دهن‌کجی مردم ایران مرجعیت سیاسی حاکمیت

دیگر بر کسی پنهان نیست که مردم ایران در سال‌‌های اخیر با شورش علیه مرجعیت سیاسی نهادهای رسمی و حاکمیتی، حاکمیت ملایان را به چالش می‌کشند.

آن چنان که رسانه‌های حکومتی اعلام کرده‌‌اند چندی پیش و در سال ۴۰۲ دفتر موسوم به طرح‌های ملی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات ایران پیماشی با عنوان «موج چهارم پیمایش ملی ارزش‌ها و نگرش‌های ایرانیان» انجام داده است.

نتایج این پژوهش هنوز رسما اعلام نشده، اما داده‌های آن در اختیار برخی مراکز داده‌کاوی قرار گرفته که نکات قیدشده در آن حائز اهیمت است.

این گزارش بر مبنای نگرش سیاسی مردم ایران به نهادهای رسمی و حاکمیتی تهیه شده است.

شرط آماری آن نیز ۱۵ هزار و ۸۷۸ نفر در سراسر کشور بوده است. داده‌ها حکایت می‌کند که مرجعیت نهادهای سیاسی، رسانه‌ای و حاکمیتی دچار تغییرات و چالش‌های زیادی شده است.

از این رو اعتماد مردم به مرجعیت نهادهای رسمی و حکومتی از بین رفته و آنها منابع خبری و قابل اتکای خود را در جایی دیگر غیر از این می‌جویند.

بر اساس این گزارش حد فاصل سال ۱۳۸۲ تا ۱۴۰۲ و ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۲، میزان دنبال‌کردن اخبار سیاسی کشور از کاهش چشمگیری داشته است.

بر اساس زیرپارامتر «خیلی زیاد» این شاخص ۶۸ درصد و بر اساس «تا حدودی» ۷۴ درصد کاهش داشته است.

در مورد سقوط اعتماد نسبت به صدا و سیمای خامنه‌ای، آمده است که حد فاصل ۹۲ تا ۰۲ اعتماد مردم به این مرجعیت حاکمیتی از ۵۴ درصد به ۱۳ درصد رسیده یعنی ۷۵ درصد سقوط داشته است.

در زمینه سقوط جایگاه مرجعیت مسئولان حاکمیتی نیز این گزارش اعلام کرده که با سقوط ۵۰ درصدی نسبت تنها به ۷.۸ درصد رسید.

در مقابل افکار عمومی مرجعیت سیاسی خانواده‌ها و اساتید دانشگاهی را به ترتیب با ۲۰ درصد افزایش و میزان ۵۸ درصدی و با ۱۱ درصد در مورد تصمیم‌گیری‌های سیاسی عنوان کرده‌اند.

افت مرجعیت ارگان‌های حاکمیتی

همچنین نظردهندگان اعلام داشتند که گروه‌های سیاسی حاکمیتی را به عنوان مرجعیت سیاسی تنها ۲.۷ درصد به شمار می‌آروند.

در مقابل معلمان با ارتقاء به سطح بسیار بالاتری در مورد موضوعات سیاسی، مورد مراجعه نظردهندگان معرفی شده‌اند.

در مورد نهادهای حکومتی مانند مجلس، دولت، قضائیه، مجمع تشخیص، شورای نگهبان، فرماندهی انتظامی، ارتش، سپاه، آخوندها و سیاست‌مداران نیز وضعیت گویاست.

این ارگان‌ها و نهادهای حکومتی در مقام مقایسه با سال ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۲، افت چشمگیری از بابت مرجعیت و اعتماد به آنها داشته‌اند.

مقایسه این دو سال نشان می‌دهد که مجلس، قضائیه، دولت و شهرداری با افت شدیدی از نظر مرجعیت مواجه است.

بیشترین بی‌اعتمادی در این بازه زمانی متعلق به مجلس با ۲۵ درصد است.

دولت نیز دارای افتی ۲۳ درصدی از نظر مشروعیت و مقبولیت عمومی و اجتماعی مواجه بوده است.

قضائیه خامنه‌ای نیز وضعیت مشابهی دارد. ۱۸ درصد افت مرجعیتی این ارگان حکومتی در بین نمونه آماری بوده است.

شهرداری نیز افتی ۱۵ درصدی را از لحاظ مرجعیت ارگان‌های حاکمیتی داشته است.

رکورد کاهش اعتماد نیز از آن مجلس با کاهشی ۴۴ درصدی است. رکورد کاهش اعتماد دولت با ۳۸ درصد در رتبه بعدی قرار دارد.

در بین ارگان‌های نظامی حاکمیت نیز، سپاه و فرماندهی انتظامی در قعر جدول اعتماد از نظر شهروندان قرار دارند.

از لحاظ کم‌اعتمادی شهروندان در این نمونه آماری نیز، کم‌اعتمادی به سیاست‌مداران حاکمیت کاملا محسوس و بارز است. [۹۰درصد مردم ایران به حاکمیت بی‌اعتماد هستند]

بیشترین اعتماد مردم به پزشکان و اساتید دانشگاه و معلمان ذکر شده است. آخوندها و سیاست‌مداران حاکمیت در رده آخر از این حیث قرار گرفته‌اند.

در میان کسبه، بازاریان و سلبریتی‌ها و… نیز سلبریتی‌های حکومتی در قعر جلب اعتماد در این نمونه آماری قرار گرفته‌اند. کسبه و بازاریان بیشترین اعتماد را در بین افرادی که نظرخواهی شده‌اند، دارند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)