۱-
این سپیده دم
جبهه های جنگ درآرامش وسکوت
بسرمی برد…
انگارجنگجویان مشغول خواندن
آن کوتاه نامه های اند
که زن هایشان
برای سرزنششان فرستاده اند؟؟!!

۲-
سربازی ازدشمن را
اسیرنمودیم
نامه ای عاشقانه را
ازجیبهایش دراوردیم…
همه تعجب کردیم!!
بدون آن که به متن نامه به اندیشیم
درخودنجوانموودیم
که شایدروزی مانیزاسیرشویم
وآنان جیب هایمان رابگردندند؟؟!!

۳-
درجبهه های جنگ ایم
زن هایمان هیچ…
جواب تلفن هایمان رانمی دهند
شایدچنین می پندارند
که روزی جنگ را
باآنان نیزاغازکنیم؟؟!!

۱-
ئه وبه یانییه به ره ی جه ننگ ئارامه
له وه ده چیت…
جه نگاوه ره کان خه ریکی خویندنه ووه ی
ئه ووکورته نامانه ن
که ژنه کانیان
بوسه رزه نشتکردنیان ناردوویانه

۲-
سه ربازیکی نه یارمان به دیل گرت
نامه یه کی دلداریمان له گیرفانیا ده رهینا
سه رمان سوورما!!
بیئه وه ی بیرله ووه بکه ینه ووه
ره نگخ روژیک ئیمه ش به دیل بگیریین و
ئه وان گیرفانه کانمان بپشکنن؟؟!!

۳-
له به ره کانی جه نگداین
ژنه کانمان
وه لامی زه نگی ته له فوونه کانمان ناده نه وه!
دیاره پییانوایه روژیک
جه نگ له گه ل ئه وانیشدا به رپا ده که ین؟؟!!
…………………………………………………………………………….
……………………………………………………………………………
سا لنامه ی فصل هایمان…
بهار
تابستان
پائیز
زمستان
چه ابلهانه است
این تکرارنمودن هایمان را
نام نهاده ام زندگی
…………………………………………………………………..
………………………………………………………………….
سالانه وه رزه کانمان…
به هار
هاوین
پائیز
زستان
چه ندگه مژانه یه
ئه م دووباره بونه وه یه مان
ناو ناوه ته مه ن
………………………………………………………………….
………………………………………………………………..
خدابا زلزله و
دشمن با کشتن و
حزب با خیانت امتحانمان می کند
تاکه بدانند:
ما تاچه اندازه صبوریم
………………………………………………………………
…………………………………………………………….
خودا به بومه له رزه و
دوژمن به کوشتن و
حیزب به خه یانه ت تاقیمان ده که نه وه
تابزانن ئیمه
چه ندبه سه برین
………………………………………………………….
…………………………………………………………
دررویاهایم
سرزمینم آزادشده بود
آزادمی شود
اگرهمه
همچون خوابهایی ببینیم
…………………………………………………….
……………………………………………………..
له خه ونمدا
نیشتمانه که م ئاراد ببوو.
ئاراد ده بیت
ئه گه رهه موو خه ونی ئاوه ها ببینین
…………………………………………………………..
…………………………………………………………..
زنی !
جسم اش رامی بخشدبه مردی
وروح اش رادرخانه جا می گذارد
مردی!
روح اش رابه زنی می بخشد
وجسم اش رادرخانه جا می گذارد
زن ومردی
به جدایی روح وجسم می اندیشند
……………………………………………………………..
…………………………………………………………….
ژنیک
جه سته ده دات به پیاویک
روحی له ماله وه جی ده هیلیت
پیاویک
روحی ده دات به ژنیک
جه سته ی له ماله وه جی ده هیلیت
ژن وپیاویک
بیرله جیابونه وه ی روح و
جه سته ده که نه وه
………………………………………………….
…………………………………………………
عبدالقادرسعید درسال ۱۹۵۷میلادی درسلیمانیه کردستان عراق
پابه عرصه ی وجود نهاده وقریب به ده سال نیز درآلمان اقامت داشته
وسپس تاب دوری ازوطن رانمی آوردوبرای همیشه به زادگاه اش
سلیمانیه برمی گردد وعبدالقادرسعیددرسال ۱۹۸۰ شروع به نوشتن
شعر ورمان ورمان شعرمی کند وتاالان چندین مجموعه شعرورمان را
به چاپ رسانده وچندسالی نیزعضوکانون نویسندگان وشاعران سلیمانیه
بوده است

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)