تنفیذ پزشکیان، حداد عادل، کیهان و عباس عبدی
گر چه خامنهای با ضرب و زور فراوان سعی کرد روز «تنفیذ» رئیسجمهور جدیدش، همه از جمله مجلس اصولگرا و جبهه پایداریها را به سکوت و همراهی وادار کند اما اظهارات حداد عادل باعث تنشهای و جنگ و دعواهایی در این باب شد.
افراد مختلفی در روز تنفیذ پزشکیان سخن گفتند که در صدر آنها خامنهای بود. بقیه نیز به تبعیت از وی سعی کردند خود را همسو نشان دهند که مغضوب خامنهای نشوند.
اما در این میان حداد عادل نکاتی گفت که کاسه و کوزهها را به هم ریخت. در حالی که خامنهای مجلس را به تعامل در رای اعتماد به وزراء پیشنهادی فرا میخواند حداد عادل خواسته یا ناخواسته ساز مخالف کوک کرد.
وی گفت «اگر آقای پزشکیانی که ما در مجلس میشناختیم خودشان [در مورد انتخاب وزراء] تصمیم بگیرند، به نظر من مشکلی نخواهند داشت. قاعدتاً هم خودشان تصمیم میگیرند. این حرف من هم جسارت تلقی نشود، ولی اگر خدای نکرده اینطور باشد که یک فهرستی جلوی ایشان بگذارند و بگویند که اینها را ببرید مجلس، این ممکن است که دردسرساز باشد».
قطع یقین این حرف معنای خاص خود را دارد. همان طور که هر کلمهای معنای خاص خود را دارد.
حالا در جایی که خامنهای به تعامل مجلس با پزشکیان فرا میخواند این اظهارات بر پزشکیان و جبهه اصلاحطلبان قلابی سخت آمده است.
عباس عبدی از اصلاحطلبان قلابی و از اعضای کمیته شورای رهبری به ریاست ظریف که وظیفه تعیین نامزدهای احتمالی برای کسب منصب وزارت به پزشکیان را دارند به این اظهارات حداد عادل واکنش نشان داده است.
عبدی نوشته چگونه میشود که حداد عادل در مقام سخن؛ فاقد استحکام کافی نظر باشد؟ اگر معتقدید که آقای پزشکیان قاعدتاً خودشان تصمیم میگیرند، پس دیگر چه جای بحثی برای بقیه حالات میماند؟
جنگ عباس عبدی با حداد عادل
عبدی ادامه میدهد و اگر معتقدید که پزشکیان کسی است که فهرستی را به دست او بدهند که ببرد مجلس، در این صورت چه تعریضی از این بالاتر است؟
عبدی ادامه داده چه تناسبی است میان آن قاعده اول شما و این گزاره اخیر که لیستی را به دست او بدهند که ببرد مجلس؟
اگر صداقت باشد باید با عذرخواهی جبران شود. با گفتن اینکه این حرف جسارت تلقی نشود، مسئلهای حل نمیگردد.
آیا میتوان از اینگونه تعریضها خطاب به شما گفت و متذکر شد که جسارت تلقی نشود؟ شاید قیاس به نفس و گمان شده که آقای پزشکیان هم مثل دیگران هستند که لیستی را بگیرند و ببرند مجلس.
حالا این سخنان عباس عبدی به اصولگرایان مرتجع سخت آمده و باعث بالاگرفتن تنشها شده است.
کیهان خامنهای دست به قلم شده و در مورد این اظهارت عبدی در مورد سخنان حداد عادل در روز تنفیذ نکاتی نوشته است.
کیهان با تیتر «حداد عادل چگونه آب در لانه مورچگان ریخت؟» از جمله نوشته است عصبانیت عبدی در حالی است که برخی از مجرمان و محکومان امنیتی مانند تاجرنیا، شکوریراد، جلاییپور، ابراهیم شیخ، فیاض زاهد، مرعشی و… در این شورا نشانه انحراف از مسیر انتخاب افراد اصلح است.
کیهان افزوده است به موازات، اصلاحطلبان قلابی در این روند لابی و زدوبند فراوانی برای تعیین وزاری پیشنهادی کردهاند. به حضور برخی عناصر از قول کیهان «سوپر رادیکال» نیز اشاره شده است!
کیهان در پی سخنان حداد عادل و عبدی ادامه داده از همه بدتر ترکیب غالب در شورای راهبری کذایی است. افرادی چون الیاس حضرتی، محسن رنانی، جواد ظریف، عبده تبریزی، شهیندخت مولاوردی، بیگدلی، صالحی امیری و خانیکی از این جملهاند که مخالفت و جنون کیهان را در پی داشته است.
دولت وفاق ملی سرابی بیش نیست
کیهان استدلال کرده که اینان هیچ سررشتهای در مورد وزراء وزراتخانههایی تخصصی را ندارند که بخواهند به پزشکیان مشورت بدهند.
در ادامه کیهان دو تابلو پیش روی پزشکیان میگذارد. اول اینکه افراد مد نظر اصولگرایان مرتجع را معرفی نکند و به لیست شورای راهبری بسنده کند که کیهان بریده و دوخته که مجلس به آنان رای نخواهد داد. حال آنکه کیهان در روند رای اعتماد چه نقشی دارد جای سوال است!
تابول دومی که کیهان مقابل پزشکیان میگذارد این است که افراد دارای اهلیت به زعم کیهان، را معرفی کند که در چنین صورتی مجلس همدلانهتر تصمیم خواهد گرفت. این جنگ قدرت آشکار در بستر رسانههاست.
کیهان سپس نتیجهگیری کرده حداد عادل دقیقا به هدف زده و آب در خوابگه مورچگان ریخته است. (اشاره به اصلاحطلبان قلابی و شورای راهبری ظریف و عباس عبدی)
اظهارات رد و بدل شده از توصیه خامنهای به تعامل مجلس با پزشکیان، تا حداد عادل تا عباس عبدی تا اظهارات کیهان یک تعبیر و تفسیر بیشتر ندارد.
در تعادل قوای پایین خامنهای و شکنندهبودن وضعیت وی، که پسامرگ رئیسی رقم خورد، کار به جایی رسیده است که حتی فرمان آشکار خامنهای را کسی به ریالی نمیخرد.
جنگ بر سر هر موضوعی چنین بالا میگیرد و قطعا بالاتر هم خواهد گرفت. چون انتخاب وزراء، جنگ قدرت و ثروت بین باندهای مختلف است که لابد از سهم ارث پدری خود میخواهند و این چنین برای آن یقهدرانی میکنند.
هر چه به پیش برویم بر دامنه این یقهدرانیها و جدالها نیز افزوده خواهد شد. این گسستگی و بینظمی مشهود، از علائم دوران پایانی حاکمیت ملایان محسوب میشود.
حال با این اظهارات حداد عادل پیدا کنید دولت وفاق ملی را. این جنگ قدرت و ثروت، بیشتر به حکومت نفاق میلی میماند تا دولت وفاق ملی!
[دولت وفاق ملی پزشکیان شما را یاد جامعه مدنی خاتمی نمیاندازد؟]
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.