انتخابات سراسری ۲۰۲۴ هند برای تعیین تمام ۵۴۳ نمایندۀ «لوک سابا» (مجلس نمایندگان هند) در هفت مرحله از ۱۹ آوریل تا ۱ ژوئن ۲۰۲۴ برگزار شد. در ۴ ژوئن آراء شمارش شد و نتیجه برای تشکیل هجدهمین دورۀ «لوک سابا» اعلام شد. مطابق با نتایج اعلام‌شده، ۶۶٫۶۱٪ معادل با ۹۶۸,۸۲۱,۹۲۶ نفر از واجدان شرایط هندی در این انتخابات شرکت کرده‌اند. دو فهرست اصلی شرکت‌کننده در این انتخابات، «اتحاد دموکراتیک ملی» (NDA) دربردارندۀ حزب فاشیستی «بهاراتیا جاناتا» (BJP) و ائتلاف «هند» (I.N.D.I.A.) دربردارندۀ «کنگرۀ ملی هند» (INC) بودند. نارندرا مودی از «اتحاد دموکراتیک ملی» و «حزب بهاراتیا جاناتا» که دومین دورۀ نخست وزیری خود را به پایان رسانده برای سومین دورۀ متوالی نامزد این سمت شده بود و حزب او قصد داشت با نفرت‌پراکنی قومی و مذهبی و جذب آرای اکثریت هندو، اکثریت مطلق لازم برای تغییر قانون اساسی هند را به‌منظور پیشبرد سیاست‌های فاشیستی و امپریالیستی خود به‌دست بیاورد. اگرچه نارندرا مودی توانست برای سومین دوره به عنوان نخست وزیر هند برگزیده شود، اما ائتلاف او با اختصاص ۴۲/۵% از آرا و ۲۹۳ کرسی (که ۰/۸ درصد افت آرا و از دست دادن ۵۸ کرسی را نشان میدهد) در دست‌یابی به هدف حداکثری خود ناکام ماند. در مقابل ائتلاف «هند» با کسب ۴۰/۶% از آرا و کسب ۲۳۴ کرسی اگرچه در جایگاه دوم قرار گرفت، اما توانست افزایش ۱/۷% در آرا و افزودن ۱۱۲ کرسی به کرسی‌های خود در پارلمان را تجربه کند. در اینجا ترجمۀ فارسی سه متن از احزاب مارکسیست هند و نپال را منتشر می‌کنیم که تحلیل و موضع خود را در رابطه با این انتخابات و نتایج آن ارائه کرده‌اند. با توجه به افزایش روزافزون نقش هند در روابط بین‌المللی ایران، افغانستان و دیگر کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا و حوزۀ آسیای میانه و غربی، و به‌ویژه با نقش‌آفرینی فزایندۀ این قدرت نوظهور در تحولات منطقۀ بلوچستان، خواندن این تحلیلات می‌تواند در راستای آشنایی با وضعیت این بخش از جهان کمکی هرچند کوچک برساند.

*****

قطعنامه دربارۀ نتایج هجدهمین دورۀ انتخابات پارلمان هند

«حزب کمونیست هند (مارکسیست-لنینیست)» (CPI (ML))، ۸ ژوئن ۲۰۲۴

(مصوب جلسۀ کمیتۀ مرکزی، ۶، ۷ و ۸ ژوئن ۲۰۲۴)

 

«مَس لاین» (راه توده) از نقش باشکوه مردم هند در شکست طرح شوم نیروهای فاشیست هندوتوا «حزب بهاراتیا جاناتا»-«راشتریه سویم سیوک سنگه» (BJP-RSS)[1] برای تبدیل کشورمان به «هندوتوا راشترا»[۲]ی مذهبی متعصب از طریق براندازی ارزش‌های اصلی قانون اساسی هند و ایده‌های هند صمیمانه قدردانی می‌کند.

این مبارزۀ قهرمانانۀ رأی‌دهندگان هندی به‌ویژه به این دلیل قابل توجه است که در ناهموارترین زمین بازی انجام شد. رژیم مودی از تک‌تک سلاح‌های تحت کنترل خود استفاده کرده بود – استفادۀ کامل از قدرت دولتی و سوء استفادۀ گسترده از ادارات مرکزی، «ادارۀ اجرا»، «ادارۀ تحقیقات مرکزی» و «ادارۀ مالیات بر درآمد» – و «گودی مدیا»[۳] به‌طور خستگی‌ناپذیر روز‌به‌روز برای ترویج “مودی کی گارانتی”[۴] و تبلیغ حملۀ مودی به احزاب مخالف و اقلیت‌های مذهبی به‌ویژه مسلمانان با هدف دوقطبی‌سازی جمعی کمپین می‌کنند. کمیسیون انتخابات، اگرچه یک نهاد قانون اساسی است، اما نتوانست در برابر کمپین متعصبانۀ نفرت جمعی نخست‌وزیر مودی مقاومت کرده و حداقل وظایف خود را نیز به انجام برساند. مودی با بی‌توجهی کامل به دیدگاه “خلاق علمی” قانون اساسی هند، تمام تلاش خود را کرده بود تا از ذهنیت عقب‌مانده و تعصب‌آمیز در میان مردم برای رسیدن به “بیش از ۴۰۰”[۵] استفاده کند.

