تنها اقلیت کمی از مسلمانان که شیعه هستند که حدود ده درصد جمعیت مسلمانان را تشکیل می‌دهند به امام زمان معتقد هستند. عمده مسلمانان به امام زمان اعتقاد ندارند. از ده درصد مسلمانان شیعه نیز تنها شیعیان دوازده امامی به امام زمان معتقدند. بسیاری از مسلمانان نیز اعتقاد دارند که امام یازدهم اصلاً فرزندی نداشته است.

به باور شیعیان امام زمان در نیمهٔ شعبان سال ۲۵۵ یا ۲۵۶ ه‍.ق در سامرّا زاده شد؛ او در پنج سالگی و پس از درگذشت پدرش به امامت رسید. پس از درگذشت حسن عسکری، مهدی تنها از طریقِ چهار سفیر یا نایب با شیعیان تماس می‌گرفت.

امام زمان در پنج سالگی امام شده و او هنوز به سن قانونی نرسیده بوده و نمی‌توانسته مسلمانان را هدایت کند.

از دیدگاه شیعیان، دورانِ امامت وی به دو دورهٔ غیبت و ظهور تقسیم می‌شود. دورهٔ غیبت نیز به دو دورهٔ غیبت صغری (کوتاه مدت) و غیبت کبری (بلند مدت) تقسیم می‌شود. غیبت صغری از تولد حجت بن الحسن در سال ۲۵۵ ه‍.ق یا درگذشت امام یازدهم در سال ۲۶۰ ه‍.ق آغاز می‌شود و تا مرگِ چهارمین نایبِ خاصِّ مهدی در سال ۳۲۹ ه‍.ق پایان می‌پذیرد. از این زمان غیبت کبری شروع شده و تا ظهورِ او ادامه خواهد داشت.

بهر حال بررسی ها نشان می‌دهد که اسناد و شواهد کمی وجود دارد که اولاً وجود امام زمان را ثابت کند، ثانیاً اینکه غیب شده و غیبت صغری کرده و پس از آن غیبت کبری کرده و اصلا یک انسان بتواند هزار و چهارصد سال زنده باشد و خیلی در آن شک و تردید وجود دارد و بیشتر به قصه و خرافات می ماند و اصلا نمی توان آنرا باور کرد.

در پایان توصیه می شود که مردم هر چیزی را بدون سند و مدرک قوی و محکم قبول نکنند!

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)