ملت بزرگ ایران
در هفتاد و یکمین سالروز کودتای ننگین ۱۳۳۲/۵/۲۸ که با همدستی روحانیت، محمد رضاشاه ،انگلیس و ایالات متحده و همراهی ارتش،دولت ملی به ریاست پیشوای نهضت ملی دکتر مصدق را سرنگون و تاکنون موجب ۷۱ سال سیه روزی ملت ما شده نکاتی را بهاستحضار میرسانم:
۱ – از عهد هخامنشیان که اسکندر به ایران حمله کرد نه تنها به کمک آریوبرزن و خواهر شجاعش یوتاب نشتافتیم بلکه خائنینی پیداشدند که با دشمن همکاری کردند .
۲ – خسرو انوشیروان وزیر دانشمند خود بزرگمهر را چند مرتبه زندان کرد و سرانجام او را کشت و نشانی از اعتراض مردم را ندیده ایم.
۳ – در تهاجم تازیان بنظر نمیرسد که مردم مبارزه جانانه ای کرده باشند حتی گزارشاتی از همکاری برخی از مردم و بخشی ازسپاهیان با دشمن وجود دارد و بدین ترتیب نه قرن تحت استیلای خفت بار تازیان بودیم و گاهی که وطنخواهانی مانند بابک خرمدین ومازیار با متجاوزین مبارزه میکردند خائنینی مثل افشین از پشت خنجر میزد.
۴ – حسنک وزیر وزیر دانشمند بدستور سلطان مسعود غزنوی و فتوای خلیفه عباسی در حضور انبود مردم به دار آویخته شد و ۷ سالبر فراز دار ماند و مردم فقط گریه کردند در حالیکه میتوانستند مانع این جنایت شوند و نشدند!
۵ – محمود و اشرف افغان به کشور حمله کردند و مردم و شاه خرافاتی بجای مبارزه اقدام به پختن آش نذری کردند.
۶– لطفعلیخان زند با خیانت ابراهیم خان کلانتر و سپس خیانت دیگری در بم بدست آغا محمد خان شکست خورد و مردم کاری نکردند.
۷– قائم مقام فراهانی صدر اعظم با لیاقت بدستور محمد شاه بقتل رسید و مردم سکوت کردند.
۷– امیرکبیر به دستور ناصرالین شاه به قتل رسید مردم کاری نکردند و هم اکنون که خیل روندگان عازم کربلا هستند بسیار بعید میدانمکه بدانند امیرشان در کربلا دفن شده و بسیار بعید میدانم که حتی فاتحه ای برایش بخوانند !!!
۸ – تیمورتاش بدستور رضاشاه زندانی و به قتل رسید و سرنوشت داور هم بهتر از او نبود مردم دم برنیاوردند.
رئیس علی دلواری که انگلیسیها را شکست داد بدست خائنی از همشهریهای خود بنام تنگکی به شهادت رسید باز هم مردم کاری نکردند.
۹ – محمد رضا شاه با تبانی روحانیت و پشتیبانی انگیس و امریکا دولت ملی مصدق را سرنگون و نخست وزیر قانونی و ملی را با حکمدادگاه نظامی ابتدا زندانی و سپس در حصر خانگی قرار داد تا در غربت خود بمرد و در خانه اش در احمد آباد دفن شد و مردم کارینکردند و در حالی که انتونی ایدن اخیرا اعتراف به شرکت انگلیس در کودتا نمود و مادلین البرایت بخاطر شرکت امریکا در کودتا از ملتایران عذرخواهی کرد و اسناد از طبقه بندی خارج شده ماجرای طرح آژاکس را روایت میکند گروهی متعصب اصل کودتا را انکارمینمایند!
۱۰ – علیه آیت الله منتظری کودتا کردند حتی آخوندها و مراجع مفتخور سکوت نمودند و مردم هم کاری نکردند.
۱۱ – علی خامنه ای سر رییس اسبق دولت که او را بر خلاف مقرات قانونی و شرعی به رهبری نشاند به زیر آب کرد و رئیس دولت دورانجنگ را به همراه همسرش و رئیس اسبق پارلمان از ۱۴ سال پیش در حصر خانگی قرار داده و مردم هم کاری نمیکنند.
اگر بخواهم خیانتهای خائنین و سکوت و بی عملی مردم در بزنگاه های تاریخی را شرح دهم مثنوی هفتاد من کاغذ شود .
اما پرسش :
فقط می پرسم اگر ۲۸ مرداد ۳۲ چند ساعت و فقط چند ساعت در صحنه حاضر میشدیم و کودتای ننگین را خنثی میکردیم و از سرنگونیدولت ملی جلوگیری میکردیم اینهمه مصیبت را طی این ۷۱ سال تحمل میکردیم؟
اگر در پنج قیامی که طی ربع قرن اخیر بپا کردیم پایداری و مدیریت کرده بودیم و رهبر منعزل و خائن و نظام جور و جهل و فساد رابرانداخته بودیم امروز نتانیاهو برایمان کری میخواند؟!
آیا حاضریم وضعیت خفت بار و انحطاط و فقر و فلاکت کنونی را تحمل کنیم ولی حاضر نیستیم با عبرت از تجارب تاریخی در ۲۸ روزپیش رو به اعتصابات پرستاران ،کشاورزان، دادخواهان ،کارکنان صنعت نفت ،مالباختگان وکارکنان واگن سازی پارس و… بپیوندیم وبمثابه مانوور و رزمایش ،مبارزه را تمرین نماییم و در سالروز قتل مهسا و جنایتهای بیشمار دیگر از جمله وضعیت آرزو بدری و تجاوز وقتل نیکا توسط اوباش رهبر منعزل و حقه بازیهای عظما و…با عزمی ملی و خیزشی مردمی انقلاب معطل و نیمه تمام زن ،زندگی ،آزادیرا فعال کنیم ؟
آیا دانشجویان ما مرعوب شده اند؟ و به اندازه دانشجویان بنگلادش … ندارند؟! آیا دانش آموزان ما نمیخواهند مبارزه را به معلمان خودبیاموزند؟!!
آیا در انتظار رهبرانی از کره مریخ هستیم تا بیایند و مسئولیت هدایت مبارزات ما را بعهده گیرند؟!
آیا خارجی ها را مسئول نجات خود میدانیم و منتظر بیگانگان میمانیم تا مثل عراق و افغانستان و لیبی به سرمان بیاورند؟! به اندازهکافی فرصتهای طلایی را از دست داده ایم دیگر تعلل جایز نیست.
و نیاز مبرم به همبستگی ملی داریم که پیش شرط هر تحول است اما در جامعه ای که دچار فروپاشی اخلاقی و فرهنگی ست نیل بههمبستکی ملی دور از دسترس میباشد و پیش نیاز آن بازگشت به هویت ملی و فرهنگ مهر ایرانی ست.
نگذاریم قهرمانانمان در غربت خود بمیرند.
بیاد قهرمان ملی دکتر مصدق بپاخیزیم و حتی برای یک روز هم که شده با پیوستن به اعتصابیون هم از معترضینی که دست به اعتصابزده اند پشتیبانی کنیم و هم عزم و اراده خود را برای فعال کردن انقلاب زن ،زندگی ،آزادی نشان دهیم.
سرافراز ملت ایران
پاینده ایران
قاسم شعله سعدی
۱۴۰۳/۵/۲۸
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.