رضا جوادزاده –
چکیده:
سه شنبه 13 اردیبهشت ماه خبری در خروجی رسانه های معتبر بین المللی قرار گرفت که از دستگیری و متلاشی نمودن یک تیم تروریستی مرتبط با ایران در نیجریه حکایت داشت.
اگرچه در سال های گذشته بارها چنین اخباری در رسانه های معتبر گزارش شده و تقریبا به خبری متداول درباره ایران تبدیل شده اما نکته اساسی که معمولا از دید تحلیل گران این گونه اخبار(به خصوص تحلیل گران خارجی) پنهان می ماند هزینه های سرسام آور هدایت این تیم های تروریستی با توجه به وضعیت وخیم اقتصادی ایران است. این نوشتار تلاش دارد تصویری اجمالی از فعالیت های تروریستی جمهوری اسلامی ارائه داده و به تاثیرات ناشی از هزینه های آن بر دوش مردم عمدتا فقیر ایران بپردازد.
ایران محور تروریسم و شرارت
در روزهای ایتدایی سال 2002 میلادی جورج بوش رئیس جمهوروقت ایالات متحده آمریکا در گزارش سالیانه خود به سنا و کنگره برای اولین بار از اصطلاح “محور شرارت” استفاده کرد و سه کشور عراق، ایران و کره شمالی را اجزای اصلی این محور نامید.
اما پیش تر ایران نخستین بار در سال 1984 به عنوان حامی تروریسم از سوی ایالات متحده در فهرست سیاه این کشور قرار گرفته بود. پس از آن و در گزارش های سالیانه وزارت امور خارجه آمریکا درباره تروریسم، ایران همواره به عنوان “محور اصلی تروریسم” لقب گرفته است. در گزارش های چند سال اخیر از ایران همیشه به عنوان بزرگترین حامی تروریسم جهانی و “فعال ترین کشور حامی ترور” یاد شده که هم از نظر مادی و هم از نظر لوجستیکی از گروه‌های فلسطینی حماس، جهاد اسلامی فلسطین، جبهه مردمی برای آزادی فلسطین و همچنین حزب‌الله لبنان، طالبان افغانستان و افراطیون شیعه در عراق حمایت کرده و ضمن بی ثبات کردن منطقه در روند مذاکرات صلح خاورمیانه نیز دست اندازی می کند.
در آخرین گزارش سالیانه وزارت امور خارجه آمریکا در مورد تروریسم در جهان که خرداد ماه سال جاری منتشر شد،”وزارت خارجه ایالات متحده به چندین عملیات تروریستی که از سوی ایران در قاره های آفریقا، آسیا و اروپا طی سال 2012 اجرا شده‌اند یا برنامه‌ریزی شده‌ بودند، اشاره کرده است.
از جمله این حملات تروریستی انفجار در اتوبوس جهانگردان اسرائیلی در بلغارستان است که تابستان گذشته رخ داد و چند شهروند اسرائیلی و راننده بلغارستانی اتوبوس کشته شدند.
کشورهایی مانند هند، تایلند، گرجستان و کنیا نیز از جمله کشورهایی‌ هستند که ایران در آنها «عملیات تروریستی» انجام داده یا قصد انجام آن را داشته است. ماه فوریه سال گذشته در هند انفجاری در یک خودرو در مجاورت سفارت اسرائیل در دهلی نو رخ داد که در پی آن چهار نفر، از جمله همسر یکی از مقام‌های اسرائیلی زخمی شدند.
همزمان وزرات کشور گرجستان نیز اعلام کرده بود که پلیس آن کشور بمبی را در خودرویی نزدیک سفارت اسرائیل در تفلیس یافته است.
از سوی دیگر وزارت خارجه آمریکا به حمایت های تسلیحاتی گسترده ایران از حکومت بشار اسد در جنگ داخلی سوریه و نقش آن در کشته شدن هزاران شهروندان سوری نیز اشاره کرده است.
علاوه بر این گزارش مزبور به حمایت ایران از گروه های تروریستی “حوثی” در شمال یمن، همکاری با گروه های تروریستی وابسته به القاعده در تجهیز تیم های تروریستی اعزامی به جنوب آسیا و سوریه به رهبری فردی به نام “الفضلی” و فعالیت های گسترده مربوط به پول شویی و جابجایی اموال نقدی در سطح جهان به نفع گروه های تروریستی نیز پرداخته و سرانجام ایران را به عنوان عامل اصلی در گسترش تروریسم جهانی معرفی کرده است.”
