قدم اول- قول بدهید که در حال حاضر دست به هیچ کاری نزنید. با اینکه الان درد می کشید، سعی کنید بین افکارتان و عملتان فاصله بیندازید. به خود قول بدهید: “من بیست و چهار ساعت صبر می کنم و کار بدون بازگشتی انجام نمی دهم.” افکار و اعمال ما دو پدیده ی مجزا هستند – افکار خودکشی شما نیازی نیست که به عمل تبدیل شوند. هیچ زمان ضرب العجلی وجود ندارد، هیچ کس شما را مجبور نمی کند که افکارتان را به عمل تبدیل کنید. صبر کنید. بین افکار خودکشی و عمل خودکشی فاصله بگذارید و در این فاصله با کسی صحبت کنید.

قدم دوم- از مشروبات الکلی و مواد دوری کنید. افکار خودکشی می توانند با مصرف الکل و مواد تشدید شوند.

قدم سوم- محل زندگی خود را عاری از وسایل خطرناک کنید. وسایلی را که می توان برای ضربه زدن به خود استفاده کرد، مانند قرص، چاقو، تیغ، اسلحه ی گرم و… را در خانه نگهداری نکنید. اگه امکان این کار را ندارید به جای امنی بروید و یا از دیگران بخواهید این وسایل را از شما دور کنند. اگر ممکن است از داروهایتان برای اوردوز کردن استفاده کنید آنها را به کسی بسپارید که بتواند فقط در مواقع نیاز آنها را به شما بدهد.


قدم چهارم- افکار خودکشی را پیش خود نگه ندارید
یک قدم مهم برای مقابله با افکار خودکشی این است که آنها را با فرد مطمئنی در میان بگذاریم. این فرد می تواند از اعضای خانواده، روان درمانگر، معلم، پزشک خانوادگی یا مربی ورزشی ما باشد. کسی را پیدا کنید و به او بگویید که چقدر حالتان بد است. اجازه ندهید که احساس ترس، شرم، یا خجالت شما را از کمک گرفتن بازدارد. و اگر اولین فردی که به او می گویید حرف شما را درک نمی کند، سعی کنید به فرد دیگری بگویید. تنها صحبت کردن در مورد اینکه چگونه به این حال رسیدید می تواند مقدار زیادی از فشار را کم کند و به شما کمک کند که راه حلی برای کنار آمدن یا مقابله با مشکل پیدا کنید.

قدم پنجم – امیدتان را از دست ندهید، بسیاری افکار خودکشی خود به خود از بین می رود.
بسیاری از افرادی که در وضعیت کنونی شما قرار داشته اند توانسته اند از افکار خودکشی خلاص شوند. پس امیدوار باشید، شانس بالایی وجود دارد که با وجود احساس ناامیدی،غم و تنهایی که در حال حاضر احساس می کنید، بتوانید زندگی خود را بعد از این تجربیات ادامه دهید. فقط باید به خودتان زمان بدهید و سعی کنید به تنهایی این راه را طی نکنید.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)