آغاز عملی پایان بازی اصلاحطلب ـ اصولگرا
مردم ایران در سال ۹۶ پایان ماجرای اصلاحطلب ـ اصولگرا را اعلام کردند. از آن هنگام با ۳ قیام و اعتراضات بزرگ سمتوسوی خود یعنی تغییر و براندازی را نشان میدهند. اما هستند هنوز کسانی که با مردهریگ مانده از رئیسی برای پزشکیان امید اصلاحات دارند.
روزنامه اصلاحطلب «اعتماد» در مطلبی با عنوان «بازسازی اعتماد مردم» به مسئله جلب اعتماد دوباره مردم پرداخته است، گویی هنوز پایان ماجرا را ندیده و به سفیدنمایی پرداخته است
این روزنامه مینویسد تحلیلگران با تاکید بر این واقعیت که اعتماد مردم به دلیل سیاستهایی چون خالصسازی و ساختار یکدست، دچار خدشه شده است، از دولت چهاردهم خواستهاند که با ایجاد زمینههای مناسب برای افزایش مشارکت عمومی، این اعتماد ازدسترفته را بازسازی کند.
آنان میگویند پزشکیان، برای ایجاد چنین اعتمادی، پیشنهاد تشکیل کابینه وفاق ملی را ارائه داده است
آنان معتقدند که حضور اکثر جناحهای سیاسی کشور در این کابینه و فراهم کردن زمینه برای فعالیت بیشتر مردم، میتواند گامی اساسی در بازسازی اعتماد مردم باشد. حال اینکه اصلا صحبتی از اکثریت تحریمی نیست.
محمد کبیری، از چهرههای نزدیک به اصلاحطلبان قلابی، در مصاحبهای با روزنامه «اعتماد» اظهار میکند که یکی از اولویتهای دولت پزشکیان، تقویت انسجام اجتماعی و افزایش اعتماد عمومی است.
او ادامه میدهد که عدم مشارکت گسترده در انتخابات اخیر، بازتابدهنده نگرانیها و نارضایتیهای عمیق در بخشهایی از جامعه است.
وی بر این نکته تاکید میکند که باید اذعان کرد که فضای سیاسی ایران دیگر در قالب دوگانههای سنتی اصولگرا و اصلاحطلب قابل تعریف نیست.
در سالهای اخیر، شاهد شکلگیری طیف جدیدی از افراد و گروههایی بودهایم که به عنوان «عدم مشارکتیها» شناخته میشوند.
این گروه از مردم که به نظر میرسد ظرفیت بالقوهای برای تبدیل به یک نیروی موثر در سیاست ایران دارند، اگر خواستههایشان به درستی مورد توجه قرار نگیرد، میتوانند به چالشی بزرگ برای حاکمیت تبدیل شوند.
وفاق ملی با کدام ملت و مردم؟!
کبیری همچنین به موضوع حاکمیت دوگانه و مانعتراشیهای دولت در سایه اشاره میکند.
او معتقد است که وجود این حاکمیت دوگانه و مانعتراشیها نه تنها روند تصمیمگیریها و اجرای سیاستها را کند میکند، بلکه باعث تضعیف انسجام ملی نیز میشود.
کبیری در ادامه به موضوع «وفاق ملی» که پزشکیان بر آن تاکید دارد، میپردازد.
هدف اصلی از شکلگیری چنین دولتی را، ایجاد همبستگی و انسجام ملی در مواجهه با چالشهای بزرگ کشور میداند.
با این حال، کبیری بهطور واضح از حداکثر قریب به اتفاق تحریمیها سخنی به میان نمیآورد و از آنان حرفی نمیزند.
[رئیس جبهه اصلاحات: اصلاح جامعه از طریق صندوق رای ناممکن است]
کبیری درباره تحقق عدالت سیاسی در دولت پزشکیان میافزاید که برای تحقق عدالت در عرصه سیاسی، باید به دنبال ایجاد سیستمی فراگیر باشیم که در آن همه شهروندان، بدون در نظر گرفتن گرایشهای سیاسی و اجتماعی، بتوانند در فرآیندهای تصمیمگیری شرکت کنند.