علاوه بر آمریکا، کشورهای همسایه ایران نیز بارها گزارش هایی مبنی بر دست داشتن این کشور در خراب کاری ها و عملیات های تروریستی در کشورشان منتشر کرده اند.
در جریان برگزاری مسابقات یوروویژن در باکو، مقامات امنیتی آذربایجان از کشف و انهدام چندین تیم تروریستی که با ایران در ارتباط بودند خبر دادند. علاوه بر آن آذربایجان بارها از دستگیری “شیعیان افراطی وابسته به ایران” که درصدد خراب کاری در این کشور بودند خبر داده است.
مقامات رسمی کشور ترکیه نیز در دو سال گذشته و به خصوص پس از آغاز بحران سوریه، چندین بار ایران را آشکارا به حمایت از گروه تروریستی پ ک ک متهم نموده و چندین شبکه تروریستی و جاسوسی وابسته به ایران را کشف کرده اند.
میزان دخالت های ایران در دیگر همسایه غربی خود، عراق با توجه به بافت جمعیتی این کشور و اکثریت شیعی آن بسیار بیشتر و گسترده تر از دیگر همسایگانش می باشد. علاوه بر سپاه قدس و شبکه های وابسته به آن که علنا در تحولات داخلی عراق دخیل است، دولت “نوری مالکی” نیز همواره از سوی مخالفین خود به وابسته بودن به ایران و دامن زدن به حملات تروریستی و جنگ داخلی در کشور متهم شده است.
حمایت های ایران از گروه های تروریستی در کشورهای عرب منطقه، در اسفند ماه سال گذشته باعث گردید تا در بیانیه پایانی سی امین نشست وزیران کشور اتحادیه عرب در ریاض “حمایت لجستیکی ارائه شده از سوی ایران به عملیات های تروریستی در بحرین و یمن به شدت محکوم” گردد. راشد بن عبدالله آل خلیفه وزیر کشور بحرین هم در سخنانی در این نشست مدعی شد اعضای گروه های تروریستی که به تازگی در بحرین دستگیر شده اند درباره دریافت کمک از ایران اعتراف کرده اند.
جدیدترین خبر منتشره درباره فعالیت های تروریستی جمهوری اسلامی، مربوط به دستگیری و متلاشی نمودن یک تیم تروریستی مرتبط با ایران در نیجریه است. بر اساس این خبر “این شبکه تروریستی که قصد داشته در سفارت‌خانه‌های اروپا، آمریکا و اسرائیل بمب‌گذاری کند، با کشف یک انبار مخفی تسلیحاتی در شهر “کانو” توسط پلیس نیجریه کشف گردید. پس از کشف انبار بزرگ تسلیحات، نیروهای امنیتی نیجریه مصطفی فواز و طلال احمد رودا دو افسر بخش روابط خارجی حزب‌الله لبنان را دستگیر کردند. طلال احمد رودا در اعترافات خود مدعی شده که هسته تروریستی تشکیل شده در نیجریه با نیروهای قدس به‌عنوان بازوی خارجی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران ارتباط تنگاتنگ داشته است.”
اقدامات تروریستی ایران در سطح بین المللی تنها مربوط به خرابکاری در کشورهای دیگر نمی شود. اجیر کردن تروریست های حرفه ای با صرف هزینه های زیاد برای از بین بردن مخالفان خود در خارج از ایران نیز جلوه دیگری از اقدامات تروریستی این کشور می باشد. بر اساس گزارشات نهادهای گوناگون حقوق بشری طی سال های اخیر جمهوری اسلامی به ترور حدود بیست تن از شخصیت های برجسته مخالف خود در خارج از ایران دست زده است.
در نتیجه رسیدگی به پرونده ترور چند تن از شخصیت های فوق که به “دادگاه میکونوس” معروف شد، دادستان کل آلمان رهبر ایران سید علی خامنه‌ای، علی اکبر هاشمی رفسنجانی (رئیس جمهور وقت)، علی اکبر ولایتی (وزیر امور خارجه وقت) و علی فلاحیان (وزیر اطلاعات وقت) را نیز به عنوان عوامل اصلی صدور دستور ترور، متهم و تحت پیگرد قرار داد.