نه تنها این، بلکه “مودی‌شاه” برای کسب پیروزی در انتخابات از طرقی مانند انشعاب در احزاب مخالف، دستگیری وزرای ارشد، مسدود کردن حساب‌های بانکی و همچنین به روش‌های دیگر به تلاشی بی‌وقفه برای برهم زدن و تضعیف احزاب اپوزیسیون دست زده بود.

اما رأی‌دهندگان هندی با غلبه بر همۀ این جریان‌های نامطلوب، در اقدامی بسیار عاقلانه، به تجربیات زندگی خود در ده سال گذشتۀ رژیم مودی، و مشکلات روزمرۀ خود از قبیل قیمت‌های بالای کالاهای اساسی، بیکاری، عدم دریافت قیمت‌های پاداشی محصولات کشاورزی، حملات بی‌امان به آزادی‌های مدنی و حقوق دموکراتیک مردم و کارزار گسترده برای تغییر قانون اساسی ارجحیت بخشیدند.

در نتیجۀ موضع محکم بخش بزرگی از رأی‌دهندگان هندی با استفاده از حق رأی خود، به «حزب بهاراتیا جاناتا» (BJP) پاسخ مناسبی داده شد. در نتیجه، ادعاهای بلند “این بار بیش از ۴۰۰” این حزب به یک شعار توخالی تبدیل شد. علاوه بر این «حزب بهاراتیا جاناتا» نتوانست آمار قبلی ۳۰۳ کرسی خودش را هم حفظ کند، و حتی در موقعیتی نبود که بتواند با قدرت خودش دولت تشکیل دهد. وضع دقیقاً به گونه‌ای‌ست که این حزب برای تشکیل دولت ائتلافی باید از کوچک‌ترین احزاب و افراد کمک بگیرد. اما مجموع قدرت «ائتلاف دموکراتیک ملی» (NDA) تنها ۲۹۲ کرسی است که با اکثریت دو سوم که برای تصویب لایحه‌ای مانند “یک کشور، یک انتخابات” یا “قانون مدنی یکسان” ضروری است، فاصله دارد. این وضعیت عینی برای «حزب بهاراتیا جاناتا»-«راشتریه سویم سیوک سنگه» (BJP-RSS) و تلاش آن‌ها برای تأسیس «هندوتوا راشترا»ی فاشیستی مضر و برای مردم و مبارزات‌شان برای زندگی و معیشت، و برای حفظ ارزش‌های اصلی قانون اساسی هند و ایدۀ هند مفید است.

خالق این وضعیت نسبتاً مطلوب فقط و تنها فقط مردم هستند. قبل از آنها تنها آلترناتیو بزرگ «بلوک هند»[۶] بود و آن‌ها از این گزینه برای ابراز مخالفت کامل خود با «حزب بهاراتیا جاناتا»-«راشتریه سویم سیوک سنگه» استفاده کردند. در اینجا می‌توانیم پیروزی قاطع و کامل ایالت تامیل نادو در انتخابات را به دلیل اتحاد کلی همۀ نیروهای ضد «حزب بهاراتیا جاناتا» مثال بزنیم. در اوتار پرادش، که آزمایشگاهی برای «حزب بهاراتیا جاناتا»-«راشتریه سویم سیوک سنگه» و مرکزی قدرتمند برای دستیابی به “بیش از ۴۰۰” بود، «حزب بهاراتیا جاناتا» در انتخابات با شکستی جدی مواجه شد. در سال ۲۰۱۹، تعداد کرسی‌های «حزب بهاراتیا جاناتا» ۶۲ تا بود. آن‌ها در این انتخابات ۲۹ کرسی و ۹ درصد آرا را از دست دادند. خشم، بی‌اعتمادی و ناامیدی مردم اوتار پرادش نسبت به «حزب بهاراتیا جاناتا»-«راشتریه سویم سیوک سنگه» با شکست آن‌ها در حوزۀ انتخابیۀ فیض‌آباد، جایی که تخریب مسجد بابری و ساخت معبد رام ماندیر و اجرای مراسم «پرانا پراتیشتا» توسط خود مودی رخ داد، به‌راحتی قابل مشاهده است. به‌طور مشابهی در حوزۀ انتخابیۀ بنارس، اختلاف پیروزی مودی از پانصد هزار به صد و پنجاه هزار کاهش یافت.

دلیل اصلی چنین پیروزی بسیج هر بخشی از مردم بود که امکان بسیج‌کردن‌شان وجود داشت، به ویژه پیچدا[۷] (عقب‌افتاده)، دالیت[۸] و آلپاسانخیاک[۹] (اقلیت‌ها) که به «پ.د.آ» (PDA) معروف هستند.