این شامل تضمین آزادی بیان، آزادی احزاب و گروههای سیاسی، گسترش مشارکت سیاسی و تضمین حقوق برابر برای همه اقشار جامعه است.
در همین راستا، روزنامه «جهان صنعت»، یکی دیگر از روزنامههای وابسته به اصلاحطلبان قلابی نیز، در مطلبی با عنوان «آخرین شانس برای اصلاحات»، به بررسی پایان دوران اصلاحطلبی و اصولگرایی پرداخته است.
نویسنده این مطلب، مرتضی افقه، اشاره میکند که پزشکیان با گذراندن اولین مرحله یعنی دریافت رای اعتماد از مجلس، این گام را با ابتکاری کمسابقه برداشته است، اما این تنها آغاز مشکلات دولت محسوب میشود.
او توضیح میدهد که اغلب اقشار مردم در آستانه صبر خود قرار دارند و هر روز شاهد اعتراضات صنفی و اقشار مختلف جامعه هستیم.
او معتقد است که دیگر فرصتی برای آزمون و خطا وجود ندارد. افقه در ادامه به موضوع دیرپای محرومیتزدایی و کاهش نابرابریهای منطقهای اشاره میکند که از ابتدای انقلاب توسط سران حکومت مطرح شده است.
اصلاحطلبان و اصولگرایان در چنبره بحرانهای علاجناپذیر
او تاکید میکند که با وجود تمام تلاشها، نه تنها فقر و محرومیت و نابرابری منطقهای کاهش نیافته، بلکه روزبهروز این شکاف وسیعتر و خشونتآمیزتر شده است.
وی میگوید دلیل اصلی این ناکامی، اشتباهات فاحش و تأسفبار سیاستگذاران و تصمیمگیران اجرایی بوده است.
او ادامه میدهد که مشکلات متراکم فعلی کشور، ریشه در مسائل داخلی دارند.
او چشمانداز حل مشکلات خارجی را نیز به دلایل مختلف از جمله اوج تنش در منطقه و همچنین اوجگیری کارزار انتخابات آمریکا، که طرف اصلی مذاکرات مرتبط با رفع تحریمهاست، تاریک میداند.
به اعتقاد افقه، بعید است که حداقل تا یکسال آینده شرایطی برای رفع تحریمها فراهم شود.
افقه در ادامه با احساس سایه سنگین تحریمها بر سر حاکمیت، به تحلیل وضعیت نارضایتیهای موجود در جامعه میپردازد.
او اشاره میکند که بخش قابلتوجهی از نارضایتی مردم از مشکلات اقتصادی ناشی میشود، اما فشارهای اجتماعی، فرهنگی و سیاسی نیز موجب تشدید نارضایتیها در بخش عمدهای از جامعه، بهویژه جوانان شده است.
او به پزشکیان توصیه میکند که رفع محدودیتهایی مانند فیلترینگ و کاهش خشونتهای خیابانی به بهانه مبارزه با بدحجابی و همچنین ایجاد نشاط اجتماعی و فرهنگی با برداشتن محدودیتهای موجود برای هنرمندان، میتواند زمینه کاهش نسبی برخی نارضایتیهای موجود را فراهم کند.
سپس افقه هشدار میدهد که جامعه از این مراحل عبور کرده و وارد فاز نهایی تغییر حاکمیت شده است.
او معتقد است که با روشهای اصلاحطلبانه نمیتوان جامعه را از مسیر پیمودهشده بازگرداند.
وی بر این نکته انگشت تاکید میگذارد که شعار «اصلاحطلب، اصولگرا، دیگه تمومه ماجرا» که در دی ماه ۹۶ سر داده شد، اکنون به مرحله نهایی خود نزدیک شده است در نتیجه، دیگر زمانی برای پند و اندرزهای اصلاحطلبانه باقی نمانده است.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.