روز سه شنبه ۱۳ فروردین یک مقام کابینه دولت ترامپ به خبرنگاران گفت دولت آمریکا در حال بررسی وضع تحریم‌های جدید علیه تهران است. همزمان برایان هوک مسئول ویژه امور ایران در وزارت خارجه آمریکا گفته است، “سه کشور از هشت کشوری که از واشنگتن برای خرید نفت ایران معافیت گرفته بودند خرید نفت خود از این کشور را در حال حاضر به صفر رسانده‌اند. وی اعلام کرده است که با احتساب این کشورها تعداد خریدارانی که واردات نفت از ایران را به صفر رسانده‌اند به ۲۳ کشور رسیده است. دولت آمریکا که با هدف کنترل مداخله گری های سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی در کشورهای منطقه و نظارت بر برنامه های تولید موشک بالستیک آن و گسترش اجرای مفاد توافق هسته ای به مدت زمان نامحدود در ماه مه سال گذشته از برجام خارج شد، تا کنون چند مرحله تحریم‌های اقتصادی علیه ایران را به اجرا گذاشته است.

این تحریم ها اساسا صنایع نفت و گاز و پتروشیمی و سیستم بانکی و مالی ایران را مورد هدف قرار داده است. بر مبنای این سیاست، دولتها و کمپانی هایی که تحریم های آمریکا علیه اقتصاد ایران را رعایت نکنند مورد مجازات اقتصادی قرار خواهند گرفت و اجازه ندارند با موسسات آمریکایی مراوده اقتصادی خود را ادامه دهند. اگر چه مقامات آمریکایی بارها اعلام کرده اند که این تحریم ها شامل مواد غذایی، محصولات کشاورزی، دارو و تجهیزات پزشکی نمی شود، اما در عمل تحریم سیستم بانکی و کاهش شدید مبادلات مالی با ایران، این کالاهای ضروری مورد نیاز روزانه مردم را نیز در فهرست کالاهای تحریم شده قرار داده است.

دولت آمریکا و هم پیمانان جهانی و منطقه ای آن که خود نیز از تأثیرات وخامتبار این تحریم های اقتصادی بر کار و زندگی و معیشت مردم ایران آگاه هستند، هر از چند گاهی اسامی تعدادی از فرماندهان سپاه پاسداران جمهوری اسلامی و یا نهادهای وابسته به آن را به فهرست تحریم‌های بین‌المللی خود می افزایند تا بلکه بتوانند از این طریق به سیاست تحریم های اقتصادی خود علیه مردم ایران مقبولیت بدهند.

اما به رغم ادعاهای آمریکا و هم پیمانان آن اعمال تحریم های اقتصادی از چند سو زندگی و معیشت و کار و مبارزه کارگران و اقشار فرودست جامعه تحت فشار قرار داده است. با باز گشت تحریم ها بر متن بحران اقتصادی، ارزش پول ایران در مقابل دلار و سایر ارزهای خارجی بیش از سیصد درصد کاهش پیدا کرده و سقوط قدرت خرید کارگران و دیگر فرودستان جامعه را به دنبال داشته است. همچنین سقوط ارزش ریال رشد پنجاه درصدی تورم را در پی داشته و قیمت برخی مواد خوراکی مانند گوشت قرمز و مرغ و دیگر مواد غذایی و کالاهای مورد نیاز مردم بیش از دو برابر افزایش پیدا کرده اند. با کاهش درآمدهای نفتی در نتیجه تحریم ها کارشناسان اقتصادی پیش بینی کرده اند که رشد تولید ناخالص داخلی در سال ۱٣۹٨ بین منفی ۵.۵ درصد تا منفی ٨.٣ درصد خواهد شد و این می تواند به معنای افزایش تورم چهل در صدی و افزایش بیکاری در سال پیشارو باشد.

از سوی دیگر از آنجا که بخش قابل توجهی از کالاهای مورد نیاز روزانه مردم و بخشی از مواد اولیه تولیدات داخلی نیز از خارج وارد می شوند، اعمال تحریم ها، قیمت کالاهای وارداتی از طریق واسطه ها و قیمت نهایی کالاهای تولیدی در ایران را نیز افزایش داده است. از این رو تحریم های اقتصادی تاکنون پیامد اجتماعی مانند کاهش روزافزون سطح زندگی کارگران و اقشار فرودست جامعه را به دنبال داشته است و شرایط زندگی را برای آنان سخت تر کرده است.

با اینحال و به رغم عوارض وخامت بار تحریم های اقتصادی نباید درماندگی رژیم جمهوری اسلامی در کنترل بحران ساختاری سرمایه داری ایران که عامل اصلی فقر و فلاکت اقتصادی است نادیده گرفته شود. تشدید بحران ساختاری سرمایه داری ایران که در ناتوانی آن در باز تولید گسترده و حجم بالای فرار سرمایه، بحران تحقق ارزش در نتیجه سقوط فاجعه بار قدرت خرید کارگران و اکثریت مردم ایران، بحران زیست محیطی و رکود سرمایه گذاری در حوزه تولیدات کشاورزی و مواد غذایی و ورشکستگی بانک ها و مؤسسات مالی خود را نشان می دهند، عامل اصلی گسترش بیکاری و فلاکت اقتصادی اکثریت ساکنان ایران می باشد. این بحران ساختاری بر متن تداوم بحران جهانی سرمایه داری و بحران در مناسبات منطقه ای و بین المللی رژیم جمهوری اسلامی، اقتصاد ایران را بطور جدی در معرض فروپاشی قرار داده است.

با وضع تحریم های جدید بار دیگر خامنه ای و دیگر سران رژیم اسلامی تحت عنوان “دشمن تراشی نکنید حرف نادرستی است” تلاش خواهند کرد، که آمریکا را دشمن و عامل اصلی فقر و فلاکت عمومی در ایران معرفی کنند، می خواهند جنبش مطالباتی کارگران و اقشار محروم جامعه را به طرف مرگ بر آمریکا و مرگ بر شیطان بزرگ منحرف کنند. می خواهند به بهانه وضع تحریم های جدید مبارزه مردم علیه فساد دستگاه حکومتی را به بیراهه ببرند. مردم بپاخاسته و معترض ایران تاکنون بارها در جریان اعتراضات خود با شعار”دشمن ما همین جاست دروغ میگن آمریکاست”، “سوریه را رها کن، فکری به حال ما کن” پاسخ عوامفریبی های جمهوری اسلامی را داده اند.

مردم معترض ایران دشمن خود را بخوبی شناخته اند. کارگران و مردم زحمتکش ایران باید با تداوم جنبش مطالباتی خود رژیم جمهوری اسلامی و مافیای فاسد دستگاه حاکم را وادار کنند که هزینه نزاع و کشمکش ارتجاعی با دولت آمریکا را خودشان بپردازند. ماهیت نزاع و دعوای جمهوری اسلامی با آمریکا هیچ ربطی به منافع کارگران و مردم ایران ندارد و نباید با تحمل فقر فلاکت بیشتر، هزینه آن را تقبل کنند.

برای پایان دادن به عواقب زیانبار تحریم های اقتصادی، راهی جز پایان دادن به ماجراجویی ها و مداخله گری های رژیم جمهوری اسلامی از طریق گسترش اعتصابات کارگری و مبارزات توده ای برای سرنگونی انقلابی آن، برملاکردن ماهیت ارتجاعی و سرمایه دارانه سیاستهای دولت آمریکا و هم پیمانان آن و افشای سیاستهای بخش های مختلف اپوزیسیون بورژوازیی ایران که روی تحریم های اقتصادی حساب باز کرده اند وجود ندارد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)