رزیدنتها قربانی کدام سیاست ملایان؟
خودکشی رزیدنتها در ایران، مقولهیی که در سالهای اخیر تبدیل به یک بحران و فاجعه شده است.
در سالیان اخیر و به خصوص پس از کرونا، موضوع خودکشی رزیدنتها تبدیل به یک فاجعه در ایران شده است.
مانند بسیاری از فجایع دیگر حاکمیت قصدی برای رسیدگی به این موضوع وجود ندارد. هر از گاهی اخبار آن رسانهیی میشود، یک موج خبری پیرامون آن به راه میافتد. اما پس از مدت کوتاهی گویا همه چیز به فراموشی سپرده میشود. موضوع بایگانی میشود و مدتی بعد موج خبری جدید از راه میرسد. صحبت از خودکشی رزیدنتهاست. پدیدهیی که میرود که تا به یک معضل عام در این قشر در حاکمیت ملایان تبدیل شود.
موضوع به حدی بالا گرفته است که صدای مجامع علمی مربوطه در آمده است. اخیرا انجمن علمی روانپزشکان نامهیی در این خصوص به ابراهیم رئیسی نوشته است. این البته سومین نامه در نوع خود است. پیش از این نیز ۲ نامه دیگر به وزیر بهداشت رئیسی توسط این انجمن ارسال شده بود.
در این نامهها با اشاره به گسترش خودکشی رزیدنتها، انجمن خواستار تشکیل کمیتهیی از متخصصان شده است. کمیتهیی که اختیارات لازم برای مداخله فوری و رسیدگی به این موضوع فراگیر را داشته باشند. در این نامه اشاره شده است که درصد خودکشی بین رزیدنتها چندین برابر نرخ عمومی جامعه است. بدین معنا که به درصد و نسبت جمعیت این قشر، آمار خودکشی در بین آنان بسیار بالاست.
هیچ واکنشی رسمی حکومتی به خودکشی رزیدنتها وجود ندارد
این نامه به وجود بحران و فشار در جامعه پزشکی کشور اشاره کرده است. از سوی دیگر در این نامه، بر بیتوجهی به این موضوع از سوی حکومت تاکید شده است. در این نامه تاکید شده که به رغم ۲ نامه قبلی به وزیر بهداشت در شهریور و آذر، هیچ جوابی داده نشده است. در نامه تاکید شده ادامه بیتوجهی به این موضوع نگرانکننده و موجب بیاعتمادی جامعه پزشکی کشور میشود.
همچنین هشدار داده شده است با ادامه این وضعیت عملکرد جامعه پزشکی به زودی کاملا مختل خواهد شد. دلیل این فاجعه نیز تصمیمات و سیاستهای نادرست حاکمیت در این زمینه عنوان شده است.
از سوی دیگر محمود فاضل، رئیس شورای عالی سازمان نظام پزشکی اخیرا به این موضوع پرداخته است. وی در ۴ دی ۴۰۲، تشکیل کارگروهی فوری برای رسیدگی به موضوع خودکشی رزیدنتها را مورد تاکید قرار داده است.
وی افزوده است «وضعیت رزیدنتها بلاتکلیف است. وضعیت بیمه آنها مشخص نیست. سختی کار، دغدغه معیشتی و دغدغه شغلی مشکلات این گروه است. تنها وظیفه آنها تحصیل است. چرا فشار زیادی به آنها وارد میکنیم؟»
خودکشی رزیدنتها هیچ مسئولی را تکان نمیدهد؟!
این تیتر مطلبی مربوط به سایت «توسعه ایرانی» پیرامون این بحران است. این مطلب اشاره میکند که تنها از آغاز دی ماه ۱۴۰۲، ۳ رزیدنتها در کشور خودکشی کردهاند. این مطلب افزوده رزیدنتها در بیمارستانهای دولتی، «نیروهای بیمزد و مواجب هستند. با اندک درآمدی، با کمترین استراحت، به کارهای سنگین مشغولند. آن هم با کمترین ردی از آموزش از سوی اساتید. رزیدنتها به ازاء تا ۲ برابر سقف ساعت کاری مجاز، مبلغ ناچیزی تحت عنوان کمکهزینهی تحصیلی دریافت میکنند.»
وزارت بهداشت ملایان نیز با اخذ تعهد سنگین مالی و وثیقه ملکی برای پرهیز از مهاجرت، به آنان فشار میآورد!
یک رزیدنت سال سوم میگوید «بعد از قبولی، در بدو ورود رزیدنتی، از ما تعهد محضری میگیرند که بیشتر شبیه به تعهد بردگی است. ۲ ضامن با شغل دولتی یا سند ملکی»!
شایان ذکر است این اقدامات در واکنش به مهاجرت بیسابقه پزشکان صورت میپذیرد. در برخی موارد حتی تا یک میلیارد تومان تعهد از رزیدنتها گرفته میشود. در حالی که موضوع مهاجرت پزشکان ناشی از بیکفایتی و نالایقی مسئولین حکومتی مربوطه است. اما ملایان میخواهند از هر مشکل و معضل اجتماعی خودساخته، منبعی برای درآمدزایی بسازند. [مرگ زنجیرهای دانشجویان پزشکی یا قتل زنجیرهای؟]
وزارت بهداشت ملایان رزیدنتها را مجبور میکند با مبلغ ناچیز دریافتی، بیمه مسئولیت پزشکی نیز به مانند پزشک شاغل بپردازند. شیفتهای طولانی، بدون حقوق مکفی، در حالی که عملا رزیدنتها دانشجو هستند، باعث بروز پدیده شوم خودکشی آنان شده است.
به بیان دیگر انترنها و رزیدنتها عملا به نیروهای ارزان تبدیل شدهاند که حاکمیت ملایان بدون مزد از آنان بهره میبرد. کمترین امتیازی برای آنان قائل نیست. بیشترین فشار کاری، با کمترین حمایت قانونی را متوجه آنان کرده است. از این رو مجموعه این عوامل، باعث رواج پدیده شوم خودکشی رزیدنتها شده است.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.