پژمان از تهران می‌گوید:

ساعت ۳ صبحه و من تازه از ونک رسیدم خونه. همه چیز بود. رقص، آتیش، سوت، همه اسمی اومد. از توهین به احمدی نژاد بگیر تا یاد ندا و زندانیان. برق شادی تو چشم مردم خیره کننده بود. باورش برایم سخت بود که اینا همون مردمین که دنبال بهانه ای برای فریاد بر سر هم هستند؟! خبرنگار ژاپنی که به فارسی شعارهارو گزارش مینوشت، واسش جالب بود که روحانی برنده شده و کماکان همه شعارها حول موسویه. میدان ولیعصر پر بود از نیروهای چیده شده لباس شخصی و ماموران اطلاعات در میان جمعیت به وفور پخش بودن. بیشتر انگار نگران بهم خوردن امنیت بودن، چون تندترین شعارهارو میشنیدن و سر هم نمیگردوندن و فقط مرتب جابجا میشدن. نمیدونم امشب چند میلیون تو شادی نهضت احیای حق ما حضور داشتن. ولی…

از همه اینها بگذریم من خیلی نگرانم. از این آزادی نگرانم. بوی خون میده شادی ما. شاید همه اش بخاطر شادی قبل انتخابات ۸۸ و خون بعدش باشه. ولی من خوب میدانم این آزادی در قد و قواره این نظام نیست، مگر منفعتی بزرگ بر خود و مضرتی بزرگتر بر ما باشد.

 

سمانه از تبریز می‌گوید:

سلام ، دیشب در تبریز هم جشن و سرور بود ، مردم با ماشین هاشون ریخته بودن تو خیابون و با بوق ماشین و نشون دادن وی به هم شادیشونو ابراز می کردن , در چهار راه آبرسان تجمع مردم خیلی زیاد بود ، توده ی مردم حتی بالای پل هم زیاد بود ، شعار یا حسین میر حسین گاهی از وسط جمعیت شنیده می شد ، ولی متاسفانه همراهی نمی شد ،متاسفانه پان ترک ها سعی می کردن با شعار های تراکتور و مربوط به آذربایجان جمعیت رو به اون سمت بکشونن ، گاهی هم موفق می شدن
چون جمعیت به اندازه ی تهران نبود پلیس موفق می شد زودی جمعشون کنه و سرباز های زیادی به بهانه ی کنترل جمعیت و باز کردن راه ماشین ها اومدن ولی با توجه به شنیده شدن شعار های بی شرف بی شرف و ولش کن ولش کن ، حدس می زنم عده ای رو هم گرفتن
سرباز میرحسین موسوی می گوید:

سلام.

من تا ساعت دو صبح توو ولیعصر بودم و هنوز جمعیت زیادی توو خیابون بودند. شعارها هم اغلب به جنش سبز مربوط بود تا شخص آقای روحانی.
ما از میدون هفت تیر حرکت کردیم به سمت میدون ولی عصر و از اون جا هم به سمت چهار راه ولی عصر. در طول مسیر خیابون ها کاملن مملو بود از مردم و شعارهای «یا حسین؛ میرحسین»، «زندانی سیاسی؛ آژاد باید گردد»، «موسوی، کروبی؛ رأیتو پس گرفتم» و «عالیه! عالیه! جای ندا خالیه» اصلی ترین شعارهایی بود که فریاد شد. شعارهایی نظیر «برادر رفتگر، محمودو بردار ببر» هم در نوع خودش جالب بود. ولی جالب تر از اون حضور گسترده ی نیروهای امنیتی بود، نیروهایی که جرأت حمله به جمعیت گسترده ی مردم رو نداشتند و فقط تماشا می کردند. البته توو یه صحنه توو هفت تیر درگیری پیش اومد و اشک آور هم زدند و مردم رو به طرف مترو فراری دادند، ولی سیل جمعیت بیش تر از اونی بود که بشه وادار به سکوتشون کرد.
سر شب هم توو نارمک تا حدودی شلوغ شد و مسیر هفت حوض تا چهار راه سرسبز پر از طرفداران حزب پیروز انتخابات بودند.

یا حسین، میر حسین
سرباز میرحسین موسوی

 

سحر از تهران می‌گوید:

«تا رسيدم ميدون وليعصر نتيجه نهايي اعلام شد. مردم يه گوشه شروع كردن به سرود يار دبستاني خوندن. گريه ام گرفت. آلما رسيد. با مردم راه افتاديم و در عرض چند دقيقه جمعيتي عظيم كل عرض وليعصر رو اشغال كرد و به سمت شمال به راه افتاد. شادي مردم منقلب كننده بود. از ساعت هشت و نيم تا نيمه شب از وليعصر تا ونك شعار ياحسين مير حسين داديم . گلوم درد مي كنه. شعار اصلي بود. شعارهاي هاشمي-روحاني كه تك و توك بعضي سعي مي كردن بگن اصلا نمي گرفت و تكرار نمي شد. شعرهاي فراوون ديگه: زنداني سياسي آزاد بايد گردد. موسوي كروبي آزاد بايد گردد. موسوي رهنورد آزاد بايد گردد. احمدي باي باي. گروه اولي كه باهاشون راه افتاديم كارشون درست بود و شعار نسرين ستوده آزاد بايد گردد ما رو هم گفتند و حتي يه بار شعار نان مسكن آزادي .ولي در بقيه مسير كه جامون عوض شد ديگه كسي تحويل نگرفت اين شعارها رو. مردم دايم از وضعيت اقتصادي مي نالن اين روزها ولي انگار يه مانعي هست سر ورود چنين شعارهايي به ادبيات تظاهرات سبزها. شعارهاي ديگه كه با استقبال روبرو مي شد: عاليه عاليه جاي ندا خاليه. راي ما راي ما رهبر در حصر ما. اون آخرا يه گروه چند نفره اي بودن كه چند بار شروع كردن گفتن اكبر شاه اكبر شاه! ما كه درست نفهميديم يعني چي. مردم هم كه تشنه رقصيدن و بعضي دلي از عزا درآوردن وسط خيابون . همه جور آدمي بود. پليسي هم ديده نمي شد. كسايي كه تو ماشين مونده بودن وسط خيابون (و احتمالا ساعت ها موندن) وضع بدي داشتن ولي خيلي هاشون با بوق همراهي مي كردن. امشب من رو خيلي ياد شبي كه اوباما انتخاب شده بود تو نيويورك انداخت. شادي مردم از پايان يه دوره وحشتناك. اون شب هم من بين شادي مردم گريه ام گرفت هرچند اميدي به اوباما نداشتم و راي هم نداده بودم بهش .خيلي زود اميد خيلي هاي ديگه كه بهش راي داده بودند هم نا اميد شد. داستان روحاني هم شايد همين شود ولي مردم به اين شب شادي نياز داشتند و روحيه دوباره اي گرفتند. ببينيم شب هاي ديگري هم مي توانيم خيابان را شعارگويان گز كنيم.»

 

* نظرات شهروندان بدون دخل و تصرف ارائه شده است.

خواندن ۵۴ دفعه

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)