اخیرا هم گروه مجاهدین خلق، ایران را به دست داشتن در کشتار 52 تن از اعضای خود در کمپ اشرف توسط “مزدوران عراقی” متهم نموده است.
این اقدامات ایران (که به طور اجمالی بدان پرداخته شد) طی سه دهه اخیر باعث گردیده تا این کشور از سوی جامعه جهانی به تروریسم دولتی متهم گردد. این اتهام در کنار فعالیت های مشکوک هسته ای این کشور و گزارشات رسمی نهادهای بین المللی حقوق بشر (مبنی بر نقض گسترده حقوق بشر در ایران)، ایران را در معرض شدید ترین تحریم ها قرار داده و باعث شده اقتصاد آن در آستانه فروپاشی قرار گیرد.
“صدور انقلاب” و ایجاد پایگاه های ضد آمریکایی در سراسر جهان
رهبران جمهوری اسلامی ایران که از همان ابتدای تشکیل آن به فکر “صدور انقلاب” و مقابله با آمریکا بودند، با اتکا به درآمدهای نفتی خود اقدام به ایجاد پایگاه هایی در سراسر جهان برای اشاعه افکار اسلامی-شیعی (از نوع فقاهتی) و (در نظر خود) فشار بر آمریکا بر آمدند. پیرو چنین تفکری، این کشور در حالی که هنوز بازسازی اقتصاد پس از جنگ خود را شروع نکرده بود اقدام به ارسال میلیاردها دلار کمک بلاعوض نقدی به دوستان دور و نزدیک خود در سراسر جهان نمود تا شاید بتواند شبکه ای از “پایگاه های ضد آمریکایی” را بوجود آورد. سایت حکومتی دیپلماسی ایرانی که منتقد دولت احمدی نژاد بود، بدون این که به کمک های میلیاردی ویژه “بیت رهبری” به گروه های تروریستی منطقه اشاره ای داشته باشد، به برخی از کمک های آشکار دولت احمدی نژاد به 20 کشور به اصطلاح “هم پیمان” ایران پرداخته است:
“نوار غزه: خبرگزاری های داخلی و خارجی تاکنون عدد دقیقی از کمک های مالی و غیرمالی ایران به ساکنان نوار غزه منتشر نکرده اند. (این کمک ها شامل انواع کمک های مالی، تسلیحاتی و حتی اعزام نیروهای کمکی می باشد)
ونزوئلا: براساس اعلام دولت این کشور ایران بزودی طرح ساخت 14 هزار خانه و کارخانه را در ونزوئلا اجرایی خواهد کرد. حجم سرمایه گذاری ایران در ونزوئلا بیش از 4 میلیارد دلار تخمین زده می شود.
سریلانکا: در میان کشورهایی که از ایران وام گرفته اند، سریلانکا جایگاه ویژه ای دارد. رئیس جمهور این کشور در سفری به تهران یک میلیارد و 900 میلیون دلار وام ده ساله دریافت کرد. مدتی بعد محمود احمدی نژاد به سریلانکا وعده فروش نفت با تخفیف را داد. کارشناسان اعلام می کنند 70 درصد نفت سریلانکا توسط ایران تامین می شود. همچنین ایران پروژه برق رسانی به سریلانکا به ارزش 65 میلیون دلار را برعهده گرفته است. این کشورهم به جای پرداخت پول، چای خشک به ایران صادر می کند.
بولیوی: شاخص ترین کمک مالی ایران به بولیوی مربوط به سرمایه گذاری یک میلیارد دلاری ایران در این کشور و پرداخت وامی “کم بهره” به ارزش 280 میلیون دلار می شود.
سنت وینست: این جزیره 170 هزار نفری برای ساخت فرودگاه هفت میلیون دلار از ایران وام دریافت کرده است.
اکوادور: ایران 40 میلیون دلار به شرکت مالی ملی این کشور با هدف ارتقای مراکز تجاری کوچک و متوسط وام کم بهره دراز مدت داد .پیش از این هم عباسی وزیر سابق تعاون و ورزش از این کشور بازدید کرده بود و وام 280 میلیون دلاری را برای طرح های توسعه میدان های نفتی به این کشور اعطا کرده بود.
