برتری رمان بر فیلم در زمینه ایجاد همدلی، بیش از هرچیزی وابسته به فرایند تصویری‌ سازی است.

در فرایند تصویرسازی از وقایع و شخصیت های رمان ،به مدد قوه تخیل،ذهن ما بیشتر از هر زمان از مناسبت های قدرت و اصول جامعه پذیری فاصله می گیرد.

قوه تخیل به دلیل ماهیت آن ،مخزن با ارزشی است که کمتر تحت تاثیر مناسبات اجتماعی و مناسبات قدرت است.

تصاویری که به مدد تحریک احساسات در ذهن ما ساخته می شوند بیش از هر تصویری که به مدد قوه بینایی دریافت می شوند متکی به عواطف و ذات مشترک انسانی ماست. و از اینرو ست که ما شخصیت های که از نژادها ، طبقات و سبک زندگی و عقاید مختلف هستند را در رمان ها بهتر درک کنیم و می توانیم با آنها همدلی داشته باشیم.

در رمان این تحریک احساسات است که تصویر می آفریدند ولی در فیلم این تصاویر هستند که احساس ما را بر می انگیزد .این کمرنگ شدن نقش قوه تخیل در فیلم است که قدرت همدلی ما را کاهش می دهد.

فیلم مادام بوواری فاصله بسیاری با رمانش داشت.به سختی می شد با Emma همدلی پیدا کرد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)