به‌طور مشابهی در پنجاب و هاریانا، نتیجۀ انتخابات پارلمانی به نحوی خاص نقطۀ اوج جنبش تاریخی دهقانی علیه سیاست‌های طرفدار سرمایه، ضد دهقانی و ضد مردمی و همچنین علیه سرکوب وحشیانۀ دولتی توسط دولت مرکزی و دولت هاریانا است. این وضعیت خارق‌العاده باعث ایجاد شعارهای “ورود ب.ج.پ ممنوع” و “ب.ج.پ را تحریم کنید” در هر روستای پنجاب و هاریانا شد. خشم دهقانان فقط به پنجاب و هاریانا محدود نبود. این پدیده هر چند به صورت نابرابر، در تمام هند وجود داشت. «حزب بهاراتیا جاناتا» ۲/۲ درصد از آرای خود در مناطق روستایی هند را از دست داد.

یکی دیگر از مناطق جالب توجه منطقۀ شمال شرق است. نتایج کلی این منطقه کاملاً این “تصور” را که “شمال شرق متمایل به مرکز است” رد می‌کند. رأی‌دهندگان مانیپور، هم میتی و هم کوکی[۱۰]، مخالفت شدید خود را با رژیم مودی و سیاست‌های آن نشان دادند. در ایالت میزورام، درگیری به طور جدی احساس می‌شود. از آنجایی که قبیلۀ میزو بخشی از قومیت کوکی است، آن‌ها مسئولیت بزرگی را در قبال قوم کوکی بر عهده گرفته بودند که مجبور به ترک خانه‌های خود و رسیدن به میزورام شدند. با توجه به این تحولات، اعتبار حزب بهاراتیا جاناتا در حوزۀ انتخابیۀ میزورام از بین رفت. تحول مهمی در کرسی پارلمانی ذوبری در ایالت آسام اتفاق افتاد. از یک سو، شکست بدرالدین اجمل[۱۱] نشان‌دهندۀ رد شدید “سیاست از نوع اجمل” است، و از سوی دیگر، اختلاف پیروزی نامزد کنگره بسیار زیاد و بیش از ۱۰ هزار رأی است. این حکم به‌وضوح نشان می‌دهد که اتحاد طبقۀ کارگر، دهقانان، زنان، دانشجو، جوانان، روشنفکران و صاحبان مشاغل کوچک و متوسط همراه با بسیج اقلیت‌های دالیت، قبایل برنامه‌ریزی‌شده، کاست‌های برنامه‌ریزی‌شده[۱۲]، و طبقات عقب‌افتادۀ دیگر[۱۳] و اقلیت‌های مذهبی، به‌ویژه مسلمانان، قلعه‌ای شکست‌ناپذیر در برابر نیروهای فاشیستی هندوتوای «حزب بهاراتیا جاناتا» و «راشتریه سویم سیوک سنگه»، و شرکت‌های تجاری است. آن دسته از نیروها مانند «حزب باهوجان ساماج» (BSP)، «حزب مردم بیجو» (بیجو جاناتا دال) و «حزب کنگرۀ جوانان، کارگران و دهقانان» (YSRCP) که سیاست‌های مماشات را با «حزب بهاراتیا جاناتا»-«راشتریه سویم سیوک سنگه» اتخاذ کرده بودند، با شکست جدی مواجه شدند. این نیز یکی از درس‌های مهم انتخابات اخیر است.

«حزب کمونیست هند (مارکسیست-لنینیست)» «مَس لاین» (راه توده)، با تجزیه و تحلیل شرایط ملموس هند، نه تنها شعار “فاشیسم ب.ج.پ به رهبری «ائتلاف دموکراتیک ملی» (NDA) را شکست دهید” را پیش برد، بلکه شعار “به بلوک هند رأی دهید” را نیز سر داد. حکم انتخابات صحت شعار ما را به طور قاطع ثابت می‌کند. با این وجود ما کاملاً آگاه هستیم که مبارزاتی که همراه با انواع مختلف نیروهای ضد «حزب بهاراتیا جاناتا»-«راشتریه سویم سیوک سنگه» به‌راه انداخته بودیم، تنها موفقیتی جزئی به‌دست آورده است. وظیفۀ ریشه‌کن کردن فاشیسم «حزب بهاراتیا جاناتا»-«راشتریه سویم سیوک سنگه» از نظر ایدئولوژیک، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی ناقص و ناتمام است. بنابراین این وظیفه‌ای جدی‌ست که پیش روی ما قرار دارد. بنابراین این یک وظیفۀ جدی پیش روی ما است. در روزهای آینده باید با جدیت تمام کار را ادامه دهیم. ما باید مبارزات خود را برای حفاظت، تحکیم و گسترش ارزش‌های اصلی قانون اساسی هند عمیق‌تر کنیم. ما باید از سکولاریسم در برابر هر حمله‌ای محافظت کنیم و از سکولاریسم در جوهر واقعی آن -جدایی کامل دین از سیاست، آموزش و دولت- حمایت خواهیم کرد.

