تعطیلی ۵۰ درصدی صنعت نبات در ایران

در یک سال گذشته صنعت نبات ایران دچار افت و خیزهای بسیاری بوده و بیش از نیمی از کارگاه‌های تولید نبات و قند ریز در کشور تعطیل شده و با توجه به گرانی شکر، فعالیت مابقی کارگاه‌های این صنعت نیز عملا متوقف شده است.

صنعت نبات و قندریز و فعالیت‌های آنها، تابعی از صنعت قند و شکر است. در سال‌های اخیر واردات بی‌رویه شکر باعث تعطیلی برخی کارخانه‌‌های قند در استان‌‌های مختلف و بالطبع، باعث اخلال در روند کار این کارگاه‌ها شده بود.

اما در یکسال اخیر پدیده دیگری بر تولید این صنعت در کشور تاثیر منفی بسزایی گذاشته و بیش از نیمی از کارگاه‌های نبات و قندریز کشور را به تعطیلی کشانده است؛ کرونا.

شیوع ویروس کرونا مضاف بر تعطیلی برخی از کارخانه‌های قند نه تنها باعث تعطیلی بیش از نیمی از کارگاه‌های تولید نبات و قندریز در کشور شده بالطبع، افراد شاغل در شبکه نقل و انتقال و توزیع این محصول را نیز به سوی بیکاری سوق داده است.

حال عامل سومی علاوه بر تعطیلی کارخانه‌های قند و شیوع ویروس کرونا، آوار خود را بر سر این صنعت فرو ریخته است؛ گرانی روزافزون قیمت شکر.

تعطیلی بیش از ۵۰ درصد کارگاه‌های تولید نبات و قندریز کشور

حبیب اسلامی؛ رئیس اتحادیه نبات، آبنبات و قندریز تهران به تازگی اعلام کرد: «تاکنون حداقل ۵۰ درصد از فعالان این حوزه بیکار شده‌اند و با افزایش قیمت شکر در چند روز اخیر ادامه کار برای مابقی کارگاه‌ها ناممکن است.»

از آنجا که برخی از محصولات این صنف دارای تاریخ انقضاء محدودی هستند، پس از شیوع ویروس کرونا، بخشی از محصولات این بخش نابوده شده و یا بنا بر گفته اسلامی، برخی محصولات مانند کیک و بیسکویت، برای خوراک‌ دام‌ها، تحویل گاوداری‌ها شده است.

سه عامل یادشده‌ی موثر بر صنعت نبات و قندریز کشور، با به تعطیلی‌کشاندن فعالان حوزه نبات و قندریز، بیکاری گسترده‌ای را بر شاغلان این بخش تحمیل کرده است.

اما آنچه باعث تعجب در این صنعت است، فقدان هر گونه صدای اعتراض و اطلاع‌رسانی از سوی فعالان این صنف می‌باشد.

اسلامی پیرامون این سکوت می‌گوید «اگر صدای صنف ما بلند نیست به دلیل این است که دیگر جانی در رمق نمانده و ازکرونا فقط زخم نخورده‌ایم و در حقیقت مرده‌ایم.»

وقتی گذرا بر این اظهارات رئیس اتحادیه نبات، آبنبات و قندریز نگاهی می‌افکنیم نباید از یاد ببریم که ترجمان و تاثیر این «زخم‌خوردن» و «مردن» در واقع به نابودی کشیده‌شدن زندگی فعالان این بخش و خانواده‌های آنان می‌باشد.

اسلامی علاوه بر وضعیت مخرب تولید و کسب و کار فعالان این صنف انگشت بر روی وضعیت وخیم بیمه کارگران این قشر نیز می‌گذارد که «مشکل دیگر فعالان این صنف حقوق و بیمه کارگران است که شرایط به حدی وخیم شده که اکثر کارفرماها به دنبال خطایی از کارگران هستند تا آنها را اخراج کنند.»

