حضرت «Manoto tv» مستندی پخش فرموده‌اند در مورد «رضا شاه کبیر» و بالنتیجه ما ملت جوگیر مبتلای به هذیان و اعوجاجات هیستریک، به شکل قابل ملاحظه‌ای غم‌باد گرفته‌ایم برای آن «پدر بزرگ» آریایی، و تصویر‌های همایونی بر تارک مایملک مجازی بسیاری‌مان نقش بسته است؛ با این همه چنین یادآوری «Royalist»های «من و تو» نشین هنوز هم من را یاد آن بیت نغز از آن شعر ترِ زنده‌یاد «میرزاده عشقی» می‌اندازد که؛

«پدر ملت ایران اگر این بی‌پدر است / بر چنین ملت و روح پدرش باید رید»

این چند خط نه از آن جهت نگاشته شده است که احتمالن بازخوانی بی‌غرض تاریخ به صرف تجلیل از برخی کارهای مثبت امثال رضاشاه پهلوی خوشایند نبوده است، بل‌که بیش‌تر و بیش از تذکر بازی پلید تلویزیون «من و تو»، اشاره‌ای است به کوته فکری ما ایرانی‌ها و پتانسیل ارتجاعی فکر ایرانی ما. آخر این‌که رژیم اسلامی، فساد و فضاحت را به سرحدات ممکن خود رسانده است توجیه بازگشت تاییدآمیز به قلدرمآبی رضاخانی است؟ عجیب است این ناگزیر دیدن امکان حرکت میان گذشته و حال؛ سخت عجیب است.

نقل قولی از «علی مهتدی» نیز در این باره راه‌گشاست:
«من امشب برای اولین بار «من و تو» نگاه کردم. مستند «رضا شاه». به گمانم من و تو از تنها شبکه‌هایی است که هر قدم را با برنامه برداشته. بسیار ساده در ابتدا با کارهای سرگرمی حرفه‌ای شروع و مخاطب پیدا کرد و بعد شروع به تبلیغ نامحسوس ۵۷ سال سلطنت پهلوی کرد و در مرحله آخر این تبلیغ را علنی کرد. مستند امشب «رضا شاه» سرشار بود از تصاویر بکر، اما دروغ‌های بزرگ. ساخت حرفه‌ای این مستند در کنار نریشن تاثیرگذارش اما عملا به یک مخاطب عوام اجازه نمی‌دهد که کم‌ترین گمانی به نادرستی بسیاری از اطلاعات موجود در فیلم ببرد. تصویر رضا شاه به عنوان پدر تاجدار ملت ایران و معمار ایران نوین بدون کم‌ترین دردسری در ذهن مخاطب حک می‌شود. این یعنی یک شبکه تاثیرگذار و با سیاست. در مقابلش طبیعتا دوستان مطلع و فعال نباید بی‌کار بنشینند. نباید اجازه داد که این شبکه در کنار برنامه‌های پرمخاطبی مثل آکادمی گوگوش، اطلاعات نادرست در مورد دوره پیش از انقلاب به خورد مردم بدهد. قرار نیست و اصولا نباید باشد که یاد دوران پهلوی از طنز «خدا بیامرز» فراتر رفته و نوستالژی‌سازی شود.
کاری به جمهوری اسلامی ندارم که مفاهیم و واژه‌ها را از معنا تهی کرده و به مسلخ برده؛ اما یادمان نرود که انقلاب شد تا جمهوری جایگزین سلطنت شود. در قرن بیست و یکم قرار نیست هیچ کشوری از جمهوری به سلطنت بازگردد یا دلتنگ دوره سلطانی شود.
من و تو به واقع تبدیل به شبکه‌ای خطرناک شده …»

با هم شعر عشقی را مرور می‌کنیم؛

بعد از اين بر وطن و بوم و برش بايد ريد
به چنين مجلس و بر كرّ و فرش بايد ريد

به حقيقت در عدل ار در اين بام و در است
به چنين عدل و به ديوار و درش بايد ريد

آن‌كه بگرفته از او تا كمر ايران را گه
به مكافات الی تا كمرش بايد ريد

پدر ملت ايران اگر اين بی‌پدر است
بر چنين ملت و روح پدرش بايد ريد

به مدرس نتوان كرد جسارت امّا
آن‌قدر هست كه بر ريش خرش بايد ريد

اين حرارت كه به خود احمد آذر دارد
تا كه خاموش شود بر شررش بايد ريد

شفق سرخ نوشت آصف كرمانی مرد
غفرالله كنون بر اثرش بايد ريد

آن دهستانی بی مدرک تحميلی لر
از توک پاش الی مغز سرش بايد ريد

گر ندارد ضرر و نفع مشيرالدوله
بهر اين ملک به نفع و ضررش بايد ريد

ار رَود موتمن‌الملک به مجلس گاهی
احتراماً به‌ سر رهگذرش بايد ريد

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)