در اینجا یکی از درس‌های مهم این حکم این است که هندوتوای نرم پاسخی به هندوتوای سختِ فاشیسمِ «حزب بهاراتیا جاناتا»-«راشتریه سویم سیوک سنگه» نیست. این وظیفۀ واجب حزب پرولتاریا است که با انواع منطقه‌ای‌گری، به‌ویژه منطقه‌ای‌گری هندو مخالفت کند. ما به شدت با هر نوع دولت دینی، به‌ویژه «هندوتوا راشترا» مخالفت خواهیم کرد. از آنجا که ما کمونیست هستیم نه آنارشیست، نباید نسبت به رژیم سیاسی کشورمان بی‌تفاوت باشیم. ما یک بار دیگر از مردم هند درخواست می‌کنیم که مبارزۀ مداوم علیه پیوند نیروهای شرکتی و نیروهای فاشیست و هندوتوا را به هر گوشه از کشور ما ادامه دهند. توجه به این واقعیت اهمیت دارد که «حزب بهاراتیا جاناتا» در ایالت‌های خاصی مانند اودیشا و در برخی ایالت‌های جنوبی و همچنین در دهلی نفوذ خود را افزایش داده است.

در اینجا می‌خواهیم به یک نکتۀ بسیار مهم در مورد نیروهای چپ به‌طور عام و نیروهای انقلابی کمونیست به‌طور خاص اشاره کنیم. نتیجۀ انتخابات نیروهای چپ یک درون‌نگری جدی از آن‌ها می‌طلبد. به‌طور مشابه، نگرش کلی نیروهای مختلف کمونیست انقلابی به این انتخابات حیاتی و فوق‌العاده با خطرات ناشی از فاشیسم «حزب بهاراتیا جاناتا»-«راشتریه سویم سیوک سنگه» مطابقت ندارد. آن‌ها همچنین باید در موضعی که در زمینۀ انتخابات اتخاذ کرده بودند، بازنگری کنند.

ما از یک سو، استقلال و ابتکار خود را در مبارزه با «حزب بهاراتیا جاناتا»-«راشتریه سویم سیوک سنگه» و ایدئولوژی آن حفظ خواهیم کرد. از سوی دیگر، در روزهای آینده، برای حفظ و حراست از پیروزی که در نتیجۀ انتخابات به‌دست آمده است و برای توسعۀ بیشتر دستاوردهای به‌دست‌آمده، بسیج سراسری همۀ نیروهای ضد «حزب بهاراتیا جاناتا»-«راشتریه سویم سیوک سنگه» وظیفه‌ای ضروری پیش روی ما است. ما باید خود را از نظر ایدئولوژیک، سیاسی و سازمانی برای مبارزۀ فوری و همچنین برای مبارزات آتی برای هندوستانی آزاد، مستقل، مرفه، دموکراتیک و سوسیالیستی آماده کنیم.

 

پانویس‌ها:

[۱] Rashtriya Swayamsevak Sangh راشتریه سویم سیوک سنگه، یا به‌طور مخفف RSS،  (به معنای سازمان ملی داوطلبی) یک سازمان شبه‌نظامی راستگرای افراطی هندو با ایدئولوژی ناسیونالیست هندو است که از آن با عنوان شاخۀ عملیاتی حزب بهاراتیا جاناتا، حزب فعلی حاکم هند، یاد می‌شود. م

[۲] به معنای ملت هندوتوا. Hindutva  ایدئولوژی «هندوتوا» شکلی افراطی از ملی‌گرایی هندو است که بر مبنای اصول محافظه‌کارانه یا بنیاد‌گرایی قوم‌مدارانه و مذهبی شکل گرفته است. م

[۳] Godi media «گودی مدیا» اصطلاحی تحقیرآمیز است که توسط راویش کومار روزنامه‌نگار هندی برای نامیدن رسانه‌های خبری چاپی و تلویزیونی حامی «ائتلاف دموکراتیک ملی» به رهبری «حزب بهاراتیا جاناتا» ابداع و رواج یافته است. کلمۀ گودی که بر وزن نام خانوادگی مودی انتخاب شده، به معنای نشستن سگ در بغل صاحب خود است. م

[۴] Modi ki guarantee «مودی کی گارانتی» به معنای “مودی ضمانت می‌کند ” عنوان مانیفست نارندرا مودی و «حزب بهاراتیا جاناتا» و شعار کمپین تبلیغاتی او در انتخابات بود که وعده‌های او و حزبش را در بر می‌گیرد. م

[۵] Abki Baar, 400 Paar به معنای “این بار بیش از ۴۰۰” شعار نارندرا مودی و حزبش در انتخابات سراسری ۲۰۲۴ بود. منظور از آن کسب بیش از ۴۰۰ کرسی از ۵۴۳ کرسی مجلس اعلای هند است. م

[۶] Indian National Developmental Inclusive Alliance (I․N․D․I․A․) «اتحاد فراگیر توسعۀ ملی هند»، ائتلافی از چند حزب سیاسی هند است که رهبری آن را بزرگ‌ترین حزب اپوزیسیون «کنگرۀ ملی هند» در دست دارد. م

[۷] Pichda «پیچدا» یا «طبقۀ عقب‌ماندۀ دیگر» اصطلاحی است که توسط دولت هند برای طبقه‌بندی کاست‌هایی که از نظر آموزشی یا اجتماعی عقب‌مانده هستند استفاده می‌شود. جمعیت این کاست در سال ۱۹۸۰، ۵۲٪ و در سال ۲۰۰۶، ۴۱٪ از جمعیت هند را تشکیل می‌داده است. (نک: زیرنویس ۱۳) م