علاوه بر این، در دوران کرونا صحبت از تعلق‌گرفتن برخی بسته‌‌های حمایتی از کارگران اقشار آسیب‌پذیر شد. اما ظواهر امر نشان می‌دهد کارگران این صنف از این بسته‌های حمایتی مانند بیشتر گروه‌های کارگری محروم مانده‌اند.

اسلامی «شرایط سخت دریافت و میزان ناچیز» بسته‌های حمایتی نظام را «مانع از دریافت کمک‌ها» دانسته و افزوده «تقریباً در اتحادیه نباتات و ریز قندها بسته‌های حمایتی دریافت نشده» است.

آخرین ضربه از سوی دولت

اما این تمامی ابعاد ضرباتی نیست که بر فعالان و قشر کارگری این صنف وارد شده است. اسلامی فشار افزوده جدید را از سوی دولت می‌داند و می‌افزاید «آخرین ضربه را دولت در قیمت‌گذاری شکر بر پیکره ما وارد کرد و با افزایش قیمت شکر به ۱۱ هزار ۵۰۰ تومان، تولید عملاً امکان‌پذیر نیست و شاید مابقی کارگاه‌ها هم به زودی تعطیل شوند.»

اسلامی در حالی از قیمت ۱۱۵۰۰ تومانی قیمت شکر سخن به میان می‌آورد که به فاصله چند روز بعد از آن، قاسمعلی حسنی؛ دبیرکل اتحادیه بنکداران مواد غذایی، قیمت شکر برای فروش به بنکدار را ۱۱۶۵۰ تومان اعلام کرده است. این رقم زمانی که به دست مشتری و مصرف‌کننده برسد شاهد افزایش بیشتری خواهد بود.

حسنی همیچنین پیرامون افزایش نرخ شکر در یک ماهه اخیر اعلام کرده «در یک ماهه اخیر قیمت شکر ۴۵ درصد افزایش داشته است.»

حسنی اما علت افزایش قیمت شکر را گرانفروشی نظام می‌داند و می‌افزاید «بحث کمبود شکر مطرح نیست، زیرا اگر بار شکر کم باشد نباید شکر با قیمت آزاد در بازار به هر میزانی که نیاز است وجود داشته باشد.»

بنا بر گفته حسنی شکر در مقایسه با یک‌سال قبل، بدون در نظر گرفتن هزینه حمل و نقل و انبارداری ۷۵ درصد گران شده است. این به تنهایی ضربه‌ای خردکننده بر پیکر مصرف‌کنندگان شکر از جمله صنف تولیدگران نبات و قندریز است.

سلطان شکر و سود بیش از ۱۰۰ میلیون دلار

در پایان شایان ذکر است صنعت شکر ایران انحصارا، در اختیار ناصر مکارم شیرازی از آخوندهای ارشد سیستم نظام ولایت فقیه است و واردات بی‌رویه شکر و درخواست حذف یارانه از شکر تولید داخل، از فشارهای او بر صنعت قند و شکر کشور و به تعطیلی‌کشاندن بخش عمده‌ای از کارخانجات قند و شکر و صنایع وابسته به آن؛ مانند نبات و قندریز است.

در تیر و آذر ۱۳۹۷ در ۲ نوبت، مایک پمپئو؛ وزیر خارجه پیشین آمریکا، به انحصارطلبی مکارم شیرازی در صنعت شکر ایران اشاره و سود حاصل از آن برای مکارم را بیش از ۱۰۰ میلیون دلار اعلام کرده بود.

روندی که اکنون نیز ادامه دارد و به نظر می‌رسد چشم‌اندازی جز حضور در کف خیابان برای کارگران و فعالان این صنف برای احقاق حقوق‌شان وجود ندارد.

گروهی از بازنشستگان تامین اجتماعی در کرج، در روز ۷ بهمن در اعتراض به پایین بودن مستمری‌ها در تجمعی هم‌زمان با بازنشستگان برخی دیگر از شهرها، مقابل سازمان تامین اجتماعی شعار دادند «‌فقط کف خیابون، به دست میاد حقمون».

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)