آیا اخراج اساتید دانشگاه دردهای خامنه‌‌ای را درمان خواهد کرد؟

در روزهای اخیر موج تازه‌یی از اخراج اساتید دانشگاه‌های ایران به راه افتاده است. حکومت ایران نیز اعلام کرده، ۱۵ هزار نفر از «اساتید همسو با نظام» را جذب هیئت علمی دانشگاه‌های کشور خواهد کرد. دلیل این اقدامات چیست و آیا این اقدامات، دردهای خامنه‌ای را درمان خواهد کرد؟

گستردگی و همه‌گیری اعتراضات و قیام سراسری ۱۴۰۱ به نحوی بود که از ابتدایی‌ترین مقاطع تحصیلاتی، یعنی دبستان‌ها تا دبیرستان‌‌ها و دانشگاه‌‌ها و بسیاری از اساتید دانشگاه‌ها را در بر گرفت.

این امر برای حکومت ولایت فقیه بسیار گران تمام شد، چرا که حکومت ولایت فقیه به دنبال کودتای «انقلاب فرهنگی» که در ابتدای سال‌های استقرار حکومت به راه انداخت و به دنبال آن، سرکوب و تصفیه‌یی که همواره در دانشگاه‌ در طول دهه‌های بعد پیش می‌‌برد، گمان می‌کرد که توانسته است ساحت مقدس دانشگاه را به نفع خود مصادره کند.

اما قیام و اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ آب پاکی را بر روی دستان آلوده‌ی حکومت‌گران ایران ریخت و گستردگی قیام که بخش آموزش و آموزش عالی کشور را نیز در بر گرفت، نشان داد که حکومت ولایت فقیه تا کنون تنها آب در هاون کوبیده است.

به دنبال پیوستن خیل عظیم دانشگاهیان و اساتید دانشگاه‌ها به صفوف مردم معترض ایران که خواهان تغییر سیاسی و براندازی حکومت ولایت فقیه بودند،‌ اقدامات سرکوب‌گرانه‌ی حکومت ولایت فقیه در دانشگاه‌‌‌ها اوج تازه‌یی گرفت.

اخراج، تعلیق و… دانشجویان و اساتید و سایر اقدامات سرکوبگرانه‌یی که حکومت به زعم خود می‌پندارد، می‌تواند با دست یازیدن به آنها سنگر مقدس دانشگاه را به تصرف خود درآورد.

چرایی اخراج اساتید از دانشگاه‌‌ها؟

با نزدیک شدن به سالگرد قیام ۱۴۰۱، این اقدامات سرکوبگرانه‌ مجددا شدت بخشیده شده است؛ خاصه آن که این سالگرد در آستانه بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها نیز می‌باشد و پیوند این دو، خطری بزرگ برای حکومت ولایت فقیه به شمار می‌رود.

در آخرین سری از این اقدامات مذبوح، حداقل ۱۰ تن از استادان دانشگاه‌های صنعتی شریف، علامه و تهران به دلیل شرکت در اعتراضات و یا حمایت از دانشجویان معترض از کار اخراج شده‌اند. [دانشجویان دانشگاه علامه به اخراج اساتید اعتراض کردند!]

۷ تن از این اساتید اخراج‌شده از اساتید دانشکده‌ی ادبیات دانشگاه تهران می‌با‌شند.

۲ استاد دانشکده روانشناسی دانشگاه علامه طباطبایی نیز در روز شنبه ۴ شهریور ۱۴۰۲ تنها با تماس تلفنی و بدون ابلاغ حکم رسمی تحت عنوان «لغو قرارداد» از این دانشگاه اخراج شدند.

شایان ذکر است پیش از این نیز تعدادی از اساتید دانشگاه‌های هنر تهران، اصفهان، فردوسی مشهد، کرمان، حکیم سبزواری، «بهشتی» و… از کار اخراج یا تعلیق شده بودند.

شواهد امر گویای آن است که ابعاد اخراج اساتید به این موارد محدود نبوده و حاکمیت ولایت فقیه در صدد آن است که با تصفیه و اخراج اساتید باسابقه و معترض، افرادی را در دانشگاه‌‌ها به کار گیرد که پیش از هر چیز وابستگی به حکومت ولایت فقیه را در صدر اولویت‌‌های خود قرار داده باشند.

از این رو در روزهای اخیر سندی در دانشگاه‌ها منتشر شده است که حکایت از آن دارد که دولت رئیسی در پی آن است که ۱۵ هزار نفر از بسیجیان و «افراد همسو» با حاکمیت، را به عنوان «هیئت علمی» و به «صورت سهمیه‌یی، فوری و خارج از چارچوب علمی موجود در دانشگاه‌ها» به کار گیرد.

این اقدام در پی آن صورت گرفته که شورای امنیت کشور وابسته به شورای عالی امنیت ملی حکومت و زیر نظر وحیدی وزیر کشور دولت رئیسی طی یک مصوبه در دی سال ۱۴۰۱ و به دنبال اعتراضات گسترده در ایران و از جمله دانشگاه‌ها دستور داده که «هیئت علمی در تراز انقلاب اسلامی جذب دانشگاه‌‌ها شوند»!

واردشدن شورای امنیت کشور و مصوبه فوق نشان می‌دهد که اخراج اساتید و دانشجویان و سرکوب در دانشگاه‌های ایران، هم‌زمان با جذب «هیئت علمی همسو»! بخشی از یک پروژه‌ی امنیتی برای کنترل بیش از پیش دانشگاه‌ها به شمار می‌رود که همواره در جنبش‌های اعتراضی در ایران از جایگاه ویژه‌یی برخودار بوده است.

به بیان دیگر با همه تبلیغات تمسخرآمیزی که حاکمیت تحت عناوینی چون «وحدت حوزه و دانشگاه» و… انجام می‌دهد معلوم می‌شود که درد اصلی خامنه‌ای، ترس از تبدیل‌شدن دانشگاه‌ها به سنگر اصلی آزادی‌خواهی مردم است و از این رو به پروژه‌ی سرکوب در دانشگاه روی آورده است.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)