بحثی در رابطه با چگونگی گردآوری قرآن در صدر اسلام و قوانین اسلامی ضد زن در قرآن
پس از وفات پیامبر گرد آوری قرآن به صورت رسمی به دستور خلیفه اول و به همّت «زید بن ثابت» صورت گرفت.
به پیشنهاد عمر و به دستور ابوبکر، زید بن ثابت که از کاتبان وحی و حافظ قرآن بود، مأمور جمعآوری قرآن شد.
«زید همه نوشتههای قرآنی را ولو آنکه دهها حافظ و دهها نوشته برابر آن بود، با کمترین دو گواه یکی از کتابت و یکی از نگهداری میپذیرفت.»∗ قرآن توسط زید در چهارده ماه و تا زمان فوت ابوبکر در سال ۱۳ هجری به گونه مجموعهای از صحیفهها جمعآوری شد و بر پایه وصیت ابوبکر در دست عمر و سپس دخترش حفصه قرار گرفت.
قرآن اولیه به زبان کوفی بود و اعراب نداشت. و در آن زمان مصحف نامیده می شد.
در قرآن ترتیب همه آیات و سورهها به ترتیب نزول آنها نیست. برای مثال سوره «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ» اولین سورهای بوده است که بر پیغمبر نازل شده است که در اول قرآن نیامده است و در قرآن سورههای مکی (مکه ای) و مدنی (مدینه ای) بصورت درهم آمده است.
جمع آوری تمام قرآن هایی که توسط کاتبان وحی نوشته شده بود و یکی کردن آنها برای جلوگیری از اختلاف قرائات که در زمان عثمان انجام شد. در این زمان قرآن به عربی در آمد.
مصحف عثمان نام قرآنی است که توسط گروهی جمعآوری شد و عثمان پنج نسخه از این قرآن رسمی را به شهرهای بزرگ مسلمان در آن دوران فرستاد و یکی را برای استفاده خودش در مدینه نگه داشت و برای اینکه بین مسلمین اختلاف نیافتد سایر قرآن ها را آتش زد.
در ابتدا خط قرآن، هیچ گونه علامتی نداشت، علت آن عدم وجود علایم در دو خط سریانی و نبطی بود که خط کوفی و نسخ، از آن دو منشعب شده بودند، همین امر باعث بروز اختلاف قرائت در میان مسلمانان گردید به عنوان مثال کلمهای مثل «تَتلوا» ممکن بود به صورتهای مختلف نظیر «یتلوا» «تتلوا» و «نبلوا» خوانده شود.
اولین اعراب گذاری قرآن را به «ابوالاسود دوئلی» نسبت دادهاند او شاعر و تابعی مشهور است که بیشتر از او به عنوان صحابی امام علی علیه السلام و واضع علم نحو نام بردهاند.
قرآن های اولیه دارای نام سوره و شماره آیه و اعراب نبودند، بعدها این نامها و شماره ها به قرآن اضافه شد. کلاً تکامل قرآن به شکل کنونی ۴۰۰ سال طول کشید.
ایرانیان قرآن را به خط نستعلیق درآوردند.
بخش بزرگی از قرآن به قصص اختصاص دارد.
در قرآن از قوانین اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، حقوقی، فرهنگی … خبری نیست. بعدها اینها به کمک حدیث ها و روایات که معلوم نیست چقدر صحت دارند به اسلام اضافه شدند. برای مثال آیهای در مورد حرام بودن موسیقی در قرآن وجود ندارد. در ضمن در قرآن در مورد قوانین ضد زن، قانونی وجود ندارد، قرآن حجاب را اجباری نکرده است. در قرآن فقط گفته است که از مشروبات دوری کنید نگفته است که نجس یا حرام است. در قرآن سگ را نجس ندانسته است. عمده این قوانین ساخته و پرداخته احادیثی می باشند که طی ۱۴۰۰ سال به تدریج بوجود آمده اند و به اسلام اضافه شده اند و معلوم نیست که چقدر درست یا نا درست باشند.
حدود ۴۴ است که مانند حکومت طالبان، داعش و بوکوحرام نقض حقوق زنان در قوانین اسلامی در ایران وجود دارد. جمهوری اسلامی زنان را موجوداتی درجه دوم می داند. لذا بر آن شدیم که آیا این نقص حقوق زنان در قرآن هم آمده است یا نه؟
زنان در جمهوری اسلامی ایران از حقوق برابر با مردان برخوردار نیستند. از جمله این نابرابریها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
۱– پوشش اجباری سر و بدن،
۲– برابری دو زن با یک مرد در موارد نیاز به مشاهده در دادگاهها،
۳– عدم اجازه خروج از کشور بدون اجازه شوهر،
۴– نصف بودن دیه زن نسبت به مرد،
۵– نصف بودن سهم الارث زن نسبت به مرد،
۶– عدم اجازه ورود به ورزشگاه ها،
۷– ممنوعیت سقط جنین و توبکتومی و هیسترکتومی، ممنوعیت وسایل جلوگیری از بارداری،
۸– ممنوع بودن آواز خواندن زنان،
۹– تبعیض جنسیتی در تحصیل و کار و گذاشتن سهمیه کنکور و کار برای مردان،
۱۰– زنان نمیتوانند رئیس جمهور شوند (طبق قانون اساسی قفط رجل=مرد میتواند رئیس جمهور شود،
۱۱– زنان ایرانی ای که با یک مرد خارجی ازدواج میکنند نمیتوانند برای بچههای خود شناسنامه ایرانی بگیرند،
۱۲– تنها ۳ درصد نمایندگان مجلس زن هستند،
۱۴– نسبت ناچیز اشتغال زنان ایرانی(در بهار امسال تنها حدود ۱۰ درصد زنان حاضر در سن کار کشور شاغل بودهاند )،
۱۴– ازدواج یک مرد با چهار زن،
۱۵–حجاب اجباری،
متولیان دین باید بتوانند، قوانین اسلامی ای ضد زنی که وجود دارد و مدعی وجود آن در اسلام هستند را مستقیما از خود قرآن مدارک صحت آنرا ارائه دهند! البته چنین مدرکی وجود ندارد!
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.