شعارهای خوش رنگ و لعاب، نمایش وابستگی به احزاب و گروه ها، ژست های مختلف برای عکاسی، بیان تحصیلات و توانایی ها و موارد مشابه که در پوسترهای انتخاباتی کاندیداهای پرشمار شورای شهر به چشم می آید، و حلقه ی گمشده ی تمامی آن ها نبود ذره ای معرفت و غیرت به شهر است که در نصب و چسباندن پوسترهایشان در تمامی نقاط شهر دیده می شود.
ایستگاه های اتوبوس، دیوار خانه های شهروندان، تابلوهای مسیر شهری، علائم راهنمایی رانندگی، بیلبوردهای تبلیغاتی و حتی جداول خیابانها، جایی از هجمه ی تبلیغات در امان نمانده است.
براستی کدامیک از کاندیداها که زیبایی شهر و احترام به داشته های آن را فدای تبلیغات خود کرده اند لیاقت ورود به شورای شهر را دارند؟ کدامیک از این آقایان یا بانوان لیاقت ورود به شورای شهری را دارند که حتی اولیه ترین الفبای شهرنشینی را که احترام به فضای شهری و مراقبت از آن است را نیاموخته اند؟ کاندیداهای محترمی که منافع خود را در جهت ورود به شورای شهر بر حفظ و حفاظت از فضای شهری ارجح می دانند، زمانیکه می خواهند وارد شورای شهر شوند، چه سودی را می تواندد به شهر برسانند؟ کسیکه حتی به درختان و فضای سبز هم برای مطرح کردن خود رحم نمی کند، بدون شک لیاقت ورود به شورای شهر را ندارد.
هزینه ی سنگین و سرسام آور پاک کردن وشستن این تبلیغات را که بردوش شهر، شهرداری و شهروندان قرار گرفته است را چه کسی پرداخت خواهد کرد؟

متاسفانه کاندیداهای شورای شهر از تمام فعالیتها و نیازهای یک فرد اصلح جهت ورود به شورا، تنها شعارهای خوش رنگ و لعاب، نمایش وابستگی به احزاب و گروه ها، ژست های مختلف برای عکاسی، بیان تحصیلات و توانایی ها را آموخته اند و اندکی دلبستگی و عرق به شهر در آنها دیده نمی شود، چرا که اگر چنین بود هرگز به خود اجازه چنین عمل زشت و ناپسندی را نمی دادند تا با تخریب مبلمان شهری به معرفی خود بپردازند.


دسته بندی : گزارش تصویری ,

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)