خصوصی سازی آموزش و پرورش با حیله «مردمی سازی»!
هر دم از این ظلمت آباد ولایت فقیه بری! میرسد و این بار خصوصی سازی آموزش و پرورش تحت عنوان «مردمی سازی»!
اخبار در رسانههای حکومت ولایت فقیه چنان رسانهیی میشوند که گویی دستهایی از غیب، زمام امور جامعه را در دست دارند و برای آن نقشآفرینی میکنند و یا تصمیم میسازند.
هر گاه و به تناسب که موضوعی اعجابانگیز به بیرون درز میکند و یا حکومت ولایت فقیه میخواهد سیاستی غارتگرانه را پی بگیرد، دستگاه تبلیغاتی و رسانهیی حکومت ولایت فقیه به انحاء مختلف دست به کار میشوند و زمینهسازی را شروع میکنند.
این بار صحبت از خصوصی سازی مدارس در حاکمیت ولایت فقیه است که رسانههای حکومت ولایت فقیه از جمله رسالت با کلید واژهی «مردمی سازی» از آن پرده برداری کرده و اعلام داشته است که «دستهای پنهانی در کار است» تا مسیر جامعهی ایران و آموزش و پرورش در آن را به سوی خصوصی سازی پیش ببرد!
بدین منظور و برای پیشبرد این سیاست و محروم کردن دهکهای پایین جامعه از آموزش و پرورش رایگان، کلید واژههایی نیز ساخته شده است؛ «کاهش تصدی دولت»، «پرهیز از گران اداره شدن آموزش و پرورش»، «برون سپاری مدارس»، «اداره مدارس به سبک خودگردان»، «اجرای سیستم خرید خدمت»، «یارانهیی کردن هزینههای تحصیلی»، «واگذاری هیئت امنایی»، «واگذاری مدارس به شهرداریها»، «واگذاری مدارس به اشخاص حقیقی و حقوقی صاحب نام»، و…
در حالی زمزمههای خصوص سازی آموزش و پرورش این روزها با هدف آمادهسازی افکار عمومی رسانهیی میشود که بنا بر گزارش بانک جهانی، حد فاصل سالهای ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۷ میلادی، بیشترین نرخ خصوصیسازی مدارس مقطع متوسطه در جهان مربوط به ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه بوده است!
«بنگاه اقتصادی» یا خصوصی سازی آموزش و پرورش؟
پیش از این رضا امیدی، پژوهشگر سیاستگذاری اجتماعی در حکومت ایران هشدار داده بود که در حال حاضر و در ایران، مدارس از یک نهاد آموزشی در حال تبدیلشدن به «بنگاه اقتصادی» هستند! [دلایل افول نظام آموزش و پرورش در ایران تحت ستم]
بلاشک حکومت ولایت فقیه در این تبدیلسازی اصلیترین نقش را ایفاء میکند و یکی از نمودهای این سیاست مخرب کاهش بودجه آموزش و پرورش در سالهای اخیر بوده است به نحوی که سهم بودجه آموزش و پرورش از بودجه عمومی دولتها در حکومت ولایت فقیه، همواره بین ۹ تا ۱۱ درصد بوده و کاهش سهم بودجه آموزشی از بودجه عمومی دولتها در حالی است که بودجه عمومی بخش و درصد بسیار کمی از بودجه کل کشور را شامل میشود و سهم بزرگتر بودجه کل کشور نصیب شرکتهای دولتی میشود.
پیش از این ابراهیم سحرخیز، معاون سابق آموزش و پرورش حکومت ایران اعلام کرده بود که شاید جز افغانستان دیگر کشوری در دنیا وجود نداشته باشد که سهم آموزش در بودجه دولتی به این میزان کم باشد!
شاید در این بین این نتیجه به ذهن متبادر گردد که حکومت ولایت فقیه در امر خصوصی سازی آموزش، فقط میخواهد از بار بودجه این نوع سیستم آموزشی خلاص شود، اما نگاهی به سوی دیگر ماجرا، حکایت دیگری را بیان میکند.
پشت پرده خصوصی سازی آموزش و پرورش چه کسانی هستند؟
موسسات آموزشی و مدارسی که با نام تمسخرانگیز «غیرانتفاعی» در واقع در حال انتفاعدهی و انتفاعآوری به معنای واقعی کلمه برای متولیان خود هستند، تقریبا تماما در اختیار سران و کارگزاران ارشد حکومت ولایت فقیه قرار دارند.
پیش از این روزنامه فرهیختگان متعلق به علیاکبر ولایتی که خود از صاحبان سلسله مدارس غیرانتفاعی و دانشگاه آزاد است در بستر یک جنگ جناحی فاش ساخت که عمده مدارس غیرانتفاعی کشور در اختیار افرادی چون محمد خاتمی، امامی کاشانی، کرباسچیان، مهدوی کنی، حداد عادل، خانواده باهنر، محسن هاشمی، الیاس قلمچی و… بسیاری دیگر از مقامات ارشد حکومت ایران قرار دارند!
از این رو میتوان فهمید که دمیدن در شیپور خصوصی سازی مدارس با چه نقطه آغازی و از سوی چه افراد و مقاماتی در حکومت ولایت فقیه است.
سحرخیز در بخش دیگری از اظهارات خود اعلام داشته است که مدارس کشور در حال حاضر به دلیل نگرش هزینهیی که دولت نسبت به آنها دارد حتی یک ریال سرانه ندارند! و این مسئله باعث قربانی شدن کیفیت آموزش شده است.
از سوی دیگر در حالی که بودجه آموزش و پرورش دولتی در کشور، بخش بسیار کوچکی از بودجه عمومی کشور را شامل میشود، اما همین بودجه نیز در سال با کسری ۲۵ تا ۳۰ درصدی مواجه است و بنا بر اعتراف سحرخیز در ۴۰ سال گذشته، (بخوانید در تمامی طول عمر حکومت ولایت فقیه) بودجه آموزش و پرورش عملیاتی و واقعی نشده است.
وی اذعان میدارد که بیش از ۳۰ درصد از هزینههای آموزش و پرورش در سالهای اخیر در مدارس دولتی از جیب مردم پرداخت میشود.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.