چون  بُنیادِ  نظامِ دیکتاتوریِ جمهوری اسلامی  بر دروغ  است   آخوندها و رهبران و گردانندگانِ جمهوری اسلامی همواره از آینده  می هراسند.

مسئولینِ جمهوری اسلامی و به ویژه آخوندهایِ این نظام  درآمدهای نفتِ ایران را خرجِ دزدی ها و توهّم هایشان پایدار نگه داشتن نِظامِشان  می کنند و ایران را فقط  برایِ  بَساط زندگی های شاهانه ای می خواهند که  نسل در نسل در چند صدسال گذشته در کنارِ دربارِ شاهان ایران  با  کاسه ی دروغ پردازی در دست ،در  حسرتِ آن  بوده اند. 

   وَ آنها از بس  به  فساد و  جنایت و  دزدی و  خرابکاری  آلوده اند از ترسِ  فاش شدنِ دروغ ها و جنایت هایِ دزدی هایِشان، مدرسه ها و دانشگاه ها و هر سازمان آموزشیِ ایران  را که توانستنه اند با میلیون ها ساعت  دروغ و خُرافه و  درس هایِ بی خطر! و تاریخ گذشته پُر کرده اند  تا  هر اندازه که  ممکن  شود   از آسیبِ  پُرسش های آینده ی کودکان و جوانان ایران  در امان  باشند.  مثلن  با  آنهمه جنایت های وحشتناکِ رهبران و مسئولینِ جمهوری اسلامی در جنگِ ایران و عراق ، هیچ کسی و به ویژه شُماری بسیار از نسلِ نو،  از آنها  در باره ی حقیقتِ آن جنگ نپرسد، هیچ کودکی  در آینده ی جوانی  و  بُزرگسالی اش  هرگز  از فِساد آنها  نپرسد، هرگز از  دزدی هایِ آنها نپرسد، هرگز از اینهمه فساد و جنایت و سرکوب نپرسد، کسی نپرسد که چرا اوضاعِ این کشور انقدر خراب است که نمی تواند هیچ جیزِ خاصّی تولید  کند  و تحریم  کردنِ ایران، درست  یا  نادرست،  اِنقدر آسان  است. و هرگز کسی از کُشتار ها  نپرسد  و  هرگز هیچ کس از جنگ  نپرسد. امّا  با اینهمه خرابیِ نظامِ آموزشی و دانشگاهی در ایران  بازهم رهبرانِ جمهوری اسلامی  تا حدّی نگرانِ درک و فهمِ نسلِ آینده ی ایران هستند، حتّا از آن ذرّه های به روز بودن و کارامد یِ درس ها در نگرانی اند و دستگاه های آموزشیِ نظام را  با خشم  به سانسور بیشتر  و ضعیف تر کردنِ درس ها توصیه می کنند. 

تمامِ این روندِ جنایت بار و ویرانگر همراه با سختی هایی که در زندگیِ شخصی و اجتماعیِ بسیاری از مردمِ ایران ایجاد کرده و دشواریِ یافتنِ راه هایی  برایِ آموزشِ کافیِ بیرون از این نظام  یا بیرون از ایران برایِ بسیاری از کودکان و جوانانِ ایرانی و  پایین آوردنِ میانگینِ ضریبِ هوشیِ جامعه ی ایران ، باعثِ  پایین آمدنِ توانِ سطح دانشِ فنّی و پزشکی و مهندسی و بسیاری از خدماتِ اجتماعی در ایران  شده است و از همه مهمتر، پَس افتادنِ  جامعه ی ایران  از دانشِ جهانی به نسبتِ سرعتِ  پیشرویِ  دانش و فنِّ  دنیا ادامه  دارد و اگر سازمان هایِ خرابِ این نظام  بمانند افزون بر کودکی و جوانیِ مردم، آینده ِی ایران  بر باد  خواهد رفت.                      

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)