[۸] Dalit «دالیت» به معنای زمین‌خورده یا ستم‌دیده، نامی است که افرادی که در نظام طبقاتی هندو به کاست نجس یا غیرقابل لمس تعلق دارند، خود را با آن می‌شناسند. م

[۹] Alpsankhyak «آلپسانخیاک» به معنای اقلیت است. بر اساس قانون کمیسیون اقلیت‌های ملی دولت هند، مصوب ۱۹۹۲، مسلمانان، سیک‌ها، مسیحیان، بودایی‌ها و پارسیان زرتشتی به عنوان جوامع اقلیت در نظر گرفته شده‌اند. م

[۱۰] «میتی» Meitei و «کوکی» Kuki دو گروه قومی در منطقۀ مانیپور در شرق هند هستند که طی سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ درگیری‌هایی میان آن‌ها رخ داده بود. م

[۱۱] بدرالدین اجمل (۱۹۵۰- ) تاجر، سیاستمدار و روحانی هندی و رئیس «جمعیت علمای هند» وابسته به اسلام‌گرایان دیوبندی. م

[۱۲] کاست‌ها و قبایل برنامه‌ریزی‌شده اصطلاحی‌ست که در قانون اساسی هند به مجموعه‌ای ناهمگون از صدها کاست و قبیله گفته می‌شود که بنا بر آمار سال ۲۰۱۱، به ترتیب حدود ۶/۱۶ درصد و ۶/۸ درصد از جمعیت هند را تشکیل می‌دهند و از محروم‌ترین گروه‌های اجتماعی-اقتصادی این کشور به شمار می‌آیند. کاست‌های برنامه‌ریزی‌شده را با نام «دالیت» و قبایل برنامه‌ریزی‌شده را با نام‌های «آدیواسی» (به‌معنای ساکنان اولیه)، «وانواسی» (ساکنان جنگل) و «وانیاجاتی» (مردم جنگل) نیز می‌شناسند. م

[۱۳] Other Backward Class «طبقات عقب‌افتادۀ دیگر» که به اختصار OBC نامیده می‌شود، اصطلاحی‌ست که توسط دولت هند برای طبقه‌بندی بخشی از جامعه که دچار محرومیت آموزشی و اجتماعی است استفاده می‌شود. این اصطلاح درواقع نامی دیگر برای «پیچدا» است (نک: زیرنویس ۷). م

 

*****

 

بیانیه در مورد نتیجۀ انتخابات پارلمانی ۲۰۲۴

کمیتۀ مرکزی «مرکز اتحاد سوسیالیستی هند (کمونیست)» (SUCI(C))

 

رفیق پِرواش گوش، دبیر کل «مرکز اتحاد سوسیالیستی هند (کمونیست)» (SUCI(C))، امروز در مورد نتیجۀ انتخابات پارلمانی ۲۰۲۴ هند بیانیۀ زیر را صادر کرده است:

طبقۀ سرمایه‌دار حاکم بار دیگر توانست با پشتوانۀ قدرت پولی عظیم، قدرت اداری انعطاف‌پذیر، قدرت رسانه‌ای خریداری‌شده به‌همراه نفت ریختن بسیار بر آتش منطقه‌ای‌گری هندو و تقسیم‌بندی‌های کاستی، همراه با کمیسیون انتخاباتیِ کذایی که همچنان یک تماشاچی ممتنع مانده، خدمتگزار وفادار خود «حزب بهاراتیا جاناتا» (BJP) را – هرچند با قدرتی کم – بر سر قدرت بنشاند. علاوه بر این، بار دیگر ثابت شد که مزخرفی به نام “انتخابات آزاد و عادلانه” چیزی به جز فریب بی‌حدوحصر نیست. با این حال، باید به مردم کشور تبریک گفت که «حزب بهاراتیا جاناتا» را از اکثریت مطلق محروم کردند.

این انتخابات وحشتناک‌ترین تصویر را ارائه داد، چرا که احزاب بورژوایی متخاصم به‌ویژه «بهاراتیا جاناتا» در تلاش برای اینکه چگونه قدرت را به چنگ بیاورند، در لجن‌پراکنی، حواله دادن دشنام‌های ناپسند، و حتی توسل به حرف‌های رکیک و در عرضه کردن فریب بی‌پایان و دروغ مطلق همۀ حدود را پشت سر گذاشتند.

این دوباره ثابت می‌کند که دموکراسی پارلمانی بورژوایی که بسیار مورد ستایش واقع شده، به اسکلتی مومیایی‌شده تنزل یافته و خودکامگی فاشیستی جایگزین آن شده است. «حزب کمونیست هند (مارکسیست)» (CPI(M)) به عنوان یک حزب چپ رفرمیست سوسیال‌دموکرات، با نوکری کردن برای ترکیب جایگزین بورژوایی از مسیر مبارزۀ متحد چپ دور شد و خود را بیش از پیش رسوا کرد. مردم باید درک کنند که صِرف تغییر حکومت نه زندگی بسیار فقیرانۀ آن‌ها را تغییر می‌دهد و نه مشکلات خانمان‌سوزی را که در آن به سر می‌برند حل خواهد کرد.

