آیا می دانید بیش از نود درصد افراد شیوه صحیح تنفس را نمی دانند؟

آیا می دانید تنفس صحیح می تواند میزان اکسیژن رسانی به ریه ها، قلب و مغز را افزایش دهد و از تنش های جسمی و روانی شما کم کند؟

شیوه تنفس صحیح: سعی کنید از دیافراگم خود نفس بکشید. تنفس از قفسه سینه شما را آرام نمی‌کند.

این شامل سه مرحله است:

یک: دم عمیق

دو: نگهداری نفس

سه: بازدم عمیق
یک: دم عمیق

فروبردن هوا به ریه‌ها باید شرایط زیر را داشته باشد:

الف- آهسته و آرام باشد. دم شتاب‌آمیز هرگز نمی‌تواند ریه‌ها را به‌طور کامل پر کند؛ یعنی شما هر چقدر سعی کنید که نفس عمیق بکشید، اما این کار را با شتاب انجام دهید، ریه‌های شما به‌طور کامل پر نمی‌شود. باید آهسته ریه‌ها را از هوا پر کنید.

ب- نفس عمیق باید شکمی باشد. ابتدای دم عمیق، قسمت‌های بالایی قفسه سینه از هوا پر می‌شود که در تنفس سطحی هم، چنین چیزی رخ می‌دهد. آنچه مطلوب است، پر‌شدن قسمت‌های پایینی قفسه سینه و حبابچه‌های هواست. سعی کنید با قسمت شکم خود نفس بکشید. وقتی به‌آرامی ریه‌ها را از هوا پر می‌کنید، در آخرین لحظات، یک فشار و درد اندکی را در قسمت بالایی شکم (دیافراگم) خود حس می‌کنید.

با تنفس‌های عمیقی که انجام می‌دهید، سوخت‌و‌ساز سلولی شما بهتر انجام می‌شود و شما شادابی، سر زندگی و انرژی فراوانی را احساس می‌کنید.

دو: نگهداری نفس

شاید مهم‌ترین قسمت تنفس، همین نگهداری باشد. وقتی شما هوا را در ریه خود نگه می‌دارید، به کیسه‌های هوایی خود فرصت می‌دهید که تبادل اکسیژن و دی‌اکسید کربن را به‌طور کامل انجام دهند. در تنفس‌های تند و سطحی، این تبادل به‌خوبی صورت نمی‌گیرد؛ چون شما به ریه‌های خود فرصت کافی نمی‌دهید.

سه: بازدم عمیق

در بازدم‌های سطحی و معمولی، ریه‌ها از مواد مسموم و عمدتاً دی‌اکسید کربن، به‌طور کامل خالی نمی‌شوند. بازدم هم باید دو شرط ویژه داشته باشد: نخست آن‌که آهسته و آرام انجام گیرد. دوم آن‌که از راه بینی باشد. اما در آخرین لحظات، دهان را باز کنید و هوای باقیمانده را با فشار و صدای “هه” بیرون دهید.

در بازدم‌های سطحی، حدود ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ میلی‌لیتر از هوای بازدمی ریه‌ها خالی نمی‌شود. این هوای باقیمانده، یکی از مهم‌ترین علل پیری شناخته شده است. بازدم‌های عمیق را تجربه کنید و ریه‌های خود را از آخرین هوای مسموم خالی کنید.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)