آغاز دور جدید اعتصابات نفتگران و ارکان ثالث نفت و گاز
نفتگران کارگران پیمانی و قراردادی شرکتهای نفت و گاز به دلیل عدم پاسخگویی به مطالباتشان، دوباره اعتصاب کردند. پیش از این نیز در اردیبهشت ۱۴۰۳ نفتگران چندین پروژه نفت، گاز و پتروشیمی چند روزی اعتصاب کردند. آنها گفتند پیمانکاران حتی افزایش حقوق مصوب شورای عالی کار را قبول نکردهاند. آنها افزودند حقوقشان بر اساس دستمزد مصوب ۱۴۰۲ پرداخت میشود.
اعتصابهای جدید نفتگران در خرداد ۱۴۰۳
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی در ۳۱ خرداد شروع شد. این شورا اعلام کرد کارگران پیمانی شرکتهای دشتعباس و ثمین و داربستبندان پیمانکاری زمانپور اعتصاب کردند. این کارگران افزایش دستمزد و تغییر نظام کاری به ۱۴ روز کار و ۱۴ روز استراحت را خواستار شدند. این اعتصاب از چهارشنبه ۳۰ خرداد آغاز شد و «هستههای اعتراضات» در سایر بخشها و پروژهها شکل گرفت.
مطالبات کارگران از سال ۱۴۰۰
از سال ۱۴۰۰، نفتگران، کارگران پروژهای و ارکان ثالث خواستار افزایش ۴۵ درصدی دستمزد، کاهش روزهای کار و افزایش روزهای استراحت شدند. آنها همچنین بهبود وضعیت خوابگاهها و غذا و حذف شرکتهای پیمانکاری را درخواست کردند. این شرکتها به گفته کارگران «فعال مایشاء» شده و به هیچکس پاسخگو نیستند.
وضعیت کارگران پیمانی در پروژههای نفت و گاز
دهها هزار کارگر پروژهای در شرکتهای نفت و گاز به واسطه پیمانکاران استثمار میشوند. این کارگران در مقابل کار سخت، دستمزدی کمتر از نیروهای رسمی وزارت نفت دریافت میکنند. از مزایای مزدی و رفاهی محروم هستند. شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیررسمی نفت اعلام کرد که حذف پیمانکاران یکی از خواستههای اصلی کارگران است. آنها معتقدند که شرایط مزدی و معیشتی کارگران در صنعت نفت باید برابر باشد.
واکنش وزارت نفت و مقامات دولتی به اعتصاب نفتگران
وزارت نفت و مقامات دولتی در استان بوشهر هنوز به اعتصاب کارگران پروژهای واکنش نشان ندادهاند. در سال ۱۴۰۲، همزمان با اعتصاب کارگران پروژهای، مقامات دولتی در بوشهر کارگران معترض را به اخراج تهدید کردند. در ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، معاون سیاسی و امنیتی استانداری بوشهر از بازداشت هشت کارگر معترض خبر داد. وی آنها را «لیدرهای اصلی» نامید. از میان بازداشتشدگان، تنها نام سجاد خسروی منتشر شد. پس از بازگشت کارگران به کار، منابع نزدیک به کارگران گفتند بسیاری از آنها اخراج و به پروژههای نفت و گاز ممنوعالورود شدند.
واکنشهای سیاسی به اعتصابات
نفتگران، کارگران پروژهای و ارکان ثالث در حالی اعتصاب کردهاند که برخی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری با وعدههای دروغین خود را حامی کارگران نشان میدهند. باقر قالیباف، رئیس مجلس، در دوره ریاستش مانع تصویب طرح تبدیل نیروهای قراردادی به رسمی شد. او نیروهای شرکتی را «شهروند درجه دو» توصیف کرد. وی وعده داد در صورت رئیسجمهور شدن، این مشکل را حل خواهد کرد. اما بسیاری از کارگران این وعدهها را باور ندارند. در یک گروه تلگرامی، کارگران نوشتند اگر قالیباف صادق بود، تا حالا مشکل قراردادهای موقت را حل کرده بود. کارگران پیمانی نفت و گاز اعضای کمیته انرژی ستاد انتخاباتی قالیباف را از عوامل سرکوب کارگران میدانند.
بیانیههای انتخاباتی سایر نامزدها
کمیته نفت و انرژی ستاد انتخاباتی سعید جلیلی اعلام کرد که حذف پیمانکاران و تبدیل وضعیت نیروهای پیمانکاری در صنعت نفت از برنامههای اوست. او مسئولیت ستاد نفت و انرژی خود را به فریدون عباسی سپرده است. عباسی یکی از متهمان به دریافت خودرو شاسی بلند در مجلس برای رای اعتماد به وزیر صنعت است. سایر نامزدهای ریاستجمهوری هنوز برنامه مشخصی برای کارگران پروژهای اعلام نکردهاند. آنها فقط وعده افزایش دستمزدها و ایجاد مشاغل بیشتر را دادهاند.
پویش آنلاین برای پاسخگویی به مطالبات نفتگران
فعالان کارگری پویشی با عنوان «به کار بگو» راهاندازی کردهاند. در این پویش از نامزدهای ریاست جمهوری خواسته شده به پرسشهای کارگران درباره امنیت شغلی، دستمزد عادلانه و تشکلیابی صنفی پاسخ دهند. پرسشها شامل موضوعاتی مانند قراردادهای کوتاه مدت، تأثیر تورم بر معیشت کارگران و حقوق تشکلیابی کارگران است. این پویش تلاش دارد نامزدها را به پاسخگویی در قبال کارگران وادار کند.
این سوالات از نامزدهای ریاست جمهوری پرسیده شده است:
آیا در دولت شما قرار است شرکتهای واسطه پیمانکاری با قراردادهای کوتاهمدت و غیرقانونی از معاش کارگران و ارزشی که هیچ نقشی در تولید آن نداشتهاند، بهرهبرداری کنند؟
آیا در دولت شما مدل آیندهای از قراردادهای کاری به شکل سه ماهه، یکساله یا یک ماهه مطرح است؟
آیا در دولت شما همچنان هزینههای بیکفایت مسئولان در کنترل تورم را به دوش کارگران و گروههای اجتماعی میگذارند، همانند تمام دولتهای پس از انقلاب؟
آیا در دولت شما نگاههای متعصب اقتصادی و امنیتی به مسائل مربوط به تشکلیابی کارگران و مزدبگیران ادامه خواهد یافت؟
آیا در دولت شما امیدی وجود دارد که به جای استفاده آماری و تزئینی از تشکلهای کارگری، از توانایی آنها برای مبارزه با فساد، قانونشکنی، بهبود ایمنی کار و جلوگیری از زیادهخواهی مدیران فاسد و سرمایهداران استفاده شود؟
آیا دولت شما تمایل دارد کارگران را به عنوان نهادهای مستقل به رسمیت بشناسد؟
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.