هیچ فردی نباید بخاطر گرایش جنسی یا هویت جنسیتیاش، وادار به تحمل هر شکلی از درمان، ضوابط یا تشریفات یا آزمایشهای پزشکی یا روانی شود یا در یک مرکز درمانی حبس شود. صرفنظر از همه دستهبندیهایی که ممکن است بر خلاف این را بیان کند، گرایش جنسی و هویت جنسیتی یک فرد، به خودی خود، شرایط بالینی (بیماری) نبوده و نباید معالجه، مداوا یا سرکوب شود.
دولتها موظفاند:
الف. برای تضمین حمایت کامل در برابر اقدامات مخرب پزشکی بر مبنای گرایش جنسی یا هویت جنسیتی، از جمله بر پایه کلیشههای برآمده از فرهنگ یا هر منشأ دیگر، از لحاظ حالات رفتاری، ظاهر فیزیکی یا هنجارهای جنسیتی فرضشده، تمامی اقدامات قانونگذاری، اداری و سایر تدابیر لازم را اتخاذ کنند؛
ب. برای تضمین آنکه بدن کودک، بدون رضایت کامل، آزادانه و آگاهانه کودک مطابق با سن و بلوغ فکری وی و رعایت اصل اولویت منافع والای کودک، در تلاش برای القای یک هویت جنسیتی خاص به وی مورد تغییرات غیرقابلبازگشت قرار نگیرد، تمامی اقدامات قانونگذاری، اداری و سایر تدابیر لازم را اتخاذ کنند. و همواره در تمامی اعمال مرتبط با کودک، قرار دادن منافع والای کودک در اولویت ملاحظات را به عنوان یک اصل رعایت نمایند؛
پ. ساز و کارهایی برای حمایت از کودک ایجاد کنند تا هیچ کودکی در معرض خطر سوءاستفاده، یا مورد سوءاستفاده پزشکی قرار نگیرد؛
ت. تضمین کنند که از اشخاص با گرایشهای جنسی و هویتهای جنسیتی گوناگون در برابر روشها یا تحقیقات پزشکی غیراخلاقی یا غیرداوطلبانه، از جمله در ارتباط با تولید واکسن، روشهای درمانی یا ضدمیکروبهای مربوط به اچآیوی و ایدز یا سایر بیماریها محافظت کنند؛
ث. هر گونه مقررات یا برنامههای پشتیبانی مالی، از جمله با ماهیت کمک به توسعه را که ممکن است چنین سوءاستفادههایی را تسهیل نمایند یا آن را ترویج دهند، بازبینی و اصلاح کنند؛
ج. تضمین کنند که با گرایش جنسی و هویت جنسیتی، در خلال هیچ درمان یا مشاوره پزشکی یا روانشناسی، چه به صراحت و چه به طور ضمنی به عنوان یک شرایط بالینی (بیماری) که باید معالجه، مداوا یا سرکوب شود، برخورد نشود.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.