روزنامه هم‌میهن: مشارکت ۷ درصدی در برخی شهرها

روزنامه حکومتی هم‌میهن ضمن اذعان به تحریم گسترده نمایش نمایش انتخابات مجلسین خامنه‌ای، شکست این نمایش را به وضوح اعلام کرده است. این روزنامه همچنین اعلام داشته است در برخی شهرها نرخ مشارکت تنها ۷ درصد بوده است.

هم‌میهن می‌نویسد رسانه‌های دولتی و شبه‌دولتی، با برجسته‌سازی آمار ۴۰ درصدی مشارکت در نمایش انتخابات ۱۱ اسفند، سعی در القای «حماسه‌سازی سیاسی» دارند. اما این آمار، تنها یک روی سکه است.

عدم مشارکت بخش عظیمی از مردم، چهره‌ی واقعی این نمایش انتخابات است. از مجموع ۶۱ میلیون ایرانی واجد شرایط رای، تعداد قابل توجهی در این نمایش انتخابات شرکت نکردند.

اگرچه آرای سفید و باطله در آمار مشارکت لحاظ می‌شوند، اما تحلیل جداگانه‌ی آن‌ها نیز حائز اهمیت است.

روزنامه‌ی هم‌میهن، در بررسی دلایل عدم مشارکت مردم، به چند نکته اشاره می‌کند.

کنار گذاشتن عناصر غیرخودی از جمله این موارد است. از نمایش انتخابات ۱۳۹۸ به بعد، حاکمیت با کنار گذاشتن افراد منتقد و معترض، عملا تعارف را کنار گذاشته است.

این روند از نمایش انتخابات مجلس یازدهم در سال ۹۸ آغاز شد و در نمایش انتخابات ریاست‌جمهوری سیزدهم (۱۴۰۰) به اوج خود رسید. در نهایت، در نمایش انتخابات مجلس دوازدهم و خبرگان ششم (۱۴۰۲) به بالاترین حد ممکن رسید. این روزنامه نتیجه می‌گیرد با توجه به شرایط موجود، اصلاح‌طلبان تصمیم به عدم شرکت در نمایش انتخابات گرفتند.

بخش قابل توجهی از مردم در نمایش انتخابات شرکت نکردند. به طوری که تعداد رای‌دهندگان به طور قابل توجهی کاهش یافت و تقریباً فقط به هواداران سنتی جناح خامنه‌ای محدود شد. ما شاهد یک گروه ثابت از رای‌دهندگان هستیم که در نمایش انتخابات‌ شرکت می‌کنند. قشر خاکستری و بدنه رای‌دهنده اصلاح‌طلبان قلابی از زمره مشارکت‌کنندگان نمایش انتخابات خارج شدند.

هم‌میهن: مردم به شدت معترض هستند

هم‌میهن ادامه می‌دهد انتخابات به عنوان ابزاری برای رسیدن به شرایط بهتر و تغییرات مطلوب تلقی می‌شود. زمانی که مردم به این قطعیت برسند که تغییر بزرگ و مهمی از مسیر صندوق حاصل نمی‌شود، از نمایش انتخابات کنار می‌روند.

این بی‌اعتمادی زمانی افزایش می‌یابد که مردم در چند نوبت با مشارکت بالا، رای اعتراضی داده باشند اما ثمره آن را به هر دلیل نبینند. برای مشارکت‌کنندگان «غیرایدئولوژیک» نمایش انتخابات، صندوق رای کارکرد خود را از دست داده است. چرا که این افراد معتقدند که صندوق رای تغییرات کلان و مهمی را رقم نمی‌زند.

شاید به همین دلیل باشد که گروهی از افراد که به شدت معترض هستند، تصمیم‌ گرفتند در نمایش انتخابات شرکت نکنند و از حضور خود به عنوان ابزاری برای اثبات موافقت با وضع موجود استفاده نکنند.

هم‌میهن می‌افزاید در واقع گروهی امروز مقابل چشم ما قرار دارند که به شدت معترض هستند اما همچنان برای بقا تلاش می‌کنند و به مسائل کلان کشور توجهی ندارند. [چشم‌اندازهای انتخابات؛ چرا انقلاب و سرنگونی اجتناب‌ناپذیر شده است؟]

در حال حاضر، ثروتمندان از وضع موجود و گرانی‌ها سود می‌برند و در مقابل، اقشار کم‌درآمد بیشتر در تنگنا قرار می‌گیرند و صدایشان شنیده نمی‌شود. عدم تحقق وعده‌ها و تغییرات ملموس، مردم را به این نتیجه رسانده است که صندوق رای، کارکرد خود را از دست داده است.

گروهی از افراد که از وضع موجود و گرانی‌ها سود می‌برند، انگیزه‌ای برای تغییر ندارند. اعتراضات ۹۸، ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ و سرکوب معترضان، در کاهش انگیزه‌ی مردم برای شرکت در نمایش انتخابات نقش داشته است.

فریب‌کاری هم‌مهین از تصویر آینده

هم‌میهن در ادامه می‌نویسد بخش نه‌چندان کمی از مردم، به دلیل ناامیدی از ایجاد تغییر در سیاست‌ها، خود را کنار کشیده‌اند. معترضان، تصور روشنی از آینده ندارند و به همین دلیل، در حاشیه مانده‌اند.

برخی از نمایندگان راه یافته به مجلس، تنها با ۵ درصد آرای واجدین شرایط، پیروز شده‌اند. غلبه‌ی آرای باطله بر آرای صحیح نشان‌دهنده‌ی نارضایتی مردم از وضعیت موجود است. عدم مشارکت مردم، به معنای حاکمیت حداقلی نهادهای انتخابی است.

از کار افتادن صندوق رای، کاهش مشارکت، غلبه‌ی آرای باطله و حاکمیت حداقلی، پیام‌های مثبتی نیستند و حکایت از نارضایتی عمیق مردم دارند. بی‌توجهی به این هشدارها، می‌تواند پیامدهای ناگواری به دنبال داشته باشد.

خلاصه و چکیده‌ای از مطلب روزنامه هم‌میهن که در سطور بالا گذشت، خود بخش عمده‌ای از حرف را می‌زند. البته‌ آنان به زبان خود و در حدی که به ضررشان تمام نشود قلم‌فرسایی می‌کنند.

هر چند هم‌میهن در مطلب خود تلاش کرده است که آینده را برای مردم ایران ناروشن به تصویر بکشد. اما قطع یقین هر تصویری در آینده، روشن‌تر از تیرگی محضی است که ملایان بر ایران حاکم کرده‌‌اند.

اما با این وجود این ادبیات نیز نشان از وخامت اوضاع خامنه‌ای و حاکمیت او دارد. وضعیتی که می‌توان به روشنی آن را پایان سیاسی حاکمیت ملایان دانست که باید با مهر اجراء، ممهور شده و تغییر و براندازی ملایان را عملی سازد. امری که بستگی به همت جبهه خلق دارد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)