انقلابیگری یا ارتجاع؟ حمله هاشمیطباء به مجلس و دولت «انقلابی»!
مصطفی هاشمیطباء از کارگزاران جناح مغلوب حاکمیت با دستاویز قراردادن اظهارات علیآبادی، وزیر صمت رئیسی و… در دولت و مجلس قالیباف، داعیه «انقلابیگری» باندهای حاکم حال حاضر ملایان را مورد سوال، تمسخر و سرزنش قرار داده است.
دیگر بر مردم ایران و افکار عمومی کاملا روشن است که وقتی در ادبیات سیاسی ایران از واژه انقلاب و انقلابیگری صحبت میشود، دست بر قضا ماهیتی کاملا سیاسی دارد و به مرتجعترین قشر کارگزاران حاکمیت ملایان اطلاق میشود.
این طیف که روز به روز آب میروند و به سوی اقلیت باشکوه! در هرم حاکمیتی قدرت سوق پیدا میکنند، دست به حذف و جراحی دیگران در قائده قدرت حاکمیت زده و این قائده را مستمر کوچکتر و منقبضتر میکنند.
نتیجه البته بریدگی و ریزش در بین جناح غالب و مغلوب حاکمیت در پهنه سیاسی است و البته در پهنه اقتصادی، میتوان گفت یک بلبشو و هرج و مرج آشکار در جریان است.
حال مصطفی هاشمیطباء از کارگزاران پیشین حاکمیت ملایان، دست به قلم شده و به بهانه اظهارات علیآبادی، وزیر صمت رئیسی و اقدامات و اظهارات قالیباف و مجلس تحت کنترل وی، قلمفرسایی کرده و اقدامات مرتجعانهی آنان تحت عنوان انقلابیگری را به سخره گرفته است. [هاشمیطبا؛ آینده تاریک ایران با ادامه بقای دیکتاتوری]
هاشمیطباء ضمن اشاره به «مدیریت چندپاره تولید در کشور» اعلام کرده که امکان تصمیمگیری صحیح عملا وجود ندارد و اظهارات پیشین وزیر صمت در حضور رئیسی دال بر تولید ۱۰۰ هزار خودرو برقی تا پایان سال را دستمایه کرده تا عنوان سازد که نه تنها در بخش تولید بلکه در بخش مدیریت نیز آشفتگی حرف اول را در ارکان دولت میزند.
انقلابیگری اسم مستعار هرج و مرج و بیکفایتی در حاکمیت ملایان
وی این سوال را عنوان ساخته است که موضوع ترابری و نحوه اداره آن در کشور معلوم نیست که بر عهده چه کسی است؟ وزرات راه و مسکن، وزارت صمت، وزارت کشور، معاون اول رئیسی و اینکه هر کدام چه طرحی بر سر دارند؟
وی سپس این سوال را بر روی میز گذاشته است که گیریم که طبق ادعای وزیر صمت، تا پایان سال ۱۰۰ هزار خودرو برقی با آلودهکنندگی نزدیک به صفر تولید شد، اما تکلیف ۱۵ میلیون خودرو سواری و وانت پرمصرف و آلودهکنندهی حال حاضر در کشور چیست؟
ایضا تکلیف ناوگان ترابری سنگین کشور و سهم ۹۵ درصدی آن از حمل و نقل باری کشور با کامیونهای فرسوده و پرمصرف چیست؟
وی با بر روی میز گذاشتن این سوالها در بخش حمل و نقل، داعیه «انقلابگری» دولت رئیسی و کارکرد آن را به تمسخر گرفته است.
پس از آن هاشمیطباء فرصت را غنیمت شمرده و به مجلس قالیباف تاخته است که طبق اظهارات قالیباف، در حال حاضر روزانه ۱۳۷ میلیون لیتر بنزین در کشور مصرف میشود، یعنی به اندازه ۲.۵ برابر کشورهای صنعتی، اما ادامه داده است که ظاهرا فقط اظهارات قالیباف بویی از انقلابیگری دارد، چون هیچ اقدامی در چند سال اخیر در این زمینه و کاهش مصرف صورت نگرفته و حالا نیز که برنامه هفتم توسعه در مجلس در حال بررسی و تصویب است، هیچ اقدام جدی در این زمینه دیده نمیشود.
هاشمیطباء برنامه توسعه هفتم را کپی برنامه ششم اعلام داشته و افزوده است از روی ناچاری ۳ بار تجدید زمان را آزمایش کرده و این برنامه نیز میسر و ممکن نخواهد شد و تنها به تخریب کشور و به باددادن ثروتهای خداداد مردم ایران خواهد انجامید تا آنجا که از سرزمین ایران، جز «تکیدهیی» باقی نماند.
هاشمیطباء افزوده هم مجلس و هم رئیس آن و هم رئیسی و هم دولت آن خود را در حالی انقلابی معرفی میکنند که هیچ نمود و نماد و تجسدی از انقلابیگری در زمینه اقتصادی و تولید در عملکرد آنها یافت نمیشود و ابدا به چشم نمیآید.
وی سپس سوال دیگری را مطرح ساخته است؛ آیا انقلابیگری در یک کشور به معنای آن است که حکمرانی و نمایندگان آنان در دستور کار خود مصرف هر چه بیشتر منابع کشور را بدون هیچ بازدهی و بازدهی اقتصادی قرار دهند؟!
گر چه اظهارات هاشمیطباء در قالب سوالات بروز یافته است اما وی عملا داعیه دگرگونی در سیاست و اقتصاد را که مانند وصلهیی ناجور اصلا به ملایان مرتجع و کارگزاران آنها نمیچسبد را با کلیدواژه انقلابیگری به تمسخر گرفته است؟
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.