اقتصاد ایران در مرحله ناامیدی مطلق

به رغم پوشاندن حقایق اما برخی رسانه‌های حکومتی و اقتصاددانان در حاکمیت ملایان به این واقعیت اذعان می‌کنند که اقتصاد ایران در مرحله ناامیدی مطلق قرار دارد.

این را مردم در زندگی روزمره خود حس می‌کنند. نیاز به دانش تخصصی چندانی نیز هم ندارد. وقتی به بازار یا مغازه می‌روی تا خرید کنی، تورم و گرانی روزافزون کالاها و خدمات خود حرف می‌زنند.

از سوی دیگر در بخش تولید در تمامی قسمت‌های آن، رکودی بی‌سابقه در اقتصاد کشور سایه انداخته است.

این سایه نیز خودش را در اختصاص‌دادن حداکثر بیشترین زمان ممکن به شغل توسط اقشار مختلف نشان می‌دهد.

بسیاری از مردم ۲ یا ۳ شیفت کار می‌کنند تا حداقل‌های بخور و نمیر زندگی را تامین کنند.

بسیاری نیز به دلیل وخامت اوضاع اقتصادی به بیکاری مطلق کشیده شده‌اند.

اینها بعلاوه دیگر نشانه‌های بارز که در زندگی روزمره سپهر اقتصادی ایران خود را نشان می‌دهد حرف‌های کمتر گفته یا پنهان‌شده در مورد اقتصاد ایران را نشان می‌دهند.

فرقی هم نمی‌کند که کدام دولت و از چه جناحی بر سر کار باشد. روز به روز که می‌گذرد و هر دولتی که می‌آید و می‌رود وضعیت به همین منوال ادامه می‌یابد و البته افزایش وخامت اقتصاد ایران.

حاکمیت تلاش می‌کند و تلاشی مذبوح تا وضعیت اقتصاد ایران در ناامیدی مطلق را به تحریم‌‌ها ربط دهد. اما در اینجا ۲ نکته را باید مد نظر قرار داد.

دو نکته در مورد آشفتگی اقتصاد ایران

اول اینکه تحریم‌ها به چه دلیل به حاکمیت ملایان، و بهتر است بگوییم مردم ایران اعمال شده است؟

آیا جز به دلیل سیاست‌های مخرب حاکمیت ملایان در زمینه اتمی، موشکی، تروریسم، دخالت‌های منطقه‌ای به جای رونق بخشیدن به اقتصاد ایران است؟

نکته دوم اینکه با وجود تحریم‌ها اما بسیاری در حاکمیت ملایان وجود دارند که به روشنی اذعان می‌کنند که وضعیت آشفته اقتصاد ایران ربطی به تحریم‌ها ندارد.

به عبارت دیگر بی‌کفایتی و فساد ساختاری حاکمیت ملایان است که باعث آشفتگی وضعیت اقتصاد ایران در حال کنونی شده است.

سعید لیلاز، اقتصاددان حکومتی، اظهار می‌دارد: «ریشه اصلی مشکلات ما فساد، رشد نقدینگی و تورم ناشی از چاپ پول بدون پشتوانه است و این موضوع هیچ ارتباطی با ایالات‌متحده ندارد. نباید تحریم‌ها بهانه‌ای برای پوشاندن فساد ساختاری و ناکارآمدی اقتصادی در داخل کشور شود.»

به دیگر بیان اقتصاد حکومت ایران در سطح کلان با ناترازی‌های برجسته و پیچیده‌ای مواجه شده است که به شدت اقتصاد را تحت فشار قرار داده‌اند.

اگر در میان‌مدت اقدامی اساسی انجام نشود و اقتصاد حکومت ایران با رویکرد‌های سه دهه گذشته ادامه یابد، سرعت ورود به مرزهای ناامیدی افزایش خواهد یافت.

برای دیدن شرایط نابه‌سامان اقتصاد حکومت ایران و سقوط آن به دره ناامیدی، می‌توان به انبوهی از مشکلات کوچک و بزرگ اشاره کرد که مدیران و مسئولان کشور از آن سخن گفته‌اند.

اولین ناترازی بزرگ، فرو رفتن اقتصاد حکومت ایران در ناامیدی است که با کاهش اعتماد بین مردم و نظام ملاها همراه است.

نمونه این بی‌اعتمادی در عدم حضور شهروندان در انتخابات اخیر مجلس و ریاست‌جمهوری خامنه‌ای به چشم می‌خورد.

مردم ایران باور ندارند که هیچ دولتی، با هر گرایش سیاسی، بتواند کسب‌وکار و معیشت آنها را از بحران خارج کند. به هیمن دلیل نمایش انتخابات خامنه‌ای را تحریم کرده‌‌اند.

کلیت حاکمیت ملایان در وضعیت وخیم اقتصاد ایران مقر است

از پایان جنگ خمینی با عراق تاکنون، پنج دولت از جناح‌های مختلف با دیدگاه‌های متفاوت سکان دولت را در دست داشته‌اند، اما هیچ‌یک نتوانسته‌اند وضعیت رفاه عمومی را بهبود بخشند.

در حال حاضر نیز، ایرانیان از لحاظ رفاه مادی در بدترین وضعیت قرار دارند.

ناترازی دوم که اقتصاد حکومت ایران را به مرز ناامیدی مطلق رسانده، وضعیت دادوستدهای بین‌المللی است.

حکومت ایران در دو حوزه مهم اقتصادی و سیاسی با جهان دادوستد دارد.

هر دوی این حوزه‌ها برای اقتصاد حکومت ایران زیان‌بار شده‌اند.

محدودیت‌های اقتصادی فعالیت‌های تجاری را مختل کرده و تجارت خارجی تنها به زیان حکومت ایران عمل می‌کند.

از نظر سیاسی نیز، حکومت ایران روابط مناسب و مؤثری با کشورهای بزرگ اقتصادی ندارد و همین امر به اقتصاد آسیب وارد کرده است.

روابط بین شهروندان و نهادهای حاکمیتی، به‌ویژه دولت، نیز با ناترازی‌های جدی مواجه است.

توزیع قدرت به گونه‌ای است که مردم و فعالان اقتصادی هیچ تأثیری بر تصمیمات دولت ندارند، در حالی که دولت محدودیت‌های بسیاری بر آنها اعمال کرده است.

سیاست‌های قیمت‌گذاری به مثابه طناب داری عمل می‌کند که بر گردن فعالان اقتصادی بسته شده و آنها را در وضعیتی خفه‌کننده قرار داده است.

این سیاست‌ها در ظاهر با هدف حمایت از مردم اجرا می‌شود، اما در عمل هیچ منفعتی برای مردم به همراه ندارد.

با این اوصاف اقتصاد حکومت ایران اکنون در آستانه ناامیدی مطلق قرار دارد و تداوم این ناترازی‌ها ممکن است آن را به ورطه‌ای کشنده بیندازد.

[آینده تاریک اقتصاد ایران در دولت درمانده پزشکیان]

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)