اوايل تابستان ١٩٧٨ ابا صدرى به الجزاير ميرود و طى هفت روز موفق به انعقاد قرارداد كمك الجزاير براى ساختن مدرسه و درمانگاه در جنوب لبنان ميشود و در طى ديدارى با بومدين رئيس جمهور وقت الجزاير، وى از امام موسى صدر تقاضا ميكند كه روابطش را با ليبى بهبود ببخشد، ايشان ميگويد: مشكل از طرف ما نيست ، از همانجا با ليبى تماس گرفته ميشود و با ميانجگرى بومدين ، امام موسى صدر رسمأ به ليبى دعوت ميشود.

در تاريخ ٢٥ آگوست ١٩٧٨ امام موسى صدر به همراه شيخ محمد يعقوب و عباس بدرالدين در فرودگاه بيروت با حضور سيد محمود بن جورح سر كنسول ليبى بدرقه رسمى ميشوند تا پس از چند روز ديدار از ليبى به فرانسه بروند (طبق اسناد سفارت فرانسه در بيروت، ويزاى ورود به فرانسه از قبل صادر شده و در پاسپورت امام موسى و شيخ محمد ثبت بوده است، از اين تاريخ ديگر هيچ خبرى از امام موسى صدر و همراهانشان نشد، نه هيچ ردى و نه حتى تماس تلفنى.

پس از پيگيرى دولت لبنان، مسئولين ليبى اعلام ميكنند كه ايشان با پرواز هواپيمائى ايتاليا (آل ايتاليا) به شماره ٨٨١ كشور را به مقصد رم ترك كرده اند .

مسئولين لبنانى به رم ميروند، چمدان ها به رم رسيده اما خبرى از مسافران نيست!! با كاپيتان پرواز و خدمه يك به يك مصاحبه ميشود اما همگى اعلام ميكنند كه اين افراد در هواپيما حضور نداشته اند.

شركت آل ايتاليا در جواب دادستانى لبنان ، در تاريخ ٢٥ سپتامبر ١٩٧٨، بيانه اى صادر ميكند كه از تلوزيون سراسرى ايتاليا پخش ميشود.

در بيانه رسمى شركت آل ايتاليا ذكر ميشود كه

كه اشخاص حقيقى، امام موسى صدر رئيس طايفه شيعه و محمد يعقوب و عباس بدرالدين خبرنگار معروف لبنانى در هواپيما حضور نداشته اند و تنها بليط براى آنها صادر شده است و چمدان هائى به نام ايشان تحويل شده است.

مجله آل ماساجيرو ايتاليا مقاله اى تحقيقى با عنوان : آيا امام موسى صدر ربوده شده است؟ منتشر ميكند اما طرابلس هيچ توضيحى به هيچ كس نميدهد.

خبر در لبنان منتشر ميشود و براى چند روز اختلاف ها از بين ميرود و تظاهرات و اعتصاب سراسرى شروع ميشود

 

تظاهرات اعتراض آمیز در برابر هتل قذافى

 

بعد از ربوده شدن امام موسى، مردم لبنان دست به تظاهرات زدند. این تظاهرات حدود ۱۰ روز پس از ربوده شدن او صورت گرفت. در سرتاسر لبنان مغازه ها و ادارات را بستند. در شهر صور، صیدا، بیروت و بعلبك تظاهرات بزرگى برپا شد، كه تا آن تاریخ بى نظیر بود. در شهر صور، حداقل صدهزار نفر در تظاهرات شركت كردند.

درآن محیط رعب و وحشتى كه بر جنوب لبنان سیطره داشت، جمع شدن صد هزار نفر خیلى عجیب به نظر مى رسید. پس از ده روز كه این تظاهرات به نتیجه نرسید،اعتصاب غذاى عمومى در سرتاسر لبنان آغاز شد. عده زیادى از مردم در مساجد به روزه نشستند و خواستار بازگشت امام موسى شدند. بعد از آن، هنگامى كه كنگره سران عرب در دمشق تشكیل مى شود، بیش از سیصد هزار نفر از مردم بیروت،بعلبك، صور و صیدا با ماشینهاى خود به راه افتادند، و حدود ساعت ٤ بعدازظهر وارددمشق شدند. فریاد « بالروح، بالدم نفدیك یا امام » كه از اتوبوسها و ماشینهاى حامل تظاهركنندگان به آسمان طنین انداز مى شد شهر دمشق را لرزانید.

در آنجا بود كه نمایندگان این جمعیت كثیر به حضور حافظ اسد مى رسند و او آنها را به اتاقى هدایت مى كند. سپس قذافى را نزد آنها مى برد. قذافى به مدت یك ساعت با آنها گفت وگو مى كند. قذافى در ابتداى سخن خود به آنها مى گوید كه آیا همه شما شیعه هستید؟ درمیان ۴ نفرى كه در جلسه نشسته بودند، فردى سنى بود، به نام شیخ احمدالزین، كه قاضى شهر صیداست. او بلند مى شود و مى گوید: »من سنى هستم، اما امام موسى فقط متعلق به شیعیان نیست، متعلق به همه مسلمین است«. او دفاع سختى از امام موسى مى كندو مى گوید به همین علت است كه من هم براى بازگرداندن او آمده ام.

بعد قذافى مى گوید:« آیا او ایرانى نبوده است؟ امام موسى، ایرانى است«. اومى خواست تلویحاً بگوید چرا براى یك ایرانى اینقدر خود را زحمت مى دهید ، مبارزه مى كنید و تظاهرات به راه مى اندازید! …….

 

امام هرگز از لیبى خارج نشده است

 

دادستانى ایتالیا تحقیقات گسترده اى را آغاز كرد وبا مراجعه به مسافران هواپیما، پلیس گذرنامه، مأموران گمرك، خدمه وخلبان هواپیما وبا استفاده از اطلاعات منابع امنیتى خود سرانجام حكم زیر را صادر كرد:

امام موسى صدر و دو همراه وى هرگز از لیبى خارج نشده اند.

بنابراین سرانجام تمام اظهارات رسمى مقامات لیبیایى تكذیب شد و حكومت لیبى به عنوان عامل اصلى ربودن امام صدر تعیین شد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)