شوخطبعی بیش از همه در تاریکترین ساعات یک ملت مورد نیاز است، چرا که در چنین مواقعیست که مردم رفته رفته ایمان به خود را از دست میدهند، تسلیم ناامیدی میشوند و به مرداب اندوه و افسردگی فرو میغلتند.
در این لحظات زندگی بیمعنی به نظر میرسد و وطن همانند تار عنکبوت است. مردم ارتباط خود با همشهریانشان را از دست میدهند و در نهایت بیکسی و تنهایی خود را میپذیرند و اراده برای مقاومت و ایستادن در کنار یکدیگر از بین میرود.
شوخ طبعی بهترین درمان برای چنین بیماریهاییست. خنده آدم را از مالیخولیا و رخوت دور میکند. شوخی سیاسی که توسط فردی گفته میشود، شهروندان را دوباره با یکدیگر پیوند میدهد. افراد، دیگر تنها نیستند. دیگرانی هستند که نظرات آنها را به اشتراک گذاشتهاند.
ما در رنج و امید مشترک هستیم. خنده یک برادری جمعیست. آدم در تنهایی نمیخندد.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.