گزیده ای از نطق مصطفی عدل نماینده ایران در سازمان ملل هنگام تاسیس اسرائیل

“آقای رئیس – آقایان نمایندگان، …………بحث اصول عدالت و انصاف که به موجب آن تمام ملل بتوانند سرنوشت خودشان را آزادانه و بدون دخالت غیر معین کنند ……با تشکیل یک دولت فدرال موافقت نمود،…. بله ما از یک‌ طرف به عالم یهود به نظر احترام می نگریم، تاریخ مراتب مهربانی و مهمان دوستی و مساعدت مذهبی را که فرزندان کوروش و داریوش نسبت به اولاد اسرائیل روا داشته اند، ثبت کرده …….با قبول راه‌ حلی که اکثریت کمیسیون مخصوص پیشنهاد کرده است، شما، دو دولت جدید به وجود خواهید آورد که حتماً هیچیک قابل زندگی نبوده و شاید هم هر دو مولود مرده خواهند بود. با اقدام به این امر شما اجاق ملی برای یهودی‌ها درست نخواهید کرد، بلکه اجاقی به وجود خواهید آورد که زیر خاکستر آن همیشه آتشی که نه‌تنها خاورمیانه، بلکه صلح عالم را نیز تهدید می‌کند، روشن خواهد بود……..با در نظر گرفتن این اصول، هیئت نمایندگی ایران، نسبت به هر پیشنهادی که با مقررات منشور ملل متحد قابل التیام نباشد، رأی مخالف خواهد داد. ….. با طرح اینجانب که مبتنی بر ایجاد دولت ائتلافی از یهود و عرب بود، وحدت فلسطین محفوظ می ماند … خلاصه آن از این قرار است که عرب و یهود در امور داخلی مستقل باشند و حکومت مرکزی به وسیله دو مجلس که یکی نماینده مستقیم اهالی و به آرای مستقیم، انتخاب و دیگری به عده مساوی از نمایندگان انتخابی عرب و یهود تشکیل گردد، اداره شود. ……”

تاریخ ما پر از این افتخارات است، اما حیف که کنشگران ما در خودشیفتگی و رشک همواره در خدمت قدرت بوده اند تا حاکمانی فاسد و یا بی عرضه را بر این کشور مسلط گردانند و دست مصدق ها و بنی صدر ها را در اداره کشور کوتاه کنند و کشور را از رشد باز دارند.