زن زندگی آزادی; نه بیشتر نه کمتر!!!!
کردستان گورستان فاشیسم است، تعریفی جذاب از نقشه راه یک انقلاب تاریخی و اصیل.
امروز مانیفست ها در کنار کلمات و جملات رنگارنگ در خیابان ها به سمفونی تبدیل می شوند. هر شعاری دل دشمن را بیشتر می ترساند و هر دیوار بدون سانسور تریبون آزادی برای همه طبقات شده است. دیوار یک تریبون سالم است. تاری اخلاقی دارد و پود وجدانی. باز تعریف خاطره ای از تاریخ غم انگیز است. انواع و اقسام اصول انقلابی را با خود دارد، بسیار صادقتر و قابل اعتمادتر از بی بی سی عمامە بە سر، و فاشیست و ساواکی قدیمی بە نام ایران اینترنشنال است.
دیوارها غرورآمیز، ماجراجویانه و موثرتر از طوفان های توییتر هستند.
زن و مرد، پسر و دختر، پدربزرگ و مادربزرگ، مغازهدار و بازاری، دانشجو و بیکار و همه مردم به خیابانها آمدهاند تا فریاد خود را علیه ظلم و بیاخلاقی و بیصداقتی یک رژیم خونخوار بیان کنند. بعد از ۴۳ سال مبارزە دیده شد که فرقی بین عمامه های دروغگو و تاج زنگ زندەی شاه و ساواکی ها نیست. امروز ترس و واهمەی آنها از بە فنا رفتن رژیم و بنا نهادن مجسمه زن، زندگی، آزادی و گسترش روز افزون این اندیشه است. آنها بسیار زیرکانه سعی کردند این جنبش را گمراه کنند.
در ابتدا با مخالفت و ریختن خون هزاران جوان نتوانستند جلوی این شعار را بگیرند. بعدها با حمایت مستمر از مزدوران می خواستند این شعار را با خط ضدانقلاب کاملاً بی معنی و گمراه کنند. آنها همچنین چند کلمه مردانه را برای ایجاد یک شعار سبک گرد هم آوردند. آنها، منظور مزدوران رژیم است کە می خواستند در عمل، در خیابان و دانشگاه جان تازه ای به ذهنیت مردسالار بدهند. باز هم توطئه های ظالمانه آنها خنثی شد. آنها در مبارزه برای پاکسازی اندیشەی این انقلاب ناکام هستند، اما اندیشه و ایدئولوژی این انقلاب بسیار عمیق تر است. بیایید نگاهی انقلاب روژآوا بیندازیم، اما زیاد به عقب برنگردیم. دوران اقتدارخواهی جلادهای اهل سنت و خونخوار داعش با شعار ژن،ژیان، ئازادی و پیکر فدائی شهید آرین میرکان به پایان رسید. این مبارزە و سرچشمەی الهام اش مایه امید همه مردمان جهان و ملت های آزادی خواه شد. امروز با طلوع آفتاب، این بار جلوەی نوین این شعار علیه یک داعشی شیعه مطرح شده است. این داعشیان بیش از ۴۳ سال است کە به جای شمشیر، با پارچه و پنبه سر مردم را می برند تا خون مردم دیده نشود. اما ماه دیگر تحمل ماندن پشت ابرها را ندارد.
تأثیر رسانه ها در چنین مرحله ای مشهود است. آنچه مشهود است این است که شبکههای تلویزیونی به میدان مانور گروههای ژنوتوکراتیک و خودکامه تبدیل شدهاند که سالها به دنبال چنین فرصتی بودند و شبانه روز در آرزوی خلاء در خارج از کشور هستند. صفحه تلویزیون نسبت به سال های گذشته درخشش بیشتری دارد اما در پشت صحنه و آشکارا بر ضد منافع مردم کرد و ملت های آزادی خواه ایران می خواهند دوباره رنسانس را بدزدند. آنها از قدرت فکری و ایدئولوژیک معمار آزادی و سوسیالیست واقعی، رهبر آپو می ترسند، اما جرأت نمی کنند صدای خود را به گوش دیگران برسانند. از سوی دیگر، امروزه اکثریت مردم با انجام وظیفه اخلاقی خود و بر خلاف جهت امواج رسانه ها با دانش روز و خوانش صحیح از تحولات عادت کرده اند. نفوذ شبکه های رسانه های دیجیتال مانند توییتر، تلگرام و اینستاگرام نیز قابل توجه است. اما نیاز به احتیاط بیشتری دارد. رژیم اشغالگر و ضد زن ولایت فقیه دائماً با ارتش سایبری علیه زنان و جوانان تلاش می کند تا حقیقت را گمراه کند. اتحاد نیروهای ضدانقلاب با حمایت دولت و قدرت های سلطه گر مانند آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان و … می خواهند با حمایت از ساواکی های امروزه شجاعت مردم را بشکنند. شایان ذکر است که مسئولیت رسانه ها برای چنین انقلاب بزرگی بر دوش هر فرد و گروهی است که خود را صاحب این انقلاب می داند.
آزادی بیان حق طبیعی هر فرد جامعه است و هرگونه محدودیت در این مفهوم از ذهنیت قدرت، بیماری قدرت، و مرد سالاری ناشی میشود. زیرا تضاد با حقوق طبیعی، با اصول و فلسفه وجودی این حقوق ناسازگار است. در زندگی معاصر، تلویزیون بدون شک یکی از قدرتمندترین ابزار آزادی بیان در خدمت بشریت است. اما استفاده نادرست از این ابزار به خودی خود منجر به نقض اصول آزادی، حقوق بشر و تجاوز به حقوق عمومی می شود.
در واقع یکی از وظایف اخلاقی این انقلاب، مالکیت واقعی تریبون هاست. خلاقیت اصلی ترین راه برای خنثی کردن توطئه های دزدان انقلاب و تاج پرستان است. با درک واقعی اندیشه و ایدئولوژی زن، زندگی، آزادی و گام برداشتن در جهت آن، میتوانیم معمار انقلابی الهامبخش برای همه مردم ستمدیده باشیم. امروز هر خیابان، دیوار، قبرستان و تشییع پیکر هر شهید راه آزادی، تریبونی است برای بیان آزادانەی اندیشەی زن، زندگی آزادی.
رهبری، ابتکار و پویایی انرژی، بنزین این انقلاب است. جاری بودن خون شهدا نشانەی تداوم این راه است و وظیفه اخلاقی، سیاسی و اجتماعی هر فردی است که این اقیانوس خونین را هدر ندهد. شعارهای خیابانی چشم انداز این مسیر است:
قیام در سقز و مقاومت در قندیل پابر جا است …
زن زندگی آزادی … ما این رقص (دیلان، هەڵپەڕکێ) را رها نخواهیم کرد …
با فرا رسیدن بهار، روشن کردن آتش نوروز، بە پیشوازی شکفتن شکوفەهای انقلاب ژن، ژیان، ئازادی می رویم.
چالاک شاهو
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.