فاجعه معدن طبس، فاجعه‌ای که مسترا تکرار می‌شود

در جریان انفجار معدن طبس، طبق روال همیشگی دولت پزشکیان و در مقیاس عام‌تر حاکمیت ملایان از پذیرش مسئولیت و پاسخگویی در این زمینه‌ طفره رفتند.

جواد قناعت در چهارشنبه چهارم مهر اظهار داشت که این عملیات به مدت ۸۰ ساعت به طول انجامید.

قناعت همچنین اعلام کرد که در این حادثه ۴۹ کارگر جان خود را از دست دادند.

۱۶ نفر از کارگران که دچار جراحت شده بودند، به بیمارستان سید مصطفی خمینی طبس منتقل شدند.

او در ادامه اشاره کرد که شش نفر از کارگران مصدوم از بیمارستان مرخص شده‌اند و دو نفر دیگر همچنان در شرایط وخیم قرار دارند و تحت مراقبت‌های ویژه هستند.

مدیرکل مدیریت بحران خراسان جنوبی روز گذشته اعلام کرده بود که با خارج کردن اجساد ۳۸ کارگر از معدن، باید ۱۱ کارگر محبوس در بلوک C را نیز فوت‌شده حساب کرد.

طبق گزارش‌های موجود، عملیات نجات و آواربرداری از بلوک B آغاز شده و از روز یک‌شنبه در بلوک C، که کانون اصلی انفجار بود، ادامه داشته است.

پیش از این، غلامعباس ترکی، معاون دادستان کل کشور، اظهار داشت که عدم رعایت ایمنی در معدن طبس آشکار است.

او گفت که سوابق اداره کار بررسی شده و مواردی از نقص‌های ایمنی به وضوح مشاهده شده است.

ترکی افزود که هشدارهایی به مسئولان معدن داده شده، اما برخی از مشکلات ایمنی هنوز برطرف نشده است.

این اظهارات پس از آن مطرح شد که احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، ادعا کرده بود که در معدن طبس هیچ تخلفی صورت نگرفته است.

روزنامه هم‌میهن نیز با انتقاد از این سخنان، این ادعا را ناشی از رویکرد نادرست سیاسی دانسته است.

فاجعه معدن طبس، یکی از هزاران فاجعه بی‌انتها

این روزنامه اشاره کرده که اگر دولت با قاطعیت اعلام کند که تخلفات رخ داده، این سخنان به نوعی علیه دولت قبل تفسیر خواهد شد.

این حادثه اولین بار نیست که کارگران معادن حکومت ایران قربانی می‌شوند.

وب‌سایت تجارت‌نیوز گزارش داده که از ابتدای سال جاری تا پیش از انفجار معدن معدنجو، بیش از ۱۰ حادثه مرگبار در معادن حکومت ایران رخ داده که در مجموع جان ۱۳ نفر را گرفته است.

همچنین در دهه ۱۳۹۰ بیش از ۳ هزار حادثه در معادن کشور رخ داده که به کشته شدن بیش از ۴۳۰ معدنچی و مجروحیت حدود ۱۳ هزار کارگر منجر شده است.

پس از وقوع انفجار در معدن طبس، رسانه‌های حکومت ایران گزارش‌های متعددی درباره پایین بودن سطح ایمنی معادن منتشر کرده‌اند.

در همین حال، مقامات صنفی هشدار داده‌اند که اگر معادن در حکومت ایران نوسازی نشوند، حوادث مرگبار همچنان ادامه خواهد داشت.

حتی اگر حوادث غیرمرگبار را هم در نظر بگیریم، بر اساس آمارهای موجود تقریباً هر روز یک حادثه در معادن حکومت ایران رخ می‌دهد. معادن زغال‌سنگ بیشترین سهم را در این حوادث دارند.

حادثه معدن طبس با آمار بالای تلفات انسانی، بار دیگر توجه‌ها را به مسئله ایمنی معادن در حکومت ایران جلب کرده است.

در گذشته نیز در سیزدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ انفجار در معدن زغال‌سنگ زمستان یورت در آزادشهر استان گلستان جان ۴۳ نفر را گرفت.

حادثه طبس نیز تعداد قربانیانی بیشتر از این آمار دارد.

روزنامه فرهیختگان در گزارشی به تاریخ دوم مهرماه نوشت که ۷۵ درصد از معادن حکومت ایران از ایمنی کافی برخوردار نیستند.

بر اساس این گزارش، در سال ۱۴۰۰ تنها ۲۳ درصد از معادن کشور یعنی ۱۴۰۷ معدن از ۶۰۲۵ معدن، واحد ایمنی و بهداشت داشتند.

تجهیزات ایمنی معادن ایران به شدت ناکارآمد هستند

محمدرضا بهرامن، رئیس خانه معادن ایران، نیز به مشکلات ناشی از فرسودگی تجهیزات و ماشین‌آلات معادن زغال‌سنگ اشاره کرد و گفت که این تجهیزات به شدت ناکارآمد هستند و خطرات بزرگی برای کارگران معدن به وجود می‌آورند.

سعید صمدی، دبیر انجمن زغال‌سنگ حکومت ایران، دولت را به واردات زغال‌سنگ به جای نوسازی معادن داخلی متهم کرد.

او اشاره کرد که در سال‌های اخیر، تمرکز دولت بیشتر بر واردات زغال‌سنگ بوده و این امر با وجود هزینه‌های بالاتر واردات، مشکلات زیادی را به وجود آورده است.

بر اساس گزارش‌ها، حدود صد هزار نفر به طور مستقیم در معادن کشور شاغل هستند و ۶۵ درصد از تولید زغال‌سنگ کشور در معادن طبس صورت می‌گیرد.

معدن طبس که شامگاه شنبه ۳۱ شهریور دچار حادثه شد، به گفته دبیر انجمن زغال‌سنگ ایران، یکی از ایمن‌ترین معادن کشور بوده است.

وب‌سایت اقتصادآنلاین نیز معدن طبس را امن‌ترین معدن زغال‌سنگ حکومت ایران نامیده است.

نایب‌رئیس خانه معدن خراسان رضوی به روزنامه فرهیختگان گفت که تجهیزات ایمنی لازم برای جلوگیری از انفجار در معادن زغال‌سنگ در دسترس نیست و به‌روز نشده‌اند.

در نهایت، خبرگزاری کار حکومت ایران در گزارشی به نقل از یک کارشناس نوشت که مشکل اصلی در سپردن معادن به بخش خصوصی است و دولت در این زمینه اقدامات مناسبی انجام نداده است.

با این وجود حاکیمت ملایان با بروز هر فاجعه انسانی در معدن‌های ایران، وعده وعید پیگیری و حل مشکلات را می‌دهد.

اما با گذشت زمان این وعده‌های مانند دیگر وعده‌های حاکمیت به فراموشی سپرده می‌شوند.

و این کارگران زحمتکش معادن و خانواده‌های آنها هستند که با جان و زندگی خویش، تاوان بی‌کفایتی حاکمیت ملایان را می‌دهند.

[فاجعه معدن طبس؛ متهم اول کیست؟]

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)