شبرنگ به تاریخ؛ چگون ایران سیبری شده بود؟

بارش برف و سرمای کشنده زمستان ۱۴۰۰ برای بسیاری از پدران و مادران ما یادآور بوران ۱۳۵۰ است. اگر چه سالیان طولانی است که مردم ایران در سایه سیاست غارتگرانه حکومت هم شاهد خشکسالی هستند و هم شاهد تلفات سیل اما بارش نزولات آسمانی امسال و بارش قابل توجه برف برای مردم ایران نویدبخش بهاری خرم است و امید دارند که پایان خشکسالی هم باشد.

برف و بوران ۱۳۵۰

از اواسط بهمن ۱۳۵۰ بخش‌های وسیعی از ایران به صورت نادری در برف و یخبندان فرو رفت. این برف و بوران چنان گسترده بود که منجر به مرگ حداقل ۴۰۰۰ نفر شد و به گفته مردم به خشکسالی ۱۳ساله پایان داد. برخی‌ها این را مصیبت بارترین بوران تاریخ ایران نام دادند.

از چهاردهم بهمن سال ۱۳۵۰ بارش سنگین برف در شمال از غرب به شرق و مرکز کشور تا شمال هرمزگان گسترش یافت. مجله صور اسرافیل نوشت: مرکبات یخ زدند، درختان نخل تاب تحمل نداشته و صدای افتادن آن به گوش می‌رسید. در بعضی شهرها تا ۳۶ ساعت برف با شدت بارید و ارتفاع برف به ۳ تا ۸ متر رسید. دمای منطقه فیروزکوه به منفی ۳۶ درجه و خراسان به منفی ۳۷ درجه رسید. در بسیاری از شهرها اعلام وضعیت فوق‌العاده شد.

درباره؛ بارش برف بیشتر بخوانید

بارش برف و یخبندان در ۲۸ استان در میان طوفان ناکارآمدی حکومت

خسارات و تلفات بوران ۱۳۵۰

در آن روزهای سخت تعداد زیادی از نواحی جغرافیایی که به عنوان روستا یا دهستان از آنها نام برده می‌شد، به طور کامل از بین رفتند.

نزدیک به ۲۰۰ روستا به طور کامل از نقشه جغرافیا حذف شدند. به نوشته‌ روزنامه‌های آن زمان، ۱۲ روستا در منطقه سمیرم مدفون شدند، هزار نفر در گیلان مدفون شدند. ۴۰ خانوار در یک روستا مدفون شدند. یک قطار با تمام سرنشینانش مدفون شد…