نیاز فوری این زمان، سازمان‌دهی و توسعۀ مبارزات طبقاتی و توده‌ای تحت رهبری انقلابی پرولتری بر بنای فرهنگ اخلاقیات و اخلاقی عالیتر به عنوان مقدمه‌ای برای پایان دادن به استثمار بی‌رحمانۀ سرمایه‌داری است.

 

اخبار از: سواپان گوش

دبیر دفتر، کمیتۀ مرکزی

«مرکز اتحاد سوسیالیستی هند (کمونیست)»، کمیتۀ مرکزی

۴۸ لنین سارانی، کلکته ۷۰۰۰۱۳

تلفن: ۲۲۴۹۱۸۲۸، ۲۲۶۵۳۲۳۴ فکس: ۲۲۶۴۵۱۱۴، ایمیل: cc․sucicommunist@gmail․com

 

***

 

بیانیۀ مطبوعاتی

دفتر مرکزی «حزب کمونیست نپال (مشعل)»، ۷ ژوئیۀ ۲۰۲۴

(مصوب جلسۀ دفتر سیاسی «حزب کمونیست نپال (مشعل)» که اخیراً در کاتماندو برگزار شد)

 

انتخابات سراسری هند اخیراً به پایان رسیده است. نخست‌وزیر مودی شعار بیش از ۴۰۰ کرسی برای حزب خود را در انتخابات مطرح کرده بود. هدف اصلی این شعار کسب اکثریت لازم برای اعمال تغییراتی در قانون اساسی هند بود. واضح بود که مودی می‌خواست سکولاریسم را از بین ببرد و با اکثریت لازم برای انجام این کار، حکومت دیکتاتوری را از طریق اصلاح قانون اساسی برقرار کند. بنابراین، انتخابات اخیر در هند بر حفظ قانون اساسی متمرکز بود. جای خوشحالی است که مردم هند اکثریت لازم را برای اصلاح قانون اساسی به مودی ندادند، بنابراین اصلاح قانون اساسی با نیت ارتجاعی شکست خورده است. از این نظر، احزاب اپوزیسیون هند به پیروزی بزرگی دست یافته‌اند. این جنبۀ اصلی انتخاباتی است که اخیراً در هند برگزار شد.

«حزب بهاراتیا جاناتا» (BJP) با قدرت خود نتوانست حتی یک اکثریت ساده برای تشکیل دولت را هم به‌دست آورد. بنابراین این حزب باید با حمایت برخی احزاب کوچک دیگر دولت را تشکیل دهد. برای نارندرا مودی به دلیل عدم کسب اکثریت ساده پس از مبارزه در انتخابات با شعار بیش از ۴۰۰ کرسی برای حزبش این یک شکست اخلاقی به شمار می‌رود. سیاست‌های غلط و شیوۀ کار دیکتاتوری او دلایل اصلی چنین شکستی است.

مردم عمدتاً به دلیل سیاست‌های بنیادگرایانۀ هندو از او بسیار ناراضی بودند. او برای آنکه چهرۀ پاکی از خود در بین مردم نشان داده باشد، ادعا کرده بود که نه رشوه می‌گیرد و نه اجازه می‌دهد دیگران رشوه بگیرند. با این حال، دخالت «حزب بهاراتیا جاناتا» در یک کلاهبرداری بزرگ در قالب ضمانت انتخاباتی، به صورت اهدای کمک‌های قانونی به احزاب سیاسی به شکل مخفیانه، پس از حکم دادگاه عالی که گرفتن کمک‌های مخفیانه از شرکت‌های بزرگ را باطل کرده بود، افشا شد. سپس مشخص شد که «حزب بهاراتیا جاناتا» به شرکت‌هایی که به آن کمک مالی کرده‌اند مجوز قرارداد می‌دهد.

در طول انتخابات، نارندرا مودی تاکتیک‌های بسیار غیردموکراتیک و دیکتاتورمأبانه‌ای را به کار گرفت. او در تعیین کمیسیون انتخابات از روش‌های خودسرانه استفاده کرد و به همین دلیل این کمیسیون با وجود شکایات فراوان در مورد بی‌نظمی‌ها و نقض قانون انتخابات، اقدامی علیه نارندرا مودی و «حزب بهاراتیا جاناتا» انجام نداد. نارندرا مودی با اعمال کنترل عریان بر روزنامه‌نگاری مستقل در هند، از رسانه‌ها به نفع خود استفاده کرد.

