امروز پنج‌شنبه روز آخر است و البته چون تبلیغات خیابانی و رسانه‌ای در این روز ممنوع است کسانی که می‌خواهند تبلیغ کنند قاعدتا باید بنشینند پای تلفن‌هایشان و شروع کنند به زنگ زدن به دوست و آشنا و فامیل. بچه‌های خارج از ایران که اصولا راهی جز این ندارند. درباره این تماس‌ها چند تا نکته به ذهنم می‌رسد که فهرست‌وار می‌نویسم:

– اول از همه این‌که  تجربه تماس سبز (برای راهپیمایی ۲۵ بهمن ۸۹ و یکی دو برنامه دیگر) به من نشان داد که استقبال حتی مردم غریبه خیلی بهتر از چیزی است که آدم انتظار دارد. یعنی دست و دلتان نلرزد، بخصوص به آدم آشنا.

– شاید مهم‌ترین نکته صداقت باشد. یعنی به نظر من حرفی بزنید که خودتان قبولش دارید. اگر یک خط استدلالی خیلی محبوب و جاافتاده هست که به دل خود شما نمی‌نشیند فکر می‌کنم بهتر است سراغش نروید. مثلا اگر به هر دلیل فکر می‌کنید از اسم خانواده شهدا نباید مایه گذاشت شما هم اسم خانواده شهدا را نیاورید، حتی اگر فکر می‌کنید که ممکن است روی مخاطبتان تاثیر داشته باشد.

– به نظر من تمرکز در روز آخر باید روی اطلاع‌رسانی باشد و نه اقناع. یعنی سعی کنید به اطرافیانتان اولا اطلاع دهید که روحانی نامزد مورد حمایت خیلی از مردم تحول‌خواه و بیشتر گروه‌ها و افراد سیاسی اصلاح‌طلب‌ است و دوما و مهم‌تر این‌که خودتان قصد دارید بهش رای دهید. با توجه به حمایت دیر خاتمی و هاشمی از روحانی ممکن است این خبر به خیلی‌ها نرسیده باشد.

– در شهرهای کوچک و روستاها تقریبا هر کسی یکی از فامیلش در انتخابات شورا نامزد است و برای همین خیلی‌ها روز جمعه در هر صورت پای صندوق می‌روند و خب اگر تصمیم قطعی در مورد این‌که در انتخابات ریاست‌جمهوری به کی رای دهند نداشته باشند، ممکن است به هر کسی رای دهند. مشاهده من از چند انتخاباتی که در ایران بوده‌ام این است که ناظران سر صندوق نقش پررنگی در جهت‌دهی این رای‌های بی‌تصمیم دارند. شما می‌توانید واقعا با یک تلفن چند رای بی‌صاحب را که در هر صورت پای صندوق می‌روند جلب کنید. باز هم تاکید می‌کنم که در بسیاری موارد اصلا اقناع لازم نیست و اطلاع‌رسانی کافی است.

– به نظر من، و البته بسته به سلیقه مخاطبتان، اسم خاتمی را بیاورید. حتی اگر می‌توانید لینک حرف‌های دیروز خاتمی را دم دست داشته باشید که اگر مخاطبتان خواست برایش پخش کنید. هاشمی هم درست است که مرجعیت خاتمی را ندارد، اما با توجه به اقبالی که چند هفته پیش بهش شد و احتمالا خیلی از همین مخاطبان تصمیم گرفته بودند بهش رای بدهند، بگویید هاشمی هم گفته به روحانی رای می‌دهد و از مردم هم خواسته به او رای دهند. این را هم تاکید کنید که هاشمی در هیچ‌کدام از انتخابات قبل (نه ۷۶ و نه ۸۸) نظر مشخصش را اعلام نکرده بود و این اولین بار است. حمایت خانواده آیت‌الله منتظری هم ممکن است برای خیلی‌ها مهم باشد. جبهه مشارکت، ادوار تحکیم وحدت، ملی-مذهبی‌ها، فعالان نهضت آزادی خارج از کشور، آقای صانعی، آقای بیات، آقای دستغیب،  … حرف هر کدام از این‌ها برای عده‌ای مهم است که البته باید با توجه به مخاطبتان یکی را پیش بکشید.

– چند تا از زندانی‌ها مثل تاج‌زاده، ضیا نبوی، عماد بهاور و اشکان ذهبیان علنا اعلام کرده‌اند که رای خواهند داد (و مثلا مجید دری اعلام کرده که رای نمی‌دهد). به نظرم اگر مخاطبتان صحبت زندانی‌ها را کرد این‌ها را مثال بزنید. همین‌طور در مورد خانواده شهدا. من نوشته خواهرزاده بهزاد مهاجر، از شهدای خرداد ۸۸ را دیدم که گفته خواهر و برادر این شهید به روحانی رای می‌دهند و برای او تبلیغ می‌کنند. مادر مصطفی کریم‌بیگی، از شهدای عاشورای ۸۸، هم متنینوشته و با رای دادن مخالفت نکرده و فقط گفته در هر صورت از همه چیز مهم‌تر اتحاد ماست. دست‌کم من تا الان موردی ندیدم که خانواده شهدای جنبش از رای دادن منع کرده باشند.

– من خودم اگر به خاله بزرگم که در قزوین زندگی می‌کند و تا هفته پیش نمی‌خواسته رای دهد زنگ بزنم، حتما روی مسئله امید جوان‌ها تاکید خواهم کرد. مسئله‌ای که از دلایل رای دادن خود من هم هست. بهش می‌گویم شما که می‌دانی من هم مشتاق رای دادن نبودم، ولی این چند روز دیده‌ام که جوان‌ترها خیلی امیدوارانه و مشتاقانه می‌خواهند رای دهند و من فکر می‌کنم ما هم باید همراهی و کمکشان کنیم، حتی اگر فکر می‌کنیم دارند اشتباه می‌کنند. یادش می‌آورم سال ۷۶ را که با چه شوقی تشویقش می‌کردم به خاتمی رای دهد (و البته او نیازی به تشویق من نداشت) و می‌گویم حال این‌ها هم مثل آن موقع ماست، گرچه به نظر ما شرایط الان با آن موقع خیلی تفاوت دارد. من اگر باشم به ویدئوی «موسوی موسوی» گفتن جوانان در سخنرانی روحانی در ارومیه اشاره می‌کنم.

– اگر فکر می‌کنید اعلام حمایت هنرمندها برای مخاطبتان مهم است فهرستی هم از هنرمندان حامی روحانی دم دست داشته باشید (مثلا این فهرست یا این فهرست). محمود دولت‌آبادی، بهمن فرمان‌آرا، کیهان کلهر و خیلی‌های دیگر.

– حتی اگر حوصله زنگ زدن ندارید یک اس‌ام‌اس بهشان بفرستید که «من به روحانی رای می‌دهم». همین هم می‌تواند موثر باشد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)