مبانی نظری موسیقی ردیف-دستگاهی ایران
جُستار دوم
برای آغاز از آغاز همیشه نیاز به نقشهی راه و راهبرد دقیق و مشخص خواهیم داشت.
گفتمانِ پُست-اورینتالیسم بر اساس اندیشیدن و زبانِ شناخته شدهی آهنگسازان مختلف شکل میگیرد. از همین جهت گفتمان نَظری پُست-اورینتالیسم با دو گفتمان دیگر، “شگفتگرایانه و بنیادگرا” دارای تفاوتهای بنیادین خواهد بود.
پیش از ورود به ساختار و محتوی هر سوژهای، نیاز به زبان به مثابه اندیشه داریم. اختلاف گفتمانی از دستورِ زبان فارسی شکل میگیرد. این تفاوت در اصول گفتمانی بیپرده و آشکار است.
نقش دستوری “ردیف” در لغتنامه دهخدا “اسم” است.
چگونه اسمی است “ردیف”؟
۱. اسم عام ۲. اسم خاص۳. اسم ذات ۴. اسم معنی ۵. اسم معرفه ۶. اسم نکره ۷. اسم جامد ۸. اسم مشتق ۹. اسم ساده ۱۰. اسم مرکب ۱۱. اسم مصدر ۱۲.اسم مصغر ۱۳. اسم صوت.
۱۴. ترکیبهای مختلف ۱۵. و یا وضعیتهای دیگر
(در اینجا نیاز به تعامل و هماندیشی به زبان فارسی و کاستیهایش احساس خواهد شد)
اما پیشنهاد و مواجهه من با نقش دستوری “ردیف” دال بر اصل عدم قطعیت خواهد بود. گفتمانهای آهنگسازان بین المللی با رویکردی متکثر و رنگانگ میتواند پارادوکسهای نظری-عَملی از نقش دستوری و کارکردی از رویکردهای نخبهگرایانه به مقولهی “ردیف” باشد.
#پست_اورینتالیسم
#مبانی_نظری_موسیقی_ردیف_دستگاهی_ایران
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.