حکومت ایران به دنبال دستیابی به سلاح هسته‌ای است

در حاکی که تلاش‌‌های فراوانی برای احیای برجام شکل شکل گرفته و مذاکرات برجامی در جریان است، افشا شده حکومت ایران در سال ۲۰۲۰ به دنبال تولید بمب اتمی بوده است.

این روزها پیرامون برجام و برنامه هسته‌ای ایران، همه‌ی نگاه‌ها به وین دوخته شده، شهری که مذاکرات برجامی مستقیم و یا غیرمستقیم [بخوانید پنهانی] در آن در جریان است. [نتیجه مذاکرات برجام و جنگ غیرمستقیم]

تلاش‌های تروئیکای اروپایی و چین و روسیه در وین و غیر وین بر این است که آمریکا، به هر قیمت تحریم‌های ایران را لغو کند.

اما هیچ کدام از این کشورها صحبتی از این نمی‌کنند که به رغم باقی‌ماندن این ۵ کشور در برجام، حاکمیت ولایت‌فقیه، فاحش‌ترین موارد نقض برجام را از سال ۱۳۹۸ تا کنون داشته است.

لغو کلیه و یکجای تحریم‌ها که به کرات از دهان خامنه‌ای خارج می‌شود [لغو تمامی تحریم‌ها چرا همیشه از سوی حکومت ایران طرح می‌شود؟] توسط چین کمونیست در شرق و روسیه هم‌کیشش و تروئیکای اروپایی در قاره پیر رله می‌شوند و یکسویه خواهان لغو تحریم‌ها از جانب آمریکا هستند.

یک تناقض

اما به صورت طبیعی در مقابل هر خواسته‌ای، باید مابه‌ازائی در کار باشد، در هر توافقی نیز چنین است، هر معامله‌ای نیز از این قانون پیروی می‌کند.

اما داستان برجام گویا یک شبه‌استثناء از این بابت است. بعد از اینکه آمریکا در اردیبهشت ۱۳۹۷ از برجام خارج شد، ۵ کشور دیگر و حکومت ایران نه تنها، اعلام کردند در برجام باقی خواهند ماند بلکه تاکید کردند از آن به شدت حفاظت خواهند کرد.

به رغم این تلاش ۶ طرفه، اما سوژه اصلی داستان در بین این طرف‌ها؛ یعنی حکومت ایران، به رغم تعهد سفت‌وسخت ۵ کشور دیگر مبنی بر پایبندی و حفاظت از برجام، چه عملکردی داشته است؟

کارنامه بدین شرح است؛ اگر در کوتاه‌ترین جمله بنویسیم، ردیفی طولانی از اعمال و اقداماتی که هر کدام آنها، نقض شدید و فاحش برجام محسوب می‌شود [ایران چکار دیگری باید انجام دهد تا ثابت کند قابل اعتماد نیست؟] که ۵ کشور دیگر می‌توانستند و می‌توانند بابت هر کدام از آنها روند مکانیسم ماشه را فعال کنند.

اما آنچه بر روی زمین اتفاق افتاد چه بود؟ هیچ. ایران هیچ سدی در مقابل این افزون‌طلبی‌های خود نیافت بلکه اکنون از سوی ۵ کشور باقیمانده در برجام حمایت می‌شود!

این خالی‌‌دیدن میدان، مدعی را جری‌تر کرد و گام‌به‌گام نقض فاحش تعهدات برجامی را در کمیت و کیفیت بیشتر و بیشتر کرد.

جری‌ترشدن حکومت ایران بر غنی‌سازی با غنای بیشتر

کار بدانجا رسید که در روزهای اخیر در درون حکومت، صحبت از غنی‌سازی ۹۰ درصدی و بالاتر می‌شود که برای تولید بمب اتمی کاربرد دارد.

این حرف نه یکبار، بلکه بارها از زبان سران مختلف نظام تکرار شده است. حسن روحانی اعلام کرد «همین امروز هم می‌‌توانیم غنی‌سازی ۹۰ درصدی انجام بدهیم.»

