زنده باد زمان و  دگرگونیِ همیشه و ابدیِ  ذاتِ آن، که آنچنانکه آن دَم آنگونه نماند، این دَم  نیز نخواهد ماند اینگونه. وَ این عَصر و زمانه هم  نه.

هزاره ها و سده ها گذشته  در تاریخِ  پِیدایشِ انسان  بر زمین، و آنهمه فکر و جنگ و بیماری و فقر و رنج، همه میراثی برایِ تجربه ی بشر شده، و اکنون با اینهمه  دوربین و تصویر در این  روزگار: بیش از همه گاه  یِکپارچه  پیشِ رویِ چشمِ  بَشر است. و  در پایانِ هر برگِ این تاریخ: آنگونه بود و آن شد، که اینگونه است و این شده است و اگر باز چنین کنیم، چنان شود…

 و نه به معنایی بیش از این که اگر انسان  در بند فصلِ پیش و سالِ پیشِ و قرنِ پیش می ماند دیگر نمی توانست با زمان هر لحظه در تغییر،  آنگونه که امروز به ساعت و ثانیه  برسد. پس امّا تمامِ گذشته اکنون تصویری است  پیشِ چشمِ آدمی تا آن خطاها تکرار نشود و آن فریب هایِ ستمکارانِ حاکم به اجرا نتواند  درآید، تا  انسان  شاید زودتر راهِ  دیگری  در  پیش  گیرد. زودتر  آدم شود، همان که بایست می شد، شود.

که تمامِ این رنج ها ، برنامه ی تمرینِیِ زمان برایِ انسان شدن و دریافتِ حقیقتِ آینده است و البتّه جنایتکاران دَغل-کارِ که در فریب و نابودیِ مردم دست اندر کارند نیز بی تردید  به شکلی  شایسته و دقیقن به اندازه تنبیه خواهند شد. –هیچ نمی ماند از آنها… و ما مردم هم  آنچنانکه  ورزشکاری از تمرین هایِ گاهی مرگبار ناراحت می شود نه امّا غمگین، خسته می شویم امّا غَمگین و غُصّه دار هرگز نه. و روشن آنکه اگر انسان از شرایطِ زندگی ناراحت نمی شد اینهمه تاریخِ بشر از دگرگونی و ساختن و حرکت سرشار نمی شد، که انسان در تمامِ تاریخ به ناراحتی از شرایط، اختراع کرده ، 

کـَشف کرده، ساخته و حرکت کرده و به همراه تر شدن با ضرباهنگِ زمان، دگرگون کرده است  دُنیایَش را.

و درود  بر نوروز  که  امید و سرآغازِ روزگاری نو، در بهاری همیشه آغازگر است که اینبار در ۱۴۰۱ خورشیدی با اینهمه خرابیِ ایران، حتّا  امید بخش تر است که شاید این سال سالِ انقلابی بزرگ برایِ دگرگونیِ همه چیزِ ایران شود. 

وَ سپاس از وجودِ مردمِ ایران که با اینهمه فقر و گرفتاری و خرابی که مُلّاهایِ خرابِ حاکم و نوکرانشان بر ایران آوار کرده اند هنوز هم “مردمِ بزرگِ ایران” بزرگترین مشکلِ نظامِ فاسدِ جمهوری اسلامی برایِ دزدی ها و جنایت هایَش هستند و آنها هیچ کشور و مردمی را به اندازه ی مردمِ ایران، دشمن خود نمی دانند.                                                                    نوروزِ ایران مبارک باد که اینگونه دربرِدارنده ی  ندایی عطرآگین از دگرگونیِ بزرگی در راهِ سرزمین و جامعه ی ایران است که ایرانِ اکنون از هر سو در شُرُفِ نابودی را نجات دهد و مردمِ ایران را از همه سَمت یگانه  و جوان کند تا  این سرزمین و جامعه، سالم تر و شادمان تر و آسوده تر شود و دیگربار و استوارتر از تمامِ تاریخ ایران آباد شود. وَ مبارک باد بهار که ما مردمِ ایران می خواهیم بهتر و شاد تر و انسانی تر زندگی کنیم، آباد کنیم خانه و سرزمینمان را در پیشِ رویِ رهبر و سرانِ جمهوری اسلامی و خدمه ی شان که  در مَنجَلاب مرده گی می کنند و دارند همه چیزِ ایران را با وجودِ بی ارزشِ خودِشان به قَعرِ دوزخ می برند.

پس زنده باد زمان، زنده باد بهار، زنده باد نوروز، زنده باد نتیجه و زنده باد آینده. نوروز مبارک. 

https://t.me/amirsarempoems       امیر سارم  –   کانالِ  تلگرا م:

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)