نارندرا مودی در جریان انتخابات حساب بانکی «کنگرۀ ملی هند» را مسدود کرده بود. بسیاری از رهبران اپوزیسیون و حتی وزرای ارشد متهم به دست داشتن در پرونده‌های فساد شده و در زمان انتخابات به زندان انداخته شدند. او با وجود مخالفت بسیاری از مقدسین و مخالفت سانکاراچاریا[۱]ی هند مبنی بر اینکه ساخت معبد رام[۲] به‌درستی تکمیل نشده است، به طور خودسرانه مراسم پرانا پراتیشتا[۳] برای رام را در معبد نوساز رام در آیودیا برگزار کرد. دلیل اصلی انجام این کار جمع‌آوری رأی به نام معبد رام بود. با این حال، کارت معبد رام نیز در انتخابات کار نکرد و «حزب بهاراتیا جاناتا» حتی در آیودیا، جایی که معبد رام ساخته شد، نیز شکست خورد. این حزب مجبور بود با شکستی شرم‌آور در اوتار پرادش که مرکز یا قلعۀ مذهب هندو به شمار می‌آید، روبه‌رو شود. مودی در انتخابات گذشته با اختلاف بیش از ۴۰۰ هزار رأی در بنارس پیروز شده بود، اما این بار تنها با اختلاف ۱۵۰ هزار رأی در انتخابات پیروز شد. این دوباره نشان می‌دهد که در اعتماد مردم هند به مودی کاهشی شدید وجود داشته است.

نارندرا مودی مادۀ ۳۷۰[۴] را که به کشمیر داده شده بود لغو کرد و آن منطقه را به منطقه‌ای تحت ادارۀ مرکزی تبدیل کرده بود که خودمختاری مردم کشمیر را سلب می‌کرد. مودی فکر می‌کرد که محبوبیت او به همین دلیل افزایش می‌یابد. با این حال، حزب او نتوانست حتی یک نامزد را هم در انتخابات کشمیر معرفی کند.

شیوۀ انتخاباتی مودی غیرسیاسی و پایین‌تر از توقعات بود. او موضوعی سیاسی را در انتخابات مطرح نکرد. تمرکز اصلی او بر روی توسل به اتهامات واهی علیه احزاب مخالف برای بدنام کردن آن‌ها و کسب آرا به نفع خود بود. برخی از مصادیق پایین‌تر از حد انتظار بودن و بیان گفته‌های نامناسب سیاسی که احزاب مخالف را متهم می‌کند، در جریان برگزاری انتخابات موارد زیر بودند:

الف) اگر «حزب کنگره» در انتخابات پیروز شود، مانگالاسوترا[۵]ی زنان غارت می‌شود؛ ب) اگر کسی دو گاومیش داشته باشد، کنگره یکی را می‌برد؛ ج) اموالی که از مردم غارت می‌شود بین مسلمانان تقسیم می‌شود؛ د) معبد رام ماندیر با کلید مسجد بابری قفل می‌شد. مودی تا بدانجا پیش رفت که خود را نمایندۀ خدا نامید که از طرف خداوند برای انجام مسئولیت‌هایش فرستاده شده است. یکی از اعضای حزبش حتی او را بالاتر از ایزد «جاگانات» در معبد واقع در پوری ایالت اوریشا قرار داد. مردم هند نمی‌توانستند این تبلیغات مبتذل مودی را برای پیروزی در انتخابات هضم کنند، بنابراین حتی یک اکثریت ساده هم به او اعطا نکردند، چه رسد به اینکه بتواند بالای ۴۰۰ کرسی را به‌دست بیاورد. حزب ما به حکم مردم هند که از طریق رأی بیان شده درود می‌فرستد. تصمیم آن‌ها اهداف ارتجاعی مودی برای تغییر قانون اساسی هند، نابودی سکولاریسم و تأسیس فاشیسم را شکست داده است.

نارندرا مودی نه تنها علیه احزاب اپوزیسیون، بلکه در درون حزب خود نیز سیاست دیکتاتوری را در پیش گرفته است. او سیاست جابجایی بسیاری از رهبران کهنه‌کار و مشهور حزب را در پیش گرفت تا کسی نتواند برای پست نخست‌وزیری با او رقابت کند. به‌همین دلیل «راشتریه سویم سیوک سنگه» (RSS)[6] و بسیاری از اعضای «حزب بهاراتیا جاناتا» به طور فعال در انتخابات شرکت نکردند. مودی به خاطر همین عامل نیز می‌باید با شکستی بزرگ روبرو می‌شد.

درگیری درون حزبی در «حزب بهاراتیا جاناتا» فروکش نکرده و همچنان ادامه دارد. اینکه این درگیری در آینده به چه شکل خواهد بود و چگونه بر دولتی که مودی آن را رهبری می‌کند تأثیر خواهد گذاشت، در آینده مشخص خواهد شد.

شکی نیست که حکومتی که تحت رهبری مودی با حمایت احزاب منطقه‌ای کوچک تشکیل می‌شود سرشتی دائمی نخواهد داشت. احزاب و رهبران آن‌ها که مودی با حمایتشان دولت را تشکیل خواهد داد، قابل اعتماد نیستند و از پیش در سیاست هند بدنام شده‌اند. این احزاب حامی برای وزارتخانه‌های مهمی مانند دارایی، کشور، امور خارجه، دفاع و سخنگوی مجلس سفلی[۷] چانه‌زنی کرده‌اند. اما مودی نمی‌خواهد وزارتخانه‌ها و پست سخنگوی مجلس را به این‌ها بدهد. شاید او از این‌که برای سومین دوره نخست‌وزیر هند شده بسیار خوشحال باشد، اما این یک واقعیت است که او در بحران بزرگی قرار دارد. واقعیت این است که پس از این انتخابات اعتبار مودی هم در هند و هم در سطح بین‌المللی کاهش یافته است.

