شعر “گرگ” اشاره ای به آن نَفْسِ اَمَّاره دارد, که در وجود هر انسانی هست. که سعدی هم بدان اشاره ای دارد؛
اگر این درندهخویی ز طبیعتت بمیرد
همه عمر زنده باشی به روان آدمیت
گفت دانایی که: گرگی خیره سر
هست پنهان در نهاد هر بشر
لاجرم جاری است پیکاری سترگ
روز و شب، مابین این انسان و گرگ
زور بازو چاره ی این گرگ نیست
صاحب اندیشه داند چاره چیست
ای بسا انسان رنجور پریش
سخت پیچیده گلوی گرگ خویش
وی بسا زور آفرین مرد دلیر
هست در چنگال گرگ خود اسیر
هر که گرگش را در اندازد به خاک
رفته رفته می شود انسان پاک
و آنکه از گرگش خورد هردم شکست
گرچه انسان می نماید گرگ هست
و آن که با گرگش مدارا می کند
خلق و خوی گرگ پیدا می کند
در جوانی جان گرگت را بگیر!
وای اگر این گرگ گردد با تو پیر
روز پیری، گر که باشی هم چو شیر
ناتوانی در مصاف گرگ پیر
مردمان گر یکدگر را می درند
گرگ هاشان رهنما و رهبرند
اینکه انسان هست این سان دردمند
گرگ ها فرمانروایی می کنند
و آن ستمکاران که با هم محرم اند
گرگ هاشان آشنایان هم اند
گرگ ها همراه و انسان ها غریب
با که باید گفت این حال عجیب؟!
سگی بگذار, ما هم مردمانیم – مولانا جلال الدین
…قصابی گوسپندی خبه شده را نذر خانقاه کرده بود, درویشان چند روزی بود چیزی به کار نبرده بودند, گرسنگی غالب بود چون بر سر سفره نشستند ابو سعید گفت: دست از این طعام بدارید, که مردار است!…
…قصاب به پای شیخ افتاد و پوزش ها خواست . مریدان شیخ را گفتند:
از کجا دانستی که مردار است؟
ابوسعید گفت:
سگ نفس عظیم رغبت می کرد….
خلاصه شده از “اسرار التوحید”
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.