مبارزه با فساد توسط فاسدان!!!

دیگر فساد اقتصادی در حاکمیت ملایان بر کسی پوشیده نیست. از سوی دیگر سران حاکمیت ادعای مبارزه با آن را دارند. آیا فاسدان خود می‌‌توانند با این عارضه که تار و پود حاکمیت را درنوردیده است، مبارزه کنند؟

پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۴۰۰ و در زمان ریاست رئیسی بر قوه قضائیه، به یک‌باره ادعای شروع موج مبارزه با فساد مطرح شد.

این موج با دور زدن قوانین معمول و ایجاد دادگاه‌هایی که اغلب یک‌مرحله‌ای و صحرایی تلقی می‌شدند، آغاز گردید.

این در حالی است که برای رسیدگی به این موضوع، نیازی به چنین قاطعیت‌هایی وجود ندارد.

در واقع، چنین رفتارهایی خود می‌تواند زاییده فساد باشد. در عوض، دقت، عقلانیت و استمرار، موانع اصلی جلوگیری از فساد هستند.

این در حالی بود که در آن زمان دعوای باند رئیسی با باند صادق لاریجانی‌ها اصل ماجرا بود.

در آن دعوای باندی رئیسی و باندش، اکبر طبری، معاون اجرایی قضائیه در زمان صادق لاریجانی قربانی شد.

نه پرونده‌ای سر و سامان یافت و نه اخباری شفاف از آن مفسده‌ستیزی صوری منتشر شد.

چون ماهیت دعوا جنگ قدرت و باندی بود و نه مبارزه واقعی با مفسدان.

اگر چنین مبارزه‌ای به معنای واقعی در کار باشد از صدر تا ذیل حاکیمت ملایان نه در مظان اتهام که در مقام مجرمند.

رکورد فساد در دولت «فسادستیز» رئیسی با ۳.۷ میلیارد دلار شکسته شد!!!

تجربه نشان داد که آن دادگاه‌ها از ابتدا اشتباه بودند و بسیاری از احکام صادر شده نیز نقض شدند، به جز مواردی که افراد اعدام شدند و امکان تغییر حکم وجود نداشت.

اما این تازه شروع ماجرا بود. این‌گونه به جامعه القا شد که با روی کار آمدن دولت رئیسی، فساد به پایان خواهد رسید.

با این حال، مفسده از همان ابتدا و در سطح وزرا آغاز شد. پس از گذشت تنها سه سال از عمر دولت، دو وزیر این دولت زندانی شدند.

همچنین دو رئیس نهادهای مالی مهم آن دچار اتهامات سنگین فساد شدند.

این وضعیت، رکوردی را که در دولت احمدی‌نژاد به ثبت رسیده بود، شکست.

جامعه ایران هیچ‌گاه پس از انقلاب ۵۷ شاهد چنین فسادهایی در سطح وزرا و با چنین سرعتی نبوده است.

از همه مهمتر، رکورد این مقوله در دولت رئیسی شکسته شد. تنها یکی از این موارد، مربوط به پرونده ۳.۷ میلیارد دلاری چای دبش است که هنوز به آن رسیدگی نشده است.

مجازات وزیر کشاورزی این دولت مربوط به پرونده فساد دیگری است، اما هنوز نوبت رسیدگی به پرونده چای دبش نرسیده است.

به نظر می‌رسد که پرونده‌های زیادی همچنان در حکومت ایران اعلام رسمی نشده‌اند.

داده‌های آماری نشان می‌دهد که فساد در دولت رئیسی هیچ بهبودی نداشته است.

رتبه فساد در حاکمیت ملایان، جزء بدترین‌ها در جهان

به رغم شعارها و تبلیغات ضد فساد رتبه حاکمیت ملایان در این زمینه در بین کشورهای جهان ۱۴۹ است. یعنی جزء بدترین‌ها.

این بدان معناست که فقط در تعداد محدودی از کشورها، وضعیت فساد از حکومت ایران بدتر بوده است.

یکی از دلایل اصلی این موضوع، نبود نهادهای نظارتی مستقل است. دلیل دیگر، جایگزینی رابطه به جای ضابطه است.

حال رسانه‌های حکومت ایران چنین جلوه می‌دهند که در دولت جدید خامنه‌ای، یعنی دولت پزشکیان، مبارزه با این عارضه به نتیجه خواهد رسید!

ادعایی بیجا و موهوم. چرا که همه مبانی این عارضه سر جای خود قرار دارند و ساختار نیز همان ساختار فسادزا می‌باشد.

آنان مدعی هستند که پزشکیان با هیچ‌کس پیمان دائمی نبسته است که منافع مردم را قربانی مفسده نزدیکان و وزرای خود کند.

[دولت اصلاحات یا مجمع فساد؟!]

این گروه، پزشکیان را به عنوان فردی «معتقد به آموزه‌های امام علی در نهج‌البلاغه» معرفی می‌کنند و اطمینان می‌دهند که هیچ فسادی در دولت توجیه نخواهد شد.

همچنین، هیچ‌کس از قوه قضائیه نخواهد خواست که اجرای قانون را متوقف کند یا دادگاه‌ها محرمانه برگزار شوند تا آبروی برخی افراد حفظ شود.

اما ۴ سال در تاریخ زمان زیادی نیست و اگر تا آن زمان حاکمیت ملایان هنوز بر سر کار باشد، به تجربه ثابت خواهد شد که در دولت جدید خامنه‌ای فساد بیشتر و بیشتر و از انواع دیگر و جدید آن رخ خواهد داد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)