فلاحت پیشه، حجاب اجباری و مسمومیت دختران دانشآموز
حشمتالله فلاحت پیشه، عضو پیشین مجلس و عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، اعلام کرد در کشور قانون «حجاب» وجود ندارد اما فرمانده نیروی انتظامی اعلام میکند که با «بیحجابی» باید برخورد صورت بگیرد.
حکومت ولایت فقیه با آغاز سال جدید سعی میکند با مطرح ساختن و برجسته کردن دو موضوع مقابله با «بیحجابی» و مسمومیت دختران دانشآموز، توجهات جامعه شهروندی ایران را از روی قیام و اعتراضات و نقش زنان در آن در قیام و اعتراضات سال ۱۴۰۱ بردارد و سطح تضاد را و کانون توجهات را در سطح این دو مقوله یعنی «حجاب» و مسمومیت دانشآموزان نگاه دارد.
از این رو بلافاصله پس از تعطیلات نوروزی، موضوع مسمومیت دانشآموزان و مقابله با «بیحجابی» در دستور کار ارگانهای حکومت ولایت فقیه قرار گرفت.
اصل ماجرا انحراف افکار عمومی و جامعه شهروندی از موضوع نقض زنان در قیام و اعتراضات و ادامه و استمرار اعتراضات است و برجسته کردن هر موضوع دیگری غیر از این، پدیدهیی انحرافی در بحث قیام و اعتراضات مردم ایران است.
در این بین رسانهها، افراد و… در حکومت ولایت فقیه هر کدام برای دستیابی به منافع گروهی خود سعی میکند بخشی از موضوع را برجسته و بخش دیگری از آن را کمرنگ کنند، اما در هر حال، خواستهی مشترک و هدف نهایی آنان همان است که ذکر شد، تمرکززدایی از نقش زنان در قیام و اعتراضات و استمرار اعتراضات. [خامنه ای از چه می ترسد؛ بیحجابی زنان یا شکست حکومت؟]
اخیرا رسانهی حکومتی خبر آنلاین، مصاحبهیی با حشمتالله فلاحت پیشه، عضو پیشین کمیسیون امنیت ملی مجلس انجام داده و نظرات وی را پیرامون موضوعات فوقالذکر پرسیده است.
فلاحت پیشه اما با سیاست «یکی به نعل و یکی به میخ» سعی کرده است هم خود را «دلسوز» مسمومیت دختران دانشآموز نشان دهد و هم «رهنمود» دهد که نباید به موضوع «حجاب» دامن زد، اما در هر حال وی باز هم در قالب سناریوهای انحرافی حکومت سخن میگوید.
فلاحت پیشه: برخورد سلبی دیگر در زمینه «بیحجابی» کارآ نیست
فلاحت پیشه اذعان میدارد که سیاستهای حکومت ولایت فقیه در زمینه سرکوب تحت عنوان «بیحجابی» دیگر جوابگو نبوده و در «شرایط فعلی کشور نیازمند سیاست نرم و اقنائی» میباشد.
فلاحت پیشه در ادامه اظهارات خود میافزاید نیروی انتظامی و برخی دستگاهها بیشتر سعی میکنند «حد اعلای» برخورد و واکنش را با موضوع «حجاب» نشان دهند برای این که اعلام کنند به وظیفهی خودشان عمل کردهاند، اما بلافاصله میافزاید «این موضوع میتواند نتیجه عکس بدهد و موضوع حجاب را که مسئلهیی اجتماعیست را به یک مسئله امنیتی تبدیل کند».
وی سیاستهای «آتش به اختیار» عوامل حکومت در سال جاری در رابطه با موضوع نوع پوشش زنان را، موضوعی میداند که به جای موضوع «حجاب» نیازمند آمادهباش حکومت است و با اسمبردن از آن تحت عنوان «خودسریها» میافزاید که «خودسریها» ممکن است جامعه را دچار چالشهای جدی کند.
فلاحت پیشه در ادامه اظهارات خود بر روی عدم کارساز بودن ارگانها و نهادهای حکومتی انگشت گذاشته و میافزاید «بدترین کار… این است که نظام سیاسی و امنیتی کشور… به جای اینکه به وظیفه قانونی و اجرایی خود عمل کند… مردم را به چالش دعوت کند… با تریبونهای مختلف مردم را دعوت میکنند که تحت عنوان وظیفه… در مورد موضوع حجاب ورود کنند و نتیجه آن منتقل کردن یک حوزه مبتنی بر خلاء قانونی به جامعه است… در جایی که هنوز قانون حجاب در کشور وجود ندارد چگونه فرمانده نیروی انتظامی اعلام میدارد که با بیحجابیها برخورد صورت میگیرد؟»!
فلاحت پیشه: در ایران قانون حجاب وجود ندارد
وی با اشاره به قیام و اعتراضات سال ۱۴۰۱ افزود «این ناشی از همین بیقانونی بود… مدعی بودند که موضوع گشت ارشاد را شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب کرده… شورای عالی انقلاب فرهنگی در عمل این موضوع را تکذیب کرد… این حقیقت است که در ایران قانون حجاب وجود ندارد… ولی برخی مسئولان خود را مجری چیزی میدانند که هنوز در مورد آن قانون وجود ندارد…»
وی در ادامه اظهارات خود خطاب به نیروی انتظامی حکومت ولایت فقیه و فرمانده آن که اخیرا اعلام کرده است از روز ۲۶ فروردین مقابله جدی با موضوع «بدحجابی» در دستور کار آنها قرار میگیرد، افزوده است «نیروی انتظامی باید از اجرای سلیقهیی اوامر بدون پشتوانهی قانونی نگران باشد… چیزی که ما از نیروی انتظامی دیدهایم نوعی امر بدون یک قانون شفاف است… ما میبینیم هنوز در مجلس این بحث وجود دارد که کدام قانون و… و کدام نهاد در راستای نوشتن قانون حجاب و عفاف کوتاهی کرده… یعنی هنوز قانونی وجود ندارد… نیروی انتظامی چگونه از موضوع برخورد با آن صحبت میکند»؟!
آن گونه که از زبان فلاحت پیشه ذکر شد، آن چه عیان است بنبست حکومت ولایت فقیه در سیاست سرکوب زنان تحت عنوان «بدحجابی» است، اما اظهارات وی علاوه بر بنبست حکومت در زمینه سرکوب زنان در حیطه نوع پوشش، نمایانگر تنش و تضادهای لاینحل بین طبقه حاکم و مردم ایران است که هیچ سازگاری با یکدیگر نداشته و جنگ اصلی، یعنی بود و نبود حکومت، در قالب تضادهای اجتماعی و… برجسته میشود.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.