زیمبابوه، ایران 40 میلیون یورو کمک مالی مستقیم به این کشور داشته است؛ همچنین باید به کمک 40 میلیون یوروئی ایران به زیمباوه و وعده تاسیس چندین شعبه بانک خصوصی ودولتی ایران دراین کشور، 2 میلیون دلار کمک مالی برای راه اندازی خط تولید تراکتور و کمک ۳۹٫۶ میلیون دلاری ایران برای راه اندازی یک ایستگاه رادیویی نیز اشاره کرد.
نیکاراگوئه: سال 2007 برای اولین بار محمود احمدی نژاد به نیکاراگوئه سفر کرد. بازدید او از این کشور با وام 350 میلیون دلاری برای ساخت نیروگاه برق همراه بود.
سایر کشورها: ایران برای طرح صیادی در گامبیا 2 میلیون دلار وام پرداخته کرده است. همچنین اهالی تانزانیا هم یک و نیم میلیون دلار برای طرح های بهداشتی از ایران دریافت کرده اند. آلبانی، 1.2 میلیون دلار برای تکمیل پروژه های درمانی، کنگو یک و نیم میایون دلار برای تکمیل بیمارستان، میانمار یک میلیون دلار برای طرح های کشاورزی، اتیوپی 290 هزار دلار برای بخش دیجیتالی، تاجیکستان 500 هزار دلار برای احداث تونل از ایران پول دریافت کرده اند.”
همچنین روزنامه فرانسوی ”لیبراسیون” نیز در گزارشی مفصل نوشت که تهران تا کنون 17 میلیارد دلار در جنگ سوریه هزینه کرده است.
این لیست که بدون شک تنها به درصد کوچکی از چنین هزینه هایی اشاره دارد، طی سه دهه گذشته به همراه تفکرات ایدئولوژیک بلندپروازانه، ماکتی کوچک از “امپراتوری شیطان” (لقبی که ریگان در سال 1982 به شوری داد) را برساخت که نتیجه اش “ایران رو به زوال” و در معرض نابودی قرار گرفتن ساختارهای اقتصادی-اجتماعی نه چندان مستحکم آن بود.
رویائی که به کابوس تبدیل شد
خمینی در نخستین سخنرانی اش در تهران، با تقبیح تمام اقدامات محمدرضا شاه پهلوی و با بی کفایت دانستن وی وعده اتوپیایی را به 35 میلیون ایرانی داد که در آن “آب مجانی، برق مجانی، گاز مجانی و …” انتظار ایشان را می کشید و در حالی که دیگر غرورشان توسط آمریکاییها لکه دار نخوهد شد هم به سعادت دنیوی و هم به سعادت اخروی خواهند رسید. اما رویائی که او و یارانش دیده بودند، پس از تقریبا 35 سال تعبیری کاملا وارونه یافت.
سایت “آینده آنلاین” تیرماه سال جاری در گزارشی به میزان بدهی‌های دولت احمدی نژاد به بانک‌ها پرداخت. بر اساس این گزارش “محمود احمدی‌نژاد با 74 هزار میلیارد تومان بدهی به بانک مرکزی ایران، دولت را تحویل حسن روحانی داده است. این وب سایت سپس با محاسبه نسبت جمعیت ایران به بدهی دولت، نتیجه گرفته که در واقع هر ایرانی مبلغ ۹۶۰ هزار تومان بدهکار است و دولت محمود احمدی‌نژاد به جای توزیع عادلانه ثروت، فقر را بین مردم به تساوی توزیع کرده است.”
علاوه بر این کسری بودجه 74 هزار میلیاردی، علی طیب‌نیا وزیر اقتصاد و دارایی جدید ایران نرخ تورم را 45 درصد دانسته و گفته است به زودی 5 میلیون جویای کار به سه و نیم میلیون بیکار ایران اضافه خواهند شد. رشد اقتصادی ایران نیز به منفی 5.5 درصد رسیده و دولت اعلام کرده است در پرداخت یارانه ها با مشکل جدی مواجه است. صحبت هایی مبنی بر افزایش قیمت بنزین تا 3000 تومان نیز در مجلس ایران شنیده شده و دیگر نه تنها از نفت و گاز و برق و تلفن و … مجانی خبری نیست که هزینه های کمرشکن آن، اجازه خرید نان شب را نیز به بسیاری از خانواده های ایرانی نمی دهد.
