حسین عزیز، بابک خرمدین نازنین. اعتصاب غذا و ذره ذره جان دادن و جان‌باختن تو ممکن است برای نظام و حکومتی که آبرو و حیثیتی دارد گران تمام شود اما این حکومت که ستارکشی و نداکشی و سهراب‌کشی در پرونده دارد، و هزاران بیش، چه ابایی دارد اگر یکی بر این خیل پُرشمار افزوده شود.
تو جوان هستی و شاید بتوانی چند روز دیگر تاب بیاوری اما مادرت وضعیت بسیار بدی دارد در این سن و سال هم باید جگرگوشه‌اش در زندان به پیشواز مرگ برود هم خودش با مرگ دست و پنجه نرم کند این را برو روا مدار.
به خاطر خودت به خاطر مادرت به خاطر پدر نگرانت و به خاطر هزاران هزار دوست‌دارت اگر از اعتصاب غذا دست نمی‌کشی و لب به خوراک نمی‌گشایی به خاطر «نوزاد دشمنت» این کار بکن. بگذار تو زنده بمانی تا او در جهان انسانی‌تری بزرگ شود خون بی‌گناه تو جهان را تاریک‌تر می‌کند.
حسین عزیز، بابک نازنین مانند صدها و هزاران نفر دیگر از تو می‌خواهم، درخواست می‌کنم به اعتصاب غذای‌ات پایان بده.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)