
آرشیوی که تدوین آن در اینجا مد نظر است, خود می تواند مقدمه ای باشد بر “دانشنامه احمد شاملو” (Ahmad Shamlou Encyclopedia).
بخشهای یک تا سه بر اساس “مجموعه آثار سه جلدی احمد شاملو” (انتشارات نگاه-۱۳۸۳) می باشند.
بخش یک)
شعرها: شامل هفده کتاب شعر؛ از نخستین کتاب شعر شاملو “آهن ها و احساس ” (۱۳۲۳-۱۳۲۹) تا بازپسین کتاب شعرش “حدیث بی قراری ماهان” (۱۳۵۱-۱۳۷۸). تک تک این هفده کتاب و شعر هایشان در اینجا دانه به دانه بازخوانی و قرائت نخواهند شد, روال بلکه بیشتر بر اساس شعرهای مورد علاقه و خاطره انگیز برای خود حقیر, و معرفی اجراهای دیگران از شعرهای شاملو ست).
بخش دو)
ترجمه های شاملو از شاعران جهان
بخش سه)
ترجمه های قصه ها و داستانهای کوتاه از نویسندگان جهان
بخش چهار)
معرفی ادبیات کلاسیک: اجرای اشعار خیام, مولوی, حافظ (کانون), و ویراستاری “دیوان حافظ” (بخش انتقاد از شاملو می تواند از افراط در علامت گذاری های “دیوان حافظ” آغاز گردد. نکاتی که شاملو نیز شخصا به خود انتقاد کرده بود)
بخش پنج)
ادبیات کودکان: از “پریا” تا “یه شب مهتاب”
بخش شش)
تاریخ ژورنالیسم احمد شاملو: از “هفتهنامه فردوسی” تا “کتاب جمعه” (شامل ساخت زدائی مشاهدات نجف دریابندری در باره ی فرمول های شاملو برای تاسیس و یا خاتمه دادن یک نشریه, و شناسایی و توجه به ژانرهای ادبی و جنبشهای هنری که شاملو آنها را معرفی می کرد). اما در حقیقت امر, بنابر روایت های فرهنگ فرهی, دوست و رفیق نزدیک دوران جوانی, “ژورنالیسم” شاملو از انتشار شبنامه های چند صفحه ای که فقط برای معرفی و محبوب نمودن شعرهای نیما بود, آغاز می گردد.
بخش هفت)
شاملو و موسیقی: حضور شاملو در موسیقی و ترانه های ایرانی.
بخش هشت)
پروزه ی “کتاب کوچه”؛ در این بخش نیز می توان از مقالات انتقادی پیرامون شیوه ی ویراستاری در “کتاب کوچه” استفاده نمود.
بخش نه)
زندگینامه و شناختنامه های احمد شاملو: خانم سرکیسیان اکنون در “سایت احمد شاملو” جامع ترین زندگی نامه ی الف. بامداد را تدوین نموده است.
“شناختنامه ی شاملو” از جواد مجابی (نشر قطره, ۱۳۷۷) نیز می تواند شروعی باشد برای بررسی شناختنامه های شاملو.
اما باید به یاد داشت که این زندگی وی بود که بزرگترین شعرش شد. بررسی فرایند شکل گیری “شرف کیهان” در قاموس “شاعری چموش” که بر راهِ دیوانهای گردگرفته شلنگ میانداخت.
سازش ناپذیری او در دوران پس از کودتا (امضا نکردن توبه نامه و محکومیت کشیدن) , و تیز بینی اش در دوران ج.ا.
تسلسل سیاسی و پل رابط بین النسلی.
بخش ده)
نقد شاملو: مباحث این قسمت با مقالاتی از محمد قائد, مجید نفیسی و محمد قراگوزلو آغاز خواهد گشت.
بخش بندی های بالا پیشنهادی است و آنان را می توان حک و اصلاح نمود. منتظر پیشنهادات سازنده ی دوستان و رفقا.

بر کدام جنازه زار میزند این ساز؟
بر کدام مُردهی پنهان میگرید
این سازِ بیزمان؟
در کدام غار
بر کدام تاریخ میموید این سیم و زِه، این پنجهی نادان؟
بگذار برخیزد مردمِ بیلبخند
بگذار برخیزد!
زاری در باغچه بس تلخ است
زاری بر چشمهی صافی
زاری بر لقاحِ شکوفه بس تلخ است
زاری بر شراعِ بلندِ نسیم
زاری بر سپیدارِ سبزبالا بس تلخ است.
بر برکهی لاجوردینِ ماهی و باد چه میکند این مدیحهگوی تباهی؟
مطربِ گورخانه به شهر اندر چه میکند
زیرِ دریچههای بیگناهی؟
بگذار برخیزد مردمِ بیلبخند
بگذار برخیزد!
۱۸ شهریورِ ۱۳۷۲


هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.