تعفن جنگ
گفته میشود که در پایتخت اوکرائین رستورانی یک غذای جدید به فهرست غذاهای خود اضافه کرده است که علامت مشخصه آن سالن کنسرتی است که تروریست های منتصب به داعش در آنجا دست به کشتار افراد بی دفاع زدند. بدون شک هر کس حق دارد نظر خودش را در باره جنگی که اینک بیش از دو سال در جریان است داشته باشد.اما در ابطه با کشتار مردم بی دفاع که هنوز انگیزه واقعی آن روشن نشده است تنها یک انتخاب وجود دارد و آن ابراز انزجار از آن است. حال اگر این خبر درست باشد، پرسشی سهمناک در ذهن آدمی شکل می گیرد و آن اینکه”جنگ چه بلائی بر سر ما می آورد؟”. نماد های بیرونی جنگ همچون ویرانی و مرگ را میتوان به چشم دید اما بلائی که جنگ بر سر روح ما می آورد قابل دیدن نیست. صاحب این رستوران بی آنکه بداند قربانی زنده جنگ است. سود ورزی از رنج و درد دیگران و بی تفاوتی به اندوه دیگران ما را از محدوده انسان بودن به بیرون پرتاب می کند. شادی از نابودی دیگری و آن هم کسانی که قربانی یک عمل وحشیانه شده اند بازمانده غریزه حیوانی ماست. در این میان بی تفاوتی رسانه ها به واقعیت جنگ و تبلیغ شبانه روزی برای ادامه جنگ بیش از خود جنگ تهوع آور است. فرض کنید که رستورانی در رام الله غذای جدیدی به فهرست غذاهای خود با تصویر حمله ۱۱ سپتامبر اضافه کند، واکنش رسانه ها چگونه خواهد بود؟
با آرزوی صلح برای این سیاره خاکی
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.