ما قبلاً نظر داده بودیم که چه «حزب بهاراتیا جاناتا» در انتخابات هند پیروز شود و چه «حزب کنگره»، در سیاست‌های امپریالیستی آن‌ها در قبال نپال تغییری ایجاد نخواهد شد. به‌همین ترتیب هم قبلاً اشاره کرده بودیم که پیروزی هر کدام از این دو نیرو در انتخابات، تأثیرات متفاوتی را بر نپال ایجاد خواهد کرد. پیروزی «حزب بهاراتیا جاناتا» می‌توانست نیروهای ارتجاعی ضد جمهوری‌خواهی و ضد سکولار را در نپال جسورتر کند. در صورت پیروزی احزاب اپوزیسیون، علیرغم نگرش امپریالیستی‌شان به نپال، پیروزی آن‌ها حداقل باعث جسارت نیروهای طرفدار جمهوری و سکولاریسم می‌شود، زیرا آن‌ها خود حامی جمهوری و سکولاریسم در هند هستند.

اگرچه دولت تحت رهبری مودی در هند در حال تشکیل است، اما این دولت به دلیل شرایط ضعیف و آسیب‌پذیر خود در موقعیتی نخواهد بود که از نیروهای ضد جمهوریت و سکولاریسم در نپال حمایت کند. با این حال، ما نمی‌توانیم انکار کنیم که اصلاً چنین امکانی وجود ندارد. هر شکلی از حکومت که در هند تشکیل شود، به سیاست‌های امپریالیستی خود در قبال نپال ادامه خواهد داد. بنابراین، ما باید به مبارزۀ خود علیه آن در سطح خط مشی ادامه دهیم.

در انتخابات اخیر هند، اپوزیسیون به دلیل انشعاب در ائتلاف، اکثریت را برای تشکیل دولت به دست نیاورد و به همین دلیل برخی از احزاب قبل از انتخابات از ائتلاف خارج شدند. با این حال، اپوزیسیون در هند در مقایسه با گذشته قوی‌تر شده است. بنابراین، دولت مودی در موقعیتی نخواهد بود که قانون اساسی را به‌ویژه با توجه به افزایش قدرت احزاب مخالف اصلاح کند. به‌همین ترتیب، نارندرا مودی در برقراری حکومت دیکتاتوری و گسترش قهرآمیز و خودسرانۀ سیاست «هندوتوا»[۸] موفق نخواهد بود. از این نظر، انتخابات اخیر در هند، هرچند تا حدی، جنبۀ مثبتی دارد.

 

تاریخ: ۷ ژوئن ۲۰۲۴

موهان بیکرام سینگ

دبیر کل

 

پانویس‌ها:

[۱] Shankaracharya «شانکاراچاریا» عنوانی مذهبی در مکتب «ویدانته ادویته» در دین هندو است که به رؤسای صومعه‌هایی به نام «ماتا» است که در آن‌ها متون «آمنایا» خوانده می‌شود گفته می‌شود. م

[۲] Rama «راما»، یک خدای اصلی در دین هندو که هفتمین آواتار ویشنو محسوب می‌شود. م

[۳] Prana pratishtha «پرانا پراتیشتا» مناسک و مراسمی برای افتتاح معابد در ادیان هندو و جین است که طی آن تمثالی از یک خدا که «مورتی» نامیده می‌شود تقدیس شده و چشم آن برای اولین بار باز می‌شود و سرودها و مانتراهایی خوانده می‌شود تا از آن خدا دعوت شود که در آن مورتی مهمان و مقیم بشود. م

[۴] ماده ۳۷۰ قانون اساسی هند خودمختاری و موقعیت ویژه‌ای به منطقۀ جامو و کشمیر اعطا می‌کرد، با این وجود دولت هند در ۵ اوت ۲۰۱۹ این خودمختاری را ابطال کرد. م

[۵] Mangala sutra  «مانگالا سوترا» گردنبندی است که داماد در مراسم عروسی هندو به گردن عروس می بندد و وضعیت تأهل یک زن هندو را نشان می‌دهد. م

[۶] Rashtriya Swayamsevak Sangh راشتریه سویم سیوک سنگه (به‌معنای سازمان ملی داوطلبی) یک سازمان شبه‌نظامی راست‌گرای افراطی هندو با ایدئولوژی ناسیونالیست هندو است که از آن با عنوان شاخۀ عملیاتی حزب بهاراتیا جاناتا، حزب فعلی حاکم هند، یاد می‌شود. م

[۷] مجلس هند از سه بخشِ ریاست‌جمهوری هند، و دو مجلس به نام‌های «لوک سابا» (مجلس سفلی) و «راجیا سابا» (مجلس علیا) تشکیل شده؛ که رئیس‌جمهور اختیار دستور برگزاری یا تعویق جلسات هر دو مجلس و صدور فرمان انحلال لوک سابا را دارد. م

[۸] Hindutva ایدئولوژی «هندوتوا» شکلی افراطی از ملی‌گرایی هندو  است که بر مبنای اصول محافظه‌کارانه یا بنیاد‌گرایی قوم‌مدارانه و مذهبی شکل گرفته است. م

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)