افزایش کرایه حمل و نقل بار و مسافر
با اعلام جدید مقامات حکومت ایران کرایه حمل بار و مسافر افزایش یافته است. به رغم مثبتبودن این امر برای رانندگان، اما تاثیرات این افزایش بر زندگی مردم و به خصوص اقشار کمدرآمد محل نگرانی است.
رئیس سازمان راهداری و حمل و نقل با ارسال نامهای به مسئولان استانی از افزایش ۳۰ درصدی کرایه حمل بار خبر داده است.
در نامه رئیس سازمان راهداری آمده نرخ شاخص حمل با اعمال افزایش ۳۰ درصدی از ۵۵۰۰ ریال به ازای هر تنکیلومتر، به ۷۱۵۰ ریال تغییر خواهد کرد. این موضوع از تاریخ ۱۳ خرداد ۱۴۰۳، به صورت متمرکز و ستادی، اجرایی خواهد شد.
این افزایش ۳۰ درصدی کرایه حمل و نقل در حالی اعلام شده است که کانون انجمنهای صنفی کامیونداران کشور خواهان افزایش ۶۰ تا ۷۰ درصدی کرایه حمل بودند.
به گفته نایبرئیس کانون انجمنهای صنفی کامیونداران، سال گذشته سازمان راهداری پیشنهاد افزایش ۶۳ درصدی برای نرخ کرایه حمل و نقل کامیونها را مطرح کرد. این امر با مخالفت کامیونداران مواجه شد و در نهایت این رقم به ۳۰ درصد کاهش یافت.
پیشتر رانندگان کامیون نسبت به تأخیر دولت در افزایش کرایه حمل بار معترض بودند. آنها عدم افزایش کرایه حمل بار را نادیدهگرفتن حقوق رانندگان و مالکان کامیون میدانستند.
فخرالدین شریعتی، یکی از فعالان بخش حمل و نقل، معتقد است که یکی از مهمترین مشکلات مالکان و رانندگان کامیون، عدم افزایش کرایههای حمل کالا است.
وی تاکید دارد که در طول چند دهه گذشته، با وجود تورم در اقتصاد کشور، شاخص تن کیلومتر و به تبع آن، کرایههای حمل کالا افزایش نیافته است.
او همچنین اظهار داشته افزایش کرایهها که به حق از حقوق رانندگان و کامیونداران در این بازار تورمی است، نباید بهانهای برای توجیه فساد سودجویان و فرصتطلبان شود.
افزایش کرایههای حمل و نقل بار و مسافر
از سوی دیگر شادی مالکی، سرپرست سازمان تاکسیرانی تهران، اعلام کرده رانندگان تاکسیهای برقی میتوانند تا سقف ۸۰ درصد افزایش کرایه داشته باشند!
وی افزوده «اما برای رفاه شهروندان اعلام کردهایم آنان مجازند تا سقف ۵۰ درصد نسبت به نرخ عادی کرایه یک مسیر، افزایش کرایه داشته باشند»!
[افزایش ۴۵درصد نرخ حمل و نقل شهری]
همزمان پیشفروش بلیت قطارهای مسافربری مردادماه ۱۴۰۳ با افزایش ۳۰ درصدی قیمت، از روز یکشنبه ۲۴ تیر آغاز شد.
تسنیم اعلام کرد ستاد تنظیم بازار مجوز افزایش ۳۰ درصدی قیمت بلیت قطارهای مسافربری را صادر کرده است.
برای این گرانکردن نیز توجیهات خندهداری آورده شده است. از جمله کمال هادیانفر، معاون وزیر راه، اعلام کرده «در صحبتی که با مردم داشتم آنان میگویند بلیت قطار بیش از حد ارزان است.»!
وی افزوده است: «برای افزایش قیمت بلیت هواپیما، اتوبوس و قطار برنامه داریم.»
از سوی دیگر افزایش کرایههای حمل و نقل، تأثیر مستقیم و گستردهای بر هزینههای زندگی مردم دارد.
با توجه به اینکه حقوق و درآمد مردم ایران نسبت به نرخ تورم بسیار پایینتر است، افزایش ۳۰، ۵۰ و ۳۰ درصدی کرایه حمل بار، تاکسی برقی و قطار میتواند فشار اقتصادی بیشتری بر جامعه وارد کند.
یکی از تاثیرات فوری افزایش کرایه بار، افزایش قیمت کالاهای اساسی است. هزینههای حمل و نقل بخش مهمی از قیمت نهایی کالاها را تشکیل میدهد، بنابراین افزایش کرایهها به طور مستقیم باعث افزایش قیمت مواد غذایی، محصولات کشاورزی و سایر کالاهای ضروری میشود.
اقشار کمدرآمد و آسیبپذیر جامعه بیشتر از دیگران تحت تأثیر این افزایشها قرار میگیرند. این افراد که غالباً با حداقل درآمد زندگی میکنند، بخش بزرگی از درآمد خود را برای تأمین نیازهای اولیه مانند غذا، مسکن و حملونقل مصرف میکنند.
افزایش هزینههای حملونقل به معنای کاهش قدرت خرید آنها و ایجاد مشکلات بیشتر برای تأمین نیازهای اولیه است.
عدم وجود طرحهای حمایتی، سوختن یا سیخ یا کباب
مثلا یک خانواده کمدرآمد که پیشتر به سختی میتوانست از عهده هزینههای زندگی برآید، با افزایش کرایهها ممکن است دیگر قادر نباشد همان سطح زندگی را حفظ کند.
علاوه بر این، افزایش کرایههای حمل و نقل میتواند تأثیرات روانی نیز بر جامعه داشته باشد. افزایش مداوم هزینهها بدون افزایش متناسب درآمد، میتواند موجب افزایش نارضایتی در بین مردم شود.
این موضوع میتواند منجر به کاهش بهرهوری کارگران و افزایش نارضایتی اجتماعی شود که در نهایت ممکن است اعتراضات و ناآرامیهای اجتماعی را به دنبال داشته باشد.
حکومت ایران بارها به دلیل عدم توجه کافی به وضعیت رانندگان و ناکافی بودن افزایش کرایهها، با اعتراضات مواجه شده است.
این موضوع نشان میدهد که عدم توازن بین نرخ تورم و افزایش حقوق و درآمدها، مشکلات زیادی را برای جامعه به وجود آورده است.
رانندگان با توجه به هزینههای بالای زندگی و تورم موجود، نیازمند افزایش بیشتری در کرایهها هستند.
با این حال، افزایش کرایهها باید به گونهای باشد که منجر به افزایش بیش از حد هزینههای حمل و نقل برای مردم نشود.
یک راهکار پیشنهادی میتواند ارائه یارانه مستقیم به رانندگان باشد تا بدون افزایش قیمت کرایهها، درآمد آنها بهبود یابد. اما حاکمیت از انجام آن خودداری میکند.
همچنین، اصلاحات در سیستم مالیاتی و کاهش مالیاتها برای رانندگان میتواند به کاهش هزینههای آنها کمک کند.
منطقی است که با توجه به نیازهای رانندگان و مردم، تصمیماتی اتخاذ شود که از یک سو حقوق رانندگان را تأمین کند و از سوی دیگر، فشار اقتصادی بیشتری بر مردم وارد نکند. کاری که انجام آن از سوی ملایان هرگز قابل تصور نیست.
عدم توجه به این مسائل میتواند موجب نارضایتیهای گستردهتری در جامعه شود و تبعات اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی داشته باشد.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.