شخصیت درونی من به گونهای ست که اگر محکوم به مرگ هم بشوم، همچنان آرامش خود را حفظ خواهم کرد و حتی ممکن است شب قبل از اعدام شروع به آموختن زبان چینی کنم، تا در دام احساساتِ مبتذل و عوامانهی خوشبینی و بدبینی نیفتم.
شخصیت درونی من این دو احساس را باهم ادغام کرده و از آنها فراتر میرود: من یک انسان بدبین هستم بخاطر آگاهی ام، اما خوشبینم بخاطر اراده ام.
“باید انسانهایی آفرید واقعبین و شکیبا که در برابر هولناکترین فاجعهها تردید به دل راه نمیدهند و از هر بلاهتی به وجد نمیآیند: بدبینیِ خرد، خوشبینیِ اراده.”
آنتونیو گرامشی، انقلابی مبارز و نظریهپرداز روشنبین و پویافکر مارکسی
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.