در رابطه با زمین و مسکن نیز، به گزارش مرکز آمار ایران قیمت متوسط فروش هر متر زمین در تهران نسبت به فصل مشابه سال قبل 157.1 درصد افزایش داشته است. بانک مرکزی هم فهرست گرانی 42 قلم کالای اساسی مورد نیاز مردم را چندی پیش منتشر کرد که حاکی از افزایش 52 درصدی شاخص قیمت خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها در سال اخیر نسبت به بازه‌ زمانی مشابه سال پیش است. (باید تاکید کنیم که این آمار از سوی مراجع رسمی جمهوری اسلامی ارائه شده و کارشناسان آمار اصلی را بسیار بیشتر از این رقم ها ذکر می کنند)
کاهش چندین باره ارزَش ریال در برابر ارزهای خارجی در کنار رشد بالای نقدینگی باعث گردید تا تمام شاخص های اقتصادی ایران تنزل یافته و به همراه تحریم های گسترده اقتصادی به فلج شدن تولید و بیکاری بسیاری از کارگران بیانجامد. این امر نیز به نوبه خود(در کنار سایر عوامل) بستر مناسبی برای بحران های اجتماعی پدید آورده و هرروز بر میزان جنایت ها و ناهنجاری های اجتماعی در ایران افزوده است.
سخن آخر
اگرچه بسیاری از مخالفان احمدی نژاد سعی کردند تمام نابسامانی های اقتصادی کنونی را به گردن دولت احمدی نژاد بیاندازند و یا تحریم ها را عامل اصلی نابودی اقتصاد ایران معرفی کنند، اما در اصل این چارچوب غیرعقلانی و ایدئولوژیک جمهوری اسلامی است که باعث به طول انجامیدن 8 سال جنگ خانمان سوز با عراق، 35 سال حمایت گسترده از تروریسم با تقبل میلیاردها دلار هزینه، قطع بسیاری از همکاری های سیاسی-اقتصادی با دول توسعه یافته، به قدرت رسیدن احمدی نژاد، تحریم های گسترده غرب علیه برنامه هسته ای ایران و در نتیجه نابودی اقتصاد ایران شده است.
هرچند که تیم اقتصادی دولت حسن روحانی وعده داده تا طی 100 روز تصویر روشنی از اوضاع اقتصادی کشور به مردم خود ارائه دهد و راه‌های برون رفت از وضعیت کنونی را تشریح کند اما همه چیز حکایت از عمیق بودن باتلاقی دارد که جمهوری اسلامی هرچه بیشتر در آن دست و پا بزند بیشتر به غرق شدن نزدیک می شود.
در حالی که مردم ایران روز به روز فقیر تر می شوند و حتی افزایش میزان دستمزد کارگران آن نیز 20 درصد کمتر از افزایش میزان نرخ تورم رسمی گزارش شده است، هرروز گوشه های کوچکی از رانت خواری ها و فسادهای میلیاردی سران اصلی رژیم از خامنه ای تا برادران لاریجانی و از رفسنجانی تا احمدی نژاد (بدون شک نوبت روحانی نیز خواهد رسید) که برخی نیز به دلیل هدایت تروریسم دولتی تحت پیگرد نهادهای قضایی بین المللی اند، برملا می شود. اما در عین حال همگی در یک چیز مصمم و هم عقیده اند و آن افزایش قدرت مانور جمهوری اسلامی در عرصه بین المللی با اتکا به گروه های تروریستی هم پیمان خود می باشد.
این امر حتی درباره نمایندگان مجلس ایران نیز صدق می کند؛ نمایندگانی که وظایف اصلی خود را در پیگیری مطالبات مردم فراموش کرده و با پیروی برده وار از خامنه ای تنها “گوش به فرمان رهبری” اند. در این رابطه چهارشنبه 13 شهریورماه، 170 نماینده مجلس با صدور بیانیه‌ای ضمن اعلام حمایت از دولت سوریه در مقابل مخالفان آن گفته اند که “در صورت اراده نظام” حاضر به “جانفشانی در کنار برادران سوری خود” هستند.
چنین حمایت های “جان فشانانه” از اسد و امثال اسد، با نثار جان و مال این نمایندگان و یا سایر مقامات ایرانی صورت نمی گیرد بلکه بهای آن تاکنون فقر و بدبختی میلیون ها ایرانی و مرگ و آوارگی میلیون ها سوری بی گناه بوده است.
رضا جوادزاده

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)