زمانی که #یوسف_اباذری با آن لحن کوبنده و پرتنش به تشیع‌کنندگان و ستایش‌گران #مرتضی_پاشایی تاخت و آنان را تحقیر کرد که با برگزیدن امر مبتذل، امر سیاسی را واگذاشته‌اند، هرگز در مخیله‌یِ آدورنویی‌اش نمی‌گنجید که سیاسی‌ترین شکل مواجهه در زمانه ما از قضا از اسب تروای همان امر مبتذل بیرون خواهد آمد که نه تنها سیاست‌مداران که روشنفکران و دانشگاهیان را نیز در برابر شکل نوینی از سیاست‌ورزی قرار خواهد داد.

تا زندگی روزمره را عین سیاست و سیاست را عین زندگی روزمره بفهمند.

امری که تا کنون در تخیل امر سیاسی ما غایب بود و چنان مشغول ایده‌های کلانی چون توسعه، پیشرفت و استقلال شده بود که از یاد برده بود که اساسا مهم‌ترین وظیفه سیاست‌ورزی و امر سیاسی چیزی جز سامان دادن زندگی به معنای روزمره آن نیست.

پ.ن: در همان سال ۹۳ و پس از سخنرانی اباذری یاداشتی نوشتم و اشاره کردم که پاشایی از قضا نشانه‌ای بود برای احضار امر سیاسی که فروکاستنش به هنر مبتذل نقض غرض است.

لینک یادداشت

#سیامک_مهاجری
#مرتضی_پاشایی
#یوسف_اباذری
#زندگی_روزمره
#امر_سیاسی

به دیدن بیا. 

@boof60

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)