1-
تو را که بوسیدم
بو سه هایم
شب و روز من شد
در کندوی نگاهت
وزنبورعسل
سرمست درشیله ی
روی گلفام ات
2-
من خدایم
وخدا و خودم را
دوست دارم
ازاین روست که…
با تنهایی بیگا نه ام
مد ام با یکتا ی یگانه ام
3-
صدایت را که می شنوم
قناری درگوشم می خواند:
چه سمفونی دل انگیزی
آرامش ات باد
4-
قبل از اینکه زاده شوم
زاده شده بودم
پس زاده شدن و
زاده نشدن
زاده شدن است….
5-
تا که پرنده را نشنا سی
هرگز نمی توانی:
به پرواز
ایمان بیاوری
6-
قناری ها با خواندن شان
آرامش را
به انسانها می آموزند
اما انسانها
آرامش را از قناری ها
درکنج قفس می گیرند
7-
من هرگز
ازشما دورنشده ام
هروفت هم
فا صله ای شده
تورا به خود
نزدیک تر دیده ام
8-
چشم های بارانی ام
درعمق نگاه دریایی ات
به دنبال نامه های عاشقا نه ات گشت
من عاشق بارانم
چون باران بود
که مارا
درروزی بارانی
به هم رساند
9-
به این نمی اندیشم
که عمرم دراز خواهد بود
یاکه کوتاه
تنها به این می اندیشم
که خدایا
هیچ گاه مقل دیکتاتوران
هیچ گاه مثل سرمایه داران
هیچ گاه مثل سیاستمداران
زندگی نکنم
10-
راههای نپیموده
کفش های تازه می خواهد
گامهای بلند
پاهای دراز

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)