دولت رئیسی، «ولایت فقیه» و سوراخ دعای اشتباهی توسط رسانههای حکومتی
روزنامههای حکومتی از جمله هممیهن در روزهای اخیر، دولت رئیسی را مخاطب قرار دادهاند که «درخواست رسمی و… رودرروی مصاحبه با رئیسی و وزیران او» را دارند. این سخن شنوده را به یاد آن ضربالمثل عامیانه و شعر مولانا میاندازد که میگوید «آن یکی در وقت استنجا بگفت که مرا با بوی جنت دار جفت. گفت شخصی خوب وِرد آوردهای لیک سوراخ دعا گم کردهای»!!!
قصه آن بود که فردی به موقع قضای حاجت، دعای بوی بهشت خوانده و آن را طلب میکرد و حکیمی وی را با این سخن و شعر به سخره خطاب قرار داد.
با پوزش برای خرق ادب، این مقدمه طنز، پیش درآمدی است که با استفاده از آن میخواهم مطالبی که در روزهای اخیر در رسانههای حکومتی خطاب به دولت رئیسی و کابینهاش و در مقیاس بزرگتر، حاکمیت ملایان درج میشود را تبیین و کنکاش کنیم.
هممیهن در مطلبی تحت عنوان «دولت کجاست؟» در روز ۳ اردیبهشت ۰۳، دولت رئیسی و کابینهاش را به مصاحبه و مناظره رودررو طلبیده است. استدلال نیز کرده است که در همه جای دنیا، همه حکومتها به اختیار و اجبار پذیرفتهاند که باید در برابر مردم پاسخگو باشند!
اینجاست که آن شعر و آن طنز مصداق عینی پیدا میکند. حاکمیت ملایان و تئوری مبتنی بر آن یعنی «ولایت فقیه» که نه ولایت دارد و نه فقاهت، و این امر نیز «مطلقه» نیز کرده! مردم را رسما «صغار» یعنی کودک نابالغ معرفی میکند و خمینی و خامنهای را در مقام «قیم صغار» یعنی سرپرست آنان برمیشمارد. [چرا تابلوی سر در ولایت فقیه را نخوانده بودید؟]
حاکمیت «ولایت فقیه»و دولت رئیسی خود تمام مشکل هستند
همین توضیح کوتاه کافی است که این مطالبات روزنامههای حکومتی را به سخره گرفت که برای کدامین سوراخ دعا میکنید؟! حاکمیت ملایان رسما و اساسا، حق مردم، رای مردم، حاکمیت مردم و اساسا پدیدهای به نام مردم را به رسمیت نمیشناسد!
با کدام معیار و مبنا میخواهید که خامنهای یا رئیسی و کابینه و دیگرانش نظیر صدیقی با زمینخواری و دروغگویی ۱۰۰۰ میلیارد تومانی به مردم پاسخ دهند و شفافسازی و مصاحبه رودررو کنند؟!
سخن آخر را اول گفتیم و اما میپردازیم به مطالب روزنامههای حکومتی در این باره.
هممیهن به مقولاتی چون تورم، گرانی، قیمت ارز، وضعیت بورس، قیمت گوشت، دستمزدهای زیر خط فقر، وعدههای بیفرجام رئیسی، وضعیت روابط خارجی، بازگشت «گشت ارشاد»، فساد گسترده، طرحهایی نظیر فرزندآوری بی دنده و ترمز، وضعیت خودکشی پزشکان و مهاجرت آنان، بازنشستگان، سرعت اینترنت، مولدسازی داراییهای دولت اشاره میکند.
همچنین خرید دیجیکالاو باشگاههای اصلی فوتبال کشور توسط حاکمیت در بستر خصوصیسازی! اشاره میکند و خواهان مصاحبه با دولت رئیسی میشود و خواهان آن میشود که دولت رئیسی نشان دهد که در متن است و نه حاشیه!
غیبت دولت رئیسی در صحنه پاسخگویی و حضور در صحنه فساد و بیکفایتی
هممیهن در مطلبی دیگری در همین روز با عنوان «غیبت دولت» به ادامه میپردازد. با یادآوری وعدههای انتخاباتی رئیسی در ۴۰۰ شروع میکند، وضعیت وخیم کنونی در مورد آن وعدهها را تشریح میکند و میافزاید چرا از دولت رئیسی هیچ صدایی در نمیآید؟!
«مبارزه با فساد» چه شد؟ پاسخگویی به مردم چه شد؟ کنترل قیمت ارز چه شد؟ این سوالات نیز بخشی از سوالاتی که این مطلب هممیهن از دولت رئیسی پرسیده است.
سوالاتی که قطع یقین دولت رئیسی نه جوابی برای آنها دارد و نه میتواند داشته باشد.
با مختصر توضیحی که داده شد در یک کلام باید گفت ملایان ایران، ایران و تمامی سرمایههای طبیعی و… را ارث پدری و «شیر مادری» خود میدانند که هر دخل و تصرفی در آن را حق قانونی، شرعی، عرفی و… خود میدانند. به این سیاهه باید سرنوشت مردم ایران را نیز افزود!
خانه حاکمیت ملایان از پایبست ویران است. اما آنان کمر به نابودی از پایبست کشور ایران و مردم ایران نیز گرفتهاند. در این بین پاسخ، نه راهکارهای اصلاحطلبانه قلابی رسانههای جناح مغلوب، بلکه اعاده اصلیترین و پایهترین حق مردم یعنی حق حاکمیت است که ملایان نشان دادهاند جز با قهر آن را به مردم ایران پس نمیدهند.
این سوراخ دعاست که باید پیش روی مخاطب یعنی مردم ایران قرار داد و نه آن یکی.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.