نقض حقوق بشر در تاریخ معاصر ایران به وفور به چشم می‌خورد. در زمان، حکومت‌های سلطنتی قاجار و پهلوی مردم ایران از حقوق و آزادی‌های اساسی محروم بودند.

در زمان شاه نیروهای بدنام امنیت ساواک براحتی تمام حقوق و آزادیهای آنها را نقض میکردند. انقلاب ضد سلطنتی ۱۳۵۷ این امید را بوجود آورد که دوران جدیدی در حال طلوع است که در آن حقوق بشر و کرامت انسانی در عمل رعایت خواهد شد.

ولی همانطور که بعد از کمی روشن شد، خمینی نه تنها برای این حقوق ارزشی قائل نبود بلکه بسیار بدتر از دوران پیشین تحت لوای دین و اسلام به نقض آزادی‌ها و حقوق مردم دست زد و بار دیگر حقوق، آزادی و عدالت، در قفس آیت الله‌ها قرار گرفت.

سیاست‌های سرکوبگرانه شاه در جلوگیری از آزادی بیان، دستگیری‌ها، زندانی کردن و شکنجه مخالفان، که به دلیل انقلاب دچار وقفه کوتاهی شده بود توسط خمینی و خامنه ای مجددا در اشکال مختلف برقرار شدند.

بهای چنین وحشیگری و بی عدالتی کشته شدن بیش از ۱۲۰۰۰۰ آزادیخواه توسط دیکتاتوری مذهبی آیت الله‌ها بوده است. ماشین کشتاری که حدود ۴۳ سال پیش کار خود را آغاز کرد و از آن زمان تاکنون بی وقفه ادامه داشته است.

با حرکات اعتراضی و مخالفت مردم در چند سال اخیر، خامنه ای برای سرکوب نارضایتی رو به رشد داخلی به روش‌های وحشیانه سلف خود را ادامه داده است. نیروهای سرکوبگر سپاه تظاهرات مسالمت آمیز مردم را در آبان ۹۸ با قتل عام ۱۵۰۰ نفر و به  زندان افکندن  ۱۲۰۰۰ تن سرکوب کردند.

درباره؛ نقض حقوق بشر در ایران بیشتر بخوانید

چهار زندانی سیاسی بلوچ به اعدام و حبس ابد محکوم شدند

اعدام‌های سیاسی مخالفان و معترضان به طور وحشیانه‌ای افزایش یافته و به یک امر عادی تبدیل شده است. منتقدان و مخالفان از همه اقشار با اتهامات ساختگی امنیت ملی با احکام طولانی زندان محکوم می‌شوند. سانسور و جلوگیری از آزادی بیان در همه پهنه‌ها اعمال می‌شود و فضای مجازی تحت کنترل شدید نیروهای امنیتی قرار گرفته است.

وحشیگری نیروهای امنیتی دست نشانده خامنه ای، ایران را به کشور شماره یک نقض حقوق بشر درجهان تبدیل کرده است. مسئله‌ای که مقامات حکومت از جمله رئیس جمهور آن یعنی ابراهیم رئیسی نسبت به آن هیچ شرمندگی ندارند چرا که خود از عوامل کشتار ۳۰۰۰۰ زندانی سیاسی در سال ۶۷ هستند و برعکس مکرراً از سیاست‌های غیرانسانی خود دفاع می‌کنند. [چرا خامنه ای به خونریزی و اعدام معتاد شده است؟!]