وقتی مناظره بایدن و ترامپ را نگاه میکردم، به این فکر میکردم سخیف و دروغ بودن فرق نمیکند، چه مناظره ریاست جمهوری امریکا باشد چه مناظره انتخابات ریاست دولت جمهوری اسلامی…

روز انتخابات رفتم داخل شهر چند ساعتی چرخیدم.پای صندوق های رای رفتم اما جز خالی چیزی ندیدم. از بعضی ها در سطح شهر پرسیدم رای دادید؟ همه جواب ها عجیب بود.یکی گفت من دیروز رای دادم. یکی گفت من فردا رای میدم. یکی گفت من قبلن ها خیلی داده ام هنوز جاش درد میکنه…هیچکدام از این ادمها را نمی شناختم. اما جواب های شان به شدت تراژیک بود. برگشتم خونه نشستم پای تلویزیون بی بی سی_فارسی و  ایران اینترنشنال را دیدم به شدت هر دو در حال ماموریت بودند. حرف های آقای خامنه ای را هم در زمان رای دادن شنیدم؛ که معنی اش این بود؛ آش کشک خالته بخوری پاته نخوری پاته…

از خودم پرسیدم؛ سرزمین و مردمانی با این وسعت فلاکت را چه کسانی می خواهند نجات دهند؟!

واقعیت این أست زنان و مردان این سرزمین دیگر آگاه شده اند و حجت برای شان تمام شده و می دانند؛ جمهوری اسلامی نه مردمان این سرزمین را دوست دارد و نه این سرزمین را…
زنان و مردان جوان این سرزمین به چیزی بیش از تغییرات سیاسی سطحی و بده بستان های بی بی سی و اینترنشنال و بمب ها و دلارهای ترامپ و بایدن فکر می کنند. آنها به یک رنسانس بزرگ انسانی می اندیشند. اتفاقی که همه از آن می هراسند چه دیکتاتورهای منطقه ای، چه آمریکا، چه انگلیس، چه روسیه، چه چین و چه جمهوری اسلامی…

 

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)