حسن روحانی در مراسم تحلیف خودش حرفای خوبی زد، اما اگر ما ملت تنها یک چیز را  طی هشت سال دروغ گویی و لاف بیجای احمدی نژاد متوجه شده باشیم اون اینه که دوصد گفته چون نیم کردار نیست.
اغراق ها، دروغ ها و ملت را سر کار گذاشتن های متوالی احمدی نژاد ما رو متوجه کرده که به قول سعدی، تو ای زشت کردار زیبا سخن؛ نخست آنچه گویی به مردم بکن.  جناب روحانی، این حرف شما در جریان تحلیفتان در مجلس  که فرمودید «به صراحت می‎گویم که اگر پاسخ مناسب می‌خواهید، نه با زبان تحریم، که با زبان تکریم با ایران سخن بگویید» بدون شک سخن زیباست و حرف دل همه مان.  اما جناب روحانی، اگر واقعا علاقه دارید دنیا با ایران به زبان تکریم و با احترام حرف بزند، آیا وقت آن نرسیده که بعد از سی و چند سال حمله، فحاشی و بی احترامی به هرکسی که در دنیا کسی بوده، بالاخره جمهوری اسلامی هم از دوران کودکی و جهالت جوانی خودش بلوغ پیدا کند و شروع کند به احترام گذاشتن به دنیا؟ یابه قول همان سعدی شیراز که عرض شد، وقت آن نرسیده که آنچه به دنیا میگوئید خودتان هم به دنیا همان بکنید؟
جناب روحانی، شما حرفهایی زدید که لااقل ظاهرشان دل من یکی را خیلی خوش کرد.  گفتید به جای اینکه بنا را فقط بر ایدئولوژی بگذارید، بنای رفتارتان را بر تعادل بین  آرمان گرایی و حقوق و منافع کشور و ملت ایران بگذارید.  شما گفتید میخواهید دست دوستی به طرف دنیا دراز کنید، همان دستی که چند سالی است از طرف اوباما به سوی ایران دراز شده و جمهوری اسلامی آن را با بی حرمتی و بی تربیتی عقب زده و ندیده گرفته است.
جناب روحانی، یادتان باشد که به قول مولانا این جهان کوه است و فعل ما ندا، هر ندایی را جواب آید صدا!
جناب روحانی،  اگر حقیقتا علاقه مندید که برخورد دنیا با ایران بر اساس «تکریم» باشد، حد اقل کاری که میتوانید بکنید این است که با حذف رسم «مرگ بر» این و آن گفتن از جلسات رسمی تان شروع کنید.
اما جناب روحانی، اگر فکر میکنید حتی این قدر هم امکان کوتاه آمدن از آرمان ها و ایدئولوژی های امام راحل تان ندارید، پس بیزحمت نه وقت ما را تلف نکنید و نه دنیا را سرکار بگذارید.  بروید دنبال بمب اتم ساختن و مخفی کاری و رجز خواندن برای دنیا، و به قول همون خارجی هایی که به شما دکترا دادند، good luck!

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)