بهروز کمالوندی؛ سخنگوی سازمان انرژی اتمی ایران اعلام داشت «به راحتی می‌توانیم با درصدهای مختلف تا ۹۰ درصد اورانیوم را غنی‌سازی کنیم».

سعید محمد فرمانده پیشین قرارگاه خاتم‌الانبیاء سپاه پاسداران و یکی از کاندیداهای احتمالی انتخابات ریاست جمهوری نظام اعلام کرد «ایران باید به سمت غنی‌سازی ۹۳ درصدی برود».

فریدون عباسی؛ رئیس کمیسیون انرژی مجلس و رئیس سابق سازمان انرژی اتمی حکومت که خود از دانشمندان هسته‌ای نظام نیز بوده پیشنهاد کرد «به سمت تولید سوخت با غنای بالای ۹۰ درصد… برویم».

شاید بتوان بر این اظهارات سران نظام، مهر گزاف و بلوف زد که برای مصارف مذاکراتی و چانه‌زنی در وین ایراد می‌شوند.

اسناد و اظهارات آژانس‌هاس اطلاعاتی کشورهای اروپایی

اما ظاهرا موضوع نگران‌کننده‌تر از یک بلوف و گزافه‌گویی است وقتی پای تحقیقات آژانس‌های اطلاعاتی معتبر دیگر کشورها مبنی بر تولید بمب اتمی  توسط حکومت ایران در سال ۲۰۲۰ به میان می‌آید.

فاکس‌نیوز در روز ۱۳ اردیبهشت به نقل از سرویس‌های اطلاعاتی کشورهای هلند، سوئد و آلمان فاش ساخت حکومت ایران در سال ۲۰۲۰ تلاش‌هایش برای دستیابی به فناوری سلاح‌ های کشتار جمعی یعنی تولید بمب اتمی را ادامه داده و آنها را متوقف نکرده است.

بر اساس گزارش نهادهای اطلاعاتی هلند در ماه آوریل، بخشی از شبکه برون‌مرزی حکومت ایران که برای کسب دانش و مواد لازم برای روند دستیابی به تولید بمب اتمی تلاش می‌کرده‌اند، کشف شده و از کار خود باز مانده‌اند.

نهادهای اطلاعاتی کشور سوئد نیز فاش ساختند ملایان ایران، فناوری کشور سوئد برای تولید بمب اتمی را در سال ۲۰۲۰ دنبال می‌کرده و خواهان دستیابی و سرقت تکنولوژی آن بوده و در این باره اقدام به جاسوسی با هزینه گزاف کرده‌اند.

یک آژانس اطلاعاتی به نام باواریا در آلمان نیز در گزارش سال ۲۰۲۰ خود اعلام کرد حکومت ایران در کنار کشورهای همپالکی خود مانند کره شمالی و سوریه به دنبال تولید و نوسازی زرادخانه تسلیحات کشتار جمعی خود بوده‌ است.

یک دلیل دیگر

یافت اورانیوم غنی‌شده در سایت‌های اعلام‌نشده‌ی حکومت ایران در کنار ادعاهای سران حکومت و گزارش‌های نهادهای اطلاعاتی اروپایی نگرانی‌ها پیرامون برنامه هسته‌ای ملایان را بیشتر و بیشتر می‌کند.

با این توصیفات اگر هم مرده برجام ۲۰۱۵ با «نفسی مسیحایی» زنده شود، خطرناک است چرا که بعد از پایان دوره زمانی منظورشده در برجام ۲۰۱۵، دست حکومت ایران برای بسط برنامه‌ هسته‌ای‌اش بازتر می‌شود. [چرا احتمال بازگشت خودکار به برجام وجود ندارد؟]

بنابراین برای حفظ صلح جهانی و ممانعت از دستیابی حکومت ایران به بمب اتمی نیاز به توافقی فراتر از برجام ۲۰۱۵ است که در آن بشود، قیود و سدهایی جدی در برابر جاه‌طلبی‌های هسته‌ای ملایان ایجاد کرد. [برجام ۲۰۱۵ یا برجام ۲۰